เมื่อคำพูดแบบนั้นลามไปถึงหูของจุ่นถี จุ่นถีที่นั่งสมาธิอยู่บนเขาหลิงซานแทบจะโกรธจนตายอยู่ตรงนั้น
"ไม่เข้าเรื่องลูกเดียว ไม่เข้าเรื่องเอาซะเลย!"
ผู้อาวุโสผูตี้ด่าไม่หยุด
เขานึกไม่ถึงว่า ตนเองสั่งกำชับแล้วกำชับเล่า ไม่ให้อีกฝ่ายเอ่ยชื่อของตนเอง
แล้วผลลัพธ์ล่ะ?
อีกฝ่ายไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เอ่ยชื่อของเขาติดปากไปทุกที่
คราวนี้ล่ะ ทั่วทั้งสามภพใครจะไม่รู้ว่าซุนหงอคงเป็นศิษย์ของร่างแยกผู้อาวุโสผูตี้ของเขา
ศิษย์สายตรงของเซียนผู้ศักดิ์สิทธิ์ ใครจะไม่เกรงกลัว?
ดังนั้น หงอคงจึงเที่ยวเตร่ไปตามบ้านเทพเซียนต่าง ๆ ทั้งวัน เพื่อขออาหารกิน ชีวิตช่างสุขสบายเหลือเกิน
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าอูคงได้ทะลวงไปถึงขั้นกลางของเซียนทองคำมหาเทพไปแล้วโดยไม่มีใครสังเกต
แต่ด้วยการมีอยู่ของจี้เต้าจิง เขาจึงยังคงแสดงพลังบารมีเพียงแค่เซียนทองคำไท่อี่
ยังไงก็ตาม ก่อนจะบุกสวรรค์ก็ยังเหลืออีก 100 ปี อูคงตั้งใจจะใช้เวลา 100 ปีนี้วางแผนให้ดี ๆ
เขารู้ดีว่าถ้าสามารถทะลวงไปถึงขอบเขตเซียนทองคำฮุ่นหยวนได้ คำพูดของเขาจะมีน้ำหนักที่น่าหวาดกลัวมาก
ตอนนั้น ต่อให้ผู้อาวุโสผูตี้มาด้วยตัวเอง ก็อาจจะทำอะไรเขาไม่ได้
ส่วนร่างจริงของจุ่นถีเทียนจุน ตอนนี้เป็นแดนเซียนตี้เจี้ย เซียนผู้ศักดิ์สิทธิ์ไม่กล้าลงมือหรอก
ดังนั้น เขาจึงดูเหมือนปล่อยตัวไปวัน ๆ แต่แท้จริงแล้วฝึกฝนทั้งวันทั้งคืน
......
[ซุนหงอคงฝึกวิชาบนเขาฟางชุ่นเป็นเวลา 100 ปี เปลี่ยนแปลงชะตากรรม ทะลวงสู่เซียนทองคำมหาเทพ ได้รับแต้มชะตา 1,600 แต้ม!]