หนิวโม่หวังได้เป็นพี่ใหญ่ ก็ไม่เกรงใจลุกขึ้นยืนทันที
เขายกแก้วเหล้า มองทั้งหกคน: "น้องๆ ทุกคน พวกเราล้วนเป็นปีศาจใหญ่ระดับสุดยอดของเผ่าปีศาจ บัดนี้ได้มาเป็นพี่น้องกัน ก็ควรจะตั้งฉายาให้เหมาะสม ใครเห็นเป็นอย่างไรบ้าง?"
"พี่ใหญ่หนิวพูดถูกต้องที่สุด!"
"ข้าเห็นว่า เอาเป็นฉายาอย่างปีศาจเซียนโบราณดีกว่า พี่น้องทั้งหลายเห็นเป็นอย่างไร?"
"ดี! พวกเราควรถือเอาภารกิจฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของเผ่าปีศาจโบราณเป็นหน้าที่ ถ้าเช่นนั้น ข้าหนิวโม่หวังจะเรียกตัวเองว่าพิงเทียนต้าเซิ่ง!"
"ข้าเจียวโม่หวังจะเรียกว่าฝูไห่ต้าเซิ่ง!"
"ข้าเผิงโม่หวังจะเรียกว่าฮุนเทียนต้าเซิ่ง!"
"..."
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนเหมือนตกลงกันไว้แล้ว ต่างตั้งฉายาของตัวเอง จากนั้นสายตาก็พร้อมใจกันมองไปที่อูคง
อูคงเห็นเช่นนั้น สายตาหมุนไปหมุนมา แล้วพูด: "ถ้าเป็นแบบนี้ ข้าเหลาซุนจะเรียกว่าไบเทียนต้าเซิ่ง!"
ได้ยินฉายานี้ หนิวโม่หวังและคนอื่นๆ ต่างขมวดคิ้วทันที
"น้องเจ็ด ไม่เหมาะสม คำว่าไบเทียนไม่ทรงพลังพอ ดูเหมือนเป็นการยอมสวามิภักดิ์ต่อสวรรค์ชั้นฟ้า!"
"ใช่ ตามความเห็นข้า ฉายาฉีเทียนต้าเซิ่งเหมาะสมที่สุด!"
"ฉีเทียนต้าเซิ่ง ดี! ชื่อนี้ทรงพลังพอ น้องเจ็ด นายใช้ชื่อนี้เถอะ!"
ทุกคนพูดกันคนละประโยคสองประโยค ดูเหมือนอยากจะกำหนดฉายาให้ซุนหงอคงเดี๋ยวนั้น
อูคงจะยอมง่ายๆ ได้อย่างไร รีบกระโดดขึ้นทันที
"ไม่เหมาะสม ไม่เหมาะสม! ข้าเหลาซุนมีบุญคุณอะไร กล้าไปเทียบเคียงกับเง็กเซียนฮ่องเต้หรือ? ฉายาฉีเทียน พวกพี่อย่าเอ่ยอีกเลย ถ้าพวกพี่คิดว่าฉายานี้ทรงพลัง น้องยินดียกให้พวกพี่!"