【คำเตือนจากนักเขียนหน้าใหม่ผู้หมดแรง: ภูมิหลังของตัวละครบางคนมีเนื้อหาหนัก โปรดเตรียมใจไว้】
【นี่ไม่ใช่นิยายตัวร้ายแบบขนบเดิม ใครชอบสุ่มกล่องยินดีด้วย แต่ไม่รับประกันว่าของข้างในจะทำให้ประหลาดใจหรือขวัญผวาಥ_ಥ】
จี้ชวนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น รอบตัวมีแต่ซอมบี้ที่เดินเตร็ดเตร่ไปมา
จี้ชวนตกใจจนร้องลั่น “ซี้ด ๆ ๆ—”
“เกิดอะไรขึ้น เสียงฉันล่ะ!” จี้ชวนพบด้วยความตื่นตระหนกว่าตอนนี้เสียงของตัวเองแหบพร่าผิดปกติ ถึงขั้นตะโกนยังทำไม่ได้
เมื่อเห็นแขนของตัวเองที่มีสีเขียวคล้ำและรอยด่าง จี้ชวนก็นึกขึ้นได้ว่าเขาตายไปแล้ว
ไวรัสซอมบี้ระบาด โลกตกอยู่ในความโกลาหล โชคดีที่เขาได้รับมรดกเป็นวิลล่าของพ่อแม่ จึงหลบซ่อนเอาชีวิตรอดอยู่พักหนึ่ง
ซูหว่านหว่าน แฟนสาวของเขาโทรมาบอกว่าบ้านพ่อแม่ของเธออยู่ในย่านที่พักอาศัยหนาแน่น รอบ ๆ มีซอมบี้มากเกินไป แถมอาหารกับน้ำก็เหลือน้อยมาก เธอร้องไห้เสียจนเขาปวดใจ
เขาปลอบซูหว่านหว่านสั้น ๆ ก่อนตัดสินใจขับรถไปรับแฟนสาวกับครอบครัวของเธอมา
ปกติเขาก็ชอบเก็บตัวอยู่ในวิลล่า จึงกักตุนอาหารไว้มาก อีกทั้งในหมู่บ้านวิลล่ามีซอมบี้ไม่มาก กำแพงรอบวิลล่าก็สูง เมื่อเทียบกันแล้วจึงยังถือว่าปลอดภัย
แต่หลังจากฝ่าฟันไปจนถึงบ้านแฟนสาว เขากลับพบว่าในบ้านไม่ได้มีแค่พ่อแม่ของซูหว่านหว่าน แต่ยังมีชายแปลกหน้าอีกคนชื่อหลิวฮ่าวด้วย
ซูหว่านหว่านบอกว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้อง ช่วงไวรัสระบาดบังเอิญมาหาเธอที่บ้าน แม้จี้ชวนจะไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็เคารพครอบครัวของแฟนสาว จึงพาทุกคนกลับไปด้วยกัน
ผ่านไปอย่างสงบได้หลายวัน จี้ชวนเริ่มรู้สึกว่าซูหว่านหว่านกับลูกพี่ลูกน้องสนิทสนมกันเกินไป เธอเพียงบอกให้เขาอย่าคิดมาก ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ย่อมสนิทกันเป็นธรรมดา
คืนนั้นดวงจันทร์กลายเป็นสีเลือด ร่างกายของทุกคนเปลี่ยนแปลงไป ยกเว้นจี้ชวน
เครือข่ายยังไม่ถูกตัดขาด แพลตฟอร์มต่าง ๆ ยังคงเผยแพร่ข่าว มนุษย์ทุกคนปลุกพลังพิเศษได้ในระดับต่าง ๆ และยังมีหวังว่าจะต่อกรกับซอมบี้ได้ ขอให้ทุกคนอดทนไว้
ซูหว่านหว่านปลุกพลังพิเศษสายวารี หลิวฮ่าวปลุกพลังที่เพิ่มกำลังเป็นสองเท่า แม้แต่พ่อแม่ของซูหว่านหว่านก็ยังมีพลังพิเศษธรรมดาอยู่บ้าง มีเพียงจี้ชวนที่ไม่มีอะไรเลย
วันรุ่งขึ้น หลังครอบครัวซูหว่านหว่านตรวจสอบจนแน่ใจว่าจี้ชวนไม่มีพลังพิเศษจริง ๆ หลิวฮ่าวก็หิ้วตัวเขาขึ้นมาทันที เตรียมไล่ออกจากวิลล่า
แม้เขาจะอ้อนวอนครอบครัวซูหว่านหว่านอย่างสิ้นหวัง ก็ไม่อาจเปลี่ยนชะตากรรมที่ถูกทอดทิ้งได้
“นายคู่ควรกับหว่านหว่านของบ้านเราเสียที่ไหน พลังพิเศษสายวารีต่อไปต้องรับภาระสำคัญนะ”
“ใช่แล้ว ไอ้ไร้ความสามารถอย่างนาย อย่ามาผลาญเสบียงเลย”
“หว่านหว่าน ช่วยพูดกับพ่อแม่เธอหน่อยสิ ฉันเป็นคนช่วยครอบครัวเธอมานะ!”
