หลังจากกินอิ่มดื่มหนำแล้ว เสิ่นเฉียวก็อาบน้ำให้ตัวเองสักที สบู่สำหรับอาบน้ำมีขายในเขตปลอดภัย แม้ราคาไม่ถูก แต่เธอไม่ได้เสียดายเงินก้อนนี้ ทุกวันต้องออกไปตากลมตากฝน บางครั้งยังต้องฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ กลิ่นคาวเลือดจึงติดตัวได้ง่าย อาบน้ำสักหน่อยก็สะอาดขึ้น
ตอนนี้อากาศร้อน จะอาบน้ำในห้องก็ได้เหมือนกัน
แต่ห้องของเธอเล็กเกินไปจริง ๆ ทั้งยังไม่อยากทำให้พื้นเปียกแฉะ ทุกครั้งจึงเข้าไปอาบในมิติส่วนตัว
บ้านเล็กเกินไปไม่สะดวกเอาเสียเลย เสิ่นเฉียวคิดว่าถ้ามีโอกาสคงต้องย้ายไปอยู่แถวเขตซี เมื่อมีเงื่อนไขพร้อมแล้วก็ไม่จำเป็นต้องฝืนทนอยู่แบบนี้
แค่ไม่รู้ว่าราคาบ้านแถวนั้นเป็นอย่างไร ถ้าแพงเกินไปจะเช่าบ้านได้ไหม เธอต้องไปถามให้รู้เรื่อง
เธออาบน้ำอย่างเต็มที่ แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าสกปรกออก
วันนี้ปีนขึ้นปีนลงเก็บทุเรียน เสื้อผ้าถูกเกี่ยวจนขาดไปหลายรู กลิ่นทุเรียนก็แรงมาก แต่เธอไม่ได้คิดจะทิ้ง ซักแล้วเย็บปะสักหน่อยก็ยังใส่ได้
เวลาออกไปเก็บของ ไม่ต้องแต่งตัวพิถีพิถันเกินไป เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งแบบนี้กลับทำให้ไม่เป็นที่สังเกต
ส่วนการซักผ้าไม่ต้องพิถีพิถันอะไร เธอใช้ฝักของต้นสบู่ ซึ่งซื้อจากร้านขายของชำของลุงวัง ของชนิดนี้ออกผลดกมาก ราคาจึงไม่แพงนัก
พอซักจนสะอาดแล้ว เสิ่นเฉียวลองดมกลิ่นตัวเอง ดูเหมือนกลิ่นทุเรียนจะหายไปแล้ว เธอจึงหิ้วของเตรียมไปเยี่ยมบ้านเสี่ยวจู