พ่อแม่ของหลิวฮ่าวกับซูหว่านหว่านตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก ท่ามกลางสายตางุนงงของพวกเขา ประตูวิลล่ากลับเปิดออกเอง!
หลิวฮ่าวคว้ามีดทำครัวขึ้นมาก่อน ฟันใส่ซอมบี้ตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง ด้วยพละกำลังมหาศาล ซอมบี้ที่ถูกฟันขาดออกเป็นสองท่อนราวกับขึ้นฉ่าย ทว่าพวกมันมีจำนวนมากเกินไป ซอมบี้ยังคงกรูกันเข้ามาไม่ขาดสาย!
พ่อแม่ของซูหว่านหว่านถือไม้ถูพื้นกับตะหลิว คอยระวังซอมบี้ที่พังหน้าต่างบุกเข้ามา แต่พลังพิเศษของทั้งคู่ไร้ประโยชน์สิ้นดี ไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้แม้แต่น้อย
เสียงกระจกแตกดังระงม ซอมบี้ปีนเข้ามาทางหน้าต่าง ล้อมคนทั้งสามที่ชั้นหนึ่งไว้ทุกด้าน
“อา... ลูกเขย ช่วยปกป้องพวกเราด้วยนะ หว่านหว่านขาดพ่อแม่ไม่ได้!”
คนชราทั้งสองยังสวมชุดนอน เท้าเปล่าเหยียบพื้น ซอมบี้ที่อยู่ใกล้ขนาดนี้ทำเอาพวกเขาแทบหัวใจวาย
“ไอ้แก่ไร้ประโยชน์สองคน พลังพิเศษกากขนาดนี้ มีชีวิตอยู่ก็เปลืองอาหาร!”
แววตาของหลิวฮ่าวเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง เขาคิดวิธีหนึ่งออก ซึ่งอาจช่วยให้ตัวเองมีโอกาสรอดชีวิตขึ้นมาบ้าง
“แกพูดว่าอะไรนะ!”
สองสามีภรรยาร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง เพราะพบว่าหลิวฮ่าวจับตัวพวกเขาไว้แล้ว พละกำลังมหาศาลทำให้ทั้งคู่ดิ้นไม่หลุด หลิวฮ่าวผลักพวกเขาพุ่งไปทางประตู!
เขาใช้ร่างของพ่อแม่ซูหว่านหว่านเป็นโล่กำบังซอมบี้ที่โจมตีมาจากทั้งสองด้าน เพียงเพื่อเปิดทางให้ตัวเองหนีออกจากประตูใหญ่!
“หลิวฮ่าว ไอ้คนไร้หัวใจ! ฉันไม่มีวันยอมให้หว่านหว่านแต่งกับแก!”
แม่ของซูหว่านหว่านยังพร่ำพูดเรื่องไร้สาระ หลิวฮ่าวถึงกับรู้สึกขำ ในสถานการณ์แบบนี้ใครจะยังสนใจว่าจะแต่งกับลูกสาวของนางหรือไม่ ตัวเขาเองก็เริ่มเบื่อซูหว่านหว่านแล้ว ขอแค่รอดไปได้ ด้วยกำลังของตัวเองจะหาผู้หญิงแบบไหนไม่ได้อีก