จี้ชวนมองซูหว่านหว่านอย่างสิ้นหวัง เมื่อได้รับพลังเสริมจากพลังพิเศษสายพละกำลัง เขาก็ไม่มีทางสู้หลิวฮ่าวได้แม้แต่น้อย
“จี้ชวน นี่มันเวลาไหนแล้ว ต่อให้ไม่มีนาย ฉันก็ยังเอาตัวรอดได้ด้วยพลังที่แข็งแกร่งของฉัน ถ้านายไม่รวยแถมไม่มีพ่อแม่ ฉันจะสนใจนายหรือไง? พูดตรง ๆ นะ ฉันกับหลิวฮ่าวคบกันมานานแล้ว เขาเก่งกว่านายตั้งเยอะ”
หลิวฮ่าวฟังคำพูดของซูหว่านหว่านแล้วแสยะยิ้มอย่างดูแคลน ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาสะบัดแขนออกแรงเหวี่ยงจี้ชวนข้ามกำแพงสูงของวิลล่าไป
จี้ชวนตกกระแทกพื้นพร้อมครางอู้อี้ ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่เขารู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะนอนกองอยู่กับพื้น
เขาฝืนลุกขึ้นยืนสุดแรง ซอมบี้ที่อยู่ไกลออกไปถูกดึงดูดเข้ามาและกำลังมุ่งหน้าหาเขา
จี้ชวนเดินโซเซหนีไปไกล ตอนหลิวฮ่าวเหวี่ยงเขาออกมาเมื่อครู่ ใช้แรงมหาศาลจนเขารู้สึกว่ากระดูกขาอาจหักไปแล้ว
ทุกก้าวที่ขยับเจ็บปวดรวดร้าว แต่สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดอันแรงกล้าทำให้จี้ชวนยังคงวิ่งต่อไป ซอมบี้หลายตัวใกล้เข้ามาทุกที
ข้อเท้าบวมเป่งราวกับลูกพลัมสีดำ “บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย!” จี้ชวนมุ่งหน้าไปยังห้องออกกำลังกายในหมู่บ้านวิลล่า นั่นเป็นอาคารที่อยู่ใกล้ที่สุดและเขาพอจะเข้าไปได้
ตอนซอมบี้ด้านหลังใกล้จะตามทัน เขาก็ออกแรงปิดประตูห้องออกกำลังกาย
เสียงทุบและเสียงคำรามจากด้านหลังดังเข้ามาไม่ขาดสาย จี้ชวนพิงประตู หอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อเม็ดโตผุดเต็มหน้าผาก ความเจ็บปวดมหาศาลแล่นมาจากข้อเท้า เขาขมวดคิ้วด้วยความทรมาน
เขาใช้ขาเกี่ยวไม้ถูพื้นที่มุมห้อง พยายามเอามาขัดประตูไว้ แต่ไม้ถูพื้นอยู่ไกลเกินไป หากขยับไปทางนั้น ประตูด้านหลังก็จะถูกซอมบี้พังเข้ามา
จี้ชวนรู้สึกสิ้นหวังในวินาทีนั้น เขาค่อย ๆ ขยับตัวไปด้านหนึ่ง ใช้ร่างกายดันประตูบานหนึ่งไว้ ส่วนอีกบานก็ออกแรงยันเต็มที่ด้วยแขน
ในที่สุดเท้าซ้ายก็เกี่ยวไม้กวาดล้มลงมา เขารีบหยิบขึ้น แล้วออกแรงเต็มกำลังเอาไม้กวาดพาดขวางประตูไว้
แต่เขาไม่ทันสังเกตว่าตอนก้มลงหยิบไม้กวาด ช่องประตูเปิดกว้างขึ้นมาก กรงเล็บของซอมบี้จึงสอดเข้ามาข่วนแขนเขาได้
เมื่อรู้สึกเจ็บจากบาดแผลที่แขน จี้ชวนก็สิ้นหวัง ราวกับมองเห็นความตายของตัวเองอยู่ตรงหน้า เขาหัวเราะขื่นขม ก่อนเผชิญความเจ็บปวดที่ก่อตัวขึ้นภายในร่างพร้อมความคับแค้นอย่างแสนสาหัส
ร้อนระอุ เจ็บปวด สับสน... จี้ชวนค่อย ๆ หมดสติไป
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร เมื่อจี้ชวนฟื้นขึ้นมา เขาพบว่าตัวเองกลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว แต่กลับยังมีสติรับรู้อยู่ ส่วนซอมบี้รอบข้างก็ไม่สนใจเขา
แต่เมื่อจี้ชวนลุกขึ้นเตรียมเดินดู พอออกแรงเท่านั้น เขาก็ล้มลงกับพื้นอีกครั้ง
“แม่งเอ๊ย ไอ้เวรตัวไหนกินขาซ้ายฉันวะ!”
