กักตุนเสบียงวันสิ้นโลก: ฉันเก็บของได้เป็นร้อยล้านตันในดันเจียน

ตอนที่ 4 เริ่มกักตุนเสบียง

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ทนายเจียงไม่ได้ปฏิเสธ เขารับครีมกันแดดไปพร้อมกล่าวขอบคุณ ก่อนเปิดคอมพิวเตอร์แก้ไขสัญญาทันที

เครื่องพิมพ์ในร้านขายยาทำงานอย่างรวดเร็ว ไม่นานสัญญาโอนกิจการที่จัดทำอย่างถูกต้องสองฉบับก็พิมพ์เสร็จ

มือที่หวังเต๋อฟาจับปากกาสั่นเล็กน้อย เขาตรวจทานข้อสัญญาอย่างละเอียดจนแน่ใจว่าจำนวนเงิน เวลาโอนเงิน และขั้นตอนดำเนินการระบุไว้อย่างชัดเจนครบถ้วน จากนั้นก็เซ็นชื่อและประทับลายนิ้วมือด้วยมือที่ยังสั่น

ซูอันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำรายการโอนเงินตรงนั้นทันที เพียงหนึ่งนาที หลักฐานการโอนเงินหนึ่งล้านหยวนก็ถูกส่งไปยังโทรศัพท์ของหวังเต๋อฟา

เมื่อเห็นแจ้งเตือนเงินเข้า ดวงตาของหวังเต๋อฟาแดงก่ำ เขาก้มคำนับซูอันอย่างลึกซึ้ง กล่าวขอบคุณด้วยเสียงสะอื้น แล้วกำโทรศัพท์วิ่งผลุนผลันไปโรงพยาบาลโดยไม่สนใจจะพูดอะไรต่อ

ทนายเจียงเก็บสัญญากับเอกสารที่เกี่ยวข้อง แล้วหยิบเอกสารที่ซูอันเตรียมไว้เดินทางไปจัดการเรื่องโอนกรรมสิทธิ์และประกันในขั้นตอนต่อไป

ในร้านเหลือเพียงซูอัน เธอพิงเคาน์เตอร์พลางครุ่นคิดอยู่เงียบ ๆ หากคนอื่นรู้ว่าเธอรู้อยู่แล้วว่าโลกาวินาศกำลังจะมาถึง แต่ยังยอมจ่ายเงินก้อนโตซื้อซูเปอร์มาร์เก็ต พวกเขาคงคิดว่าเธอโง่ สู้เอาเงินไปกักตุนเสบียงโดยตรงยังจะคุ้มกว่า

ใช่ว่าเธอไม่เคยคิดจะกักตุนของโดยตรง แต่โลกาวินาศไม่ได้มาถึงในชั่วพริบตา การล่มสลายของระเบียบสังคมก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน

หลังคลื่นความร้อนจัดมาเยือน สังคมแม้จะตกอยู่ในความโกลาหล แต่หากถูกจับได้ว่าลักขโมยหรือปล้นชิง ก็ต้องรับโทษหนัก

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อรักษาขวัญกำลังใจของประชาชน รัฐบาลส่งตำรวจและตำรวจติดอาวุธออกมาก่อน สุดท้ายแม้แต่กองทัพก็ถูกส่งไปประจำตามท้องถนนเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของเมืองอย่างเต็มกำลัง คิดจะกักตุนของลับ ๆ แล้วปิดบังฟ้าดินนั้นเป็นไปไม่ได้

ในชาติก่อน คนฉลาดที่มองเห็นเค้าลางและกักตุนเสบียงไว้เต็มตั้งแต่เนิ่น ๆ สุดท้ายมีทางเลือกเพียงสองทาง ไม่ถูกยึดไปโดยไม่มีเงื่อนไข ก็ต้องขายออกไปในราคาเดิม หากไม่ยอมทั้งสองทาง ก็เตรียมถูกเชิญไปดื่มชาที่สถานีตำรวจได้เลย ไม่มีทางได้เปรียบแม้แต่น้อย

แต่เมื่อมีซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นฉากบังหน้าก็ไม่เหมือนกัน เธอสามารถสั่งซื้อของล็อตใหญ่และกักตุนเสบียงในนามของการดำเนินกิจการซูเปอร์มาร์เก็ตได้ ทั้งแนบเนียนและปลอดภัย

ยิ่งกว่านั้น หลังจากซื้อซูเปอร์มาร์เก็ตและหน้าร้านแล้