วันต่อมา หลังจากเสิ่นเฉียวไปพบกับคนตระกูลหลี่ที่หน้าประตูแล้ว ทั้งหมดก็ออกเดินทางไปยังป่าชาน้ำมันผืนนั้นที่เห็นเมื่อวาน
เมื่อเห็นภาพผู้คนเนืองแน่นเต็มป่าชาน้ำมัน พวกเธอก็ไม่ได้ประหลาดใจเป็นพิเศษ
ในดินแดนรกร้างก็เป็นแบบนี้ ขอแค่ทางการประกาศจุดเก็บทรัพยากรสักแห่งออกไป ไม่นานที่นั่นก็จะมีคนหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย
ก่อนมา พวกเขาเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอเห็นแทบทุกต้นมีคนอยู่ ถึงอย่างนั้นหลายคนก็ยังอดรู้สึกท้อไม่ได้
บางต้นถึงกับไม่มีผลเหลือแล้ว ทุกคนจึงเริ่มตรวจสอบใบไม้ หากเป็นของที่กินได้ ไม่ว่าจะรสชาติแย่หรืออร่อย สำหรับคนระดับล่างอย่างพวกเขา ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น
เสิ่นเฉียวไม่ถือสา อย่างไรเสียเมื่อวานเธอก็เก็บของจากที่นี่ไปได้ไม่น้อย วันนี้แค่แวะมาดูเท่านั้น
เมื่อเห็นคนมากขนาดนี้ เธอก็ไม่คิดจะเก็บของที่นี่แล้ว อยากเดินสำรวจบริเวณรอบ ๆ ดูว่าจะเจออะไรอย่างอื่นบ้าง แล้วนำไปเพิ่มพูนของในมิติส่วนตัว
ตอนนี้มิติส่วนตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก เพราะเธอให้มิติส่วนตัวกลืนหินพลังงานของงูยักษ์ตัวนั้นเข้าไป อีกทั้งยังมีหินพลังงานจากแมลงกลายพันธุ์ที่กำจัดได้ในช่วงสองวันนี้ มิติส่วนตัวจึงเลื่อนระดับขึ้นอีกครั้ง
บ่อน้ำในมิติส่วนตัวใหญ่ขึ้น น้ำพุที่ผุดขึ้นมาก็มีปริมาณมากกว่าเดิม เพียงแต่ยังไม่มีผืนดินปรากฏขึ้น
แต่เสิ่นเฉียวเชื่อมาโดยตลอดว่า หากมิติส่วนตัวพัฒนาไปเรื่อย ๆ บางทีสิ่งที่เธอต้องการก็อาจปรากฏขึ้นมาจริง ๆ