จี้ชวนสบถด่าในใจ แล้วเห็นว่าขาซ้ายของตัวเองเหลืออยู่แค่ครึ่งท่อน
จี้ชวนไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีหรือโชคร้าย อย่างน้อยเมื่อยังมีสติ เขาก็ยังมีหวังจะแก้แค้น
แต่ตอนนี้เขากลายเป็นซอมบี้ แถมขายังขาดไปครึ่งท่อน แล้วจะเอาอะไรไปแก้แค้น? สภาพแบบนี้คงวิ่งไล่ตามแม่ของซูหว่านหว่านยังไม่ทันด้วยซ้ำ
“นี่มันอะไร?”
จี้ชวนเห็นซอมบี้ตัวหนึ่งอยู่ไกลออกไป ในหัวเหมือนมีแสงส่องออกมา มันดูแตกต่างจากซอมบี้รอบตัวอย่างเห็นได้ชัด
ด้วยความอยากรู้ จี้ชวนจึงกระโดดเหยง ๆ อย่างยากลำบากไปหาซอมบี้ที่หัวเรืองแสงตัวนั้น
เมื่อพบว่าซอมบี้ไม่สนใจเขาเลย จี้ชวนก็คลายกังวลลงทันที ถึงขั้นคิดว่าการเป็นแบบนี้ก็ใช่ว่าจะรับไม่ได้
เมื่อเข้าไปใกล้ซอมบี้ตัวนั้น จี้ชวนก็พบว่าสิ่งที่เปล่งแสงไม่ใช่หัวของมัน แต่เป็นวัตถุคล้ายคริสตัลซึ่งอยู่ในหัวและกำลังส่องแสงสีเขียว
ราวกับคริสตัลนี้มีแรงดึงดูดจี้ชวนมาแต่กำเนิด เขากลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในใจ อยากผ่าหัวซอมบี้คว้าแก่นคริสตัลออกมา
จี้ชวนมองหาอุปกรณ์บนพื้น ตอนนี้เขาขาดขาไปข้างหนึ่ง พละกำลังในการต่อสู้ลดลงมาก จึงไม่มั่นใจว่าจะจัดการซอมบี้ตัวนี้ด้วยมือเปล่าได้
เขาหาแท่งเหล็กยกน้ำหนักในห้องออกกำลังกายเจอ แล้วกระโดดไปด้านหลังซอมบี้ ใช้แรงทั้งหมดฟาดลงบนหัวมัน
ซอมบี้ล้มลงทันทีโดยไม่ทันขัดขืน จี้ชวนฟาดแท่งเหล็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนหัวของมันเละราวกับแตงโมเน่า
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลายเป็นซอมบี้หรือไม่ จี้ชวนถึงพบว่าการฆ่าซอมบี้ไม่ได้ทำให้รู้สึกกดดันมากนัก เขาย่อตัวลง หยิบแก่นคริสตัลสีเขียวออกมาจากหัวของซอมบี้
เขากลั้นความคลื่นไส้ไว้ ราวกับทำตามสัญชาตญาณของตัวเอง แล้วกลืนแก่นคริสตัลลงท้องไปทั้งก้อน
เขารู้สึกได้ว่าแก่นคริสตัลหลอมรวมเข้ากับร่างกาย มอบพลังมหาศาลให้แก่เขา
ในที่สุดจี้ชวนก็เข้าใจ
ทุกคนได้รับพลังพิเศษที่แตกต่างกัน สาเหตุที่เขาไม่รู้สึกถึงพลังพิเศษใด ๆ เลย เป็นเพราะพลังของเขาจะแสดงออกมาได้ก็ต่อเมื่อกลายเป็นซอมบี้เท่านั้น
【ราชาซอมบี้: มองเห็นแก่นคริสตัลในร่างกาย และกลืนกินแก่นคริสตัลเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังของตนได้】