แม้ซูหว่านหว่านจะฆ่าพ่อแม่ของตัวเองตามคำสั่งของจี้ชวน แต่จี้ชวนก็ไม่ได้คิดจะปล่อยเธอไป
การตายอย่างง่ายดายนั้นเมตตาเกินไป เขาอาจไม่ฆ่าซูหว่านหว่าน แต่กลับอยากให้เธอมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานมากกว่า
ทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะใช้พลังพิเศษรักษาให้หาย แล้วทำเช่นนั้นวนไป เพื่อให้เธอได้สัมผัสความสิ้นหวังแบบเดียวกับที่เขาเคยรู้สึก
แต่ก่อนจะลงมือ จี้ชวนกลับได้ยินเสียงดังมาจากที่ไกล ๆ นั่นไม่ใช่เสียงรถธรรมดา เขาขมวดคิ้วแล้วหันไปมองทางต้นเสียง
“พี่หยุนซี นั่นอะไรน่ะ? รถหุ้มเกราะเหรอ?!”
หลินลูลู่กับกู้หยุนซีเฝ้ามองการต่อสู้ทางฝั่งจี้ชวนจากหน้าต่างมาโดยตลอด ทว่าซอมบี้มีมากเกินไปจนบดบังภาพ ทำให้มองเห็นไม่ชัดนัก แต่จู่ ๆ ก็มีรถหุ้มเกราะขับเข้ามาทางประตูชุมชน
กู้หยุนซีจ้องรถหุ้มเกราะด้วยความไม่สบายใจ ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจ เธอกลัวว่าจี้ชวนจะตกอยู่ในอันตราย คนที่เรียกรถหุ้มเกราะมาได้ต้องเป็นคนของทางการแน่ และสำหรับทางการแล้ว สิ่งมีชีวิตอย่างจี้ชวนจำเป็นต้องถูกกำจัด
“ลูลู่ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ กลัวว่าจี้ชวนจะเป็นอะไรไป”
กู้หยุนซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด
“เธอรออยู่ที่นี่ ฉันจะไปดู”
“พี่หยุนซี พี่ชวนบอกให้พวกเรารอเขาอยู่ที่นี่! ข้างนอกอันตรายนะ!”
แต่กู้หยุนซีไม่ฟังคำห้ามของหลินลูลู่ ยังคงเดินออกไป
หลินลูลู่ถอนหายใจ พลังพิเศษของเธอแทบใช้ประโยชน์ไม่ได้เลยเมื่อเข้าใกล้ศัตรู คิดได้ดังนั้น เธอจึงออกจากห้องตามไป แต่คอยเข้าประชิดจากที่สูงและซ่อนตัวเอาไว้
รถหุ้มเกราะแล่นเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ซูหว่านหว่านก็ได้ยินเสียงเช่นกัน จึงมองไปด้วยความสงสัย