ระหว่างที่จี้ชวนดึงความสนใจของซุนเทาไป ชุยจื่อเสวียนก็จับมือซูหว่านหว่านแล้วพาขึ้นไปบนหลังคารถในชั่วพริบตา ส่วนผู้เฒ่าหวังก็พาซ่งหวยไปรออยู่ตรงทางเข้าแล้ว
ชุยจื่อเสวียนรีบแตะตัวคนอื่น ๆ เพื่อเตรียมเคลื่อนย้ายต่อ แต่ก่อนจะได้ย้ายตัว แสงสีขาวก็วาบผ่าน
“อ๊าก!” ซูหว่านหว่านกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
ท้องน้อยของเธอถูกลูกศรแสงยิงเข้าอย่างจัง ทุกคนยังไม่ทันได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็กลับมาถึงฐานที่มั่นแล้ว
ระหว่างเผชิญหน้ากัน ซ่งหวยพยายามจะเข้าไปดูอยู่ตลอด แต่ถูกผู้เฒ่าหวังห้ามไว้ เขาคล้ายได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งเรียกชื่อจี้ชวน
ซ่งหวยลืมตาขึ้นอย่างมีความหวัง คิดว่าจี้ชวนได้รับการช่วยเหลือแล้ว แต่กลับเห็นซูหว่านหว่านที่หน้าซีดเผือดอยู่ตรงหน้า
“โม่หลี! รีบมาช่วยคนเร็ว!” อู๋เชียนตะโกน หญิงสาวในชุดขาวรีบวิ่งเข้ามา วางมือทั้งสองข้างลงบนท้องน้อยของซูหว่านหว่าน พลังงานไหลจากฝ่ามือเข้าสู่ท้องน้อยของเธอไม่ขาดสาย บาดแผลค่อย ๆ สมานให้เห็นด้วยตาเปล่า
เมื่อเห็นสีหน้าของซูหว่านหว่านสงบลง ทุกคนจึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
แม้ครั้งนี้จะเสียรถหุ้มเกราะไปหนึ่งคัน แต่ผู้รอดชีวิตที่มีพลังพิเศษธาตุน้ำมีค่ามากกว่านั้นหลายเท่า
“ข้างนอกไม่มีคนอื่นแล้วเหรอ? ไม่เห็นผู้ชายคนหนึ่งหรือ? สูงประมาณ 175 เซนติเมตร หน้าตาสะอาดสะอ้าน”
ซ่งหวยถามอู๋เชียนอย่างร้อนใจ อู๋เชียนส่ายหน้า ไอ้สัตว์ประหลาดนั่นเรียกว่าหน้าตาสะอาดสะอ้านหรือ? จะว่าหล่อก็หล่ออยู่หรอก แต่ใบหน้าคมชัดเหมาะจะเรียกว่าหล่อเหลาเย็นชามากกว่า แถมดูสูงราว 182 เซนติเมตรด้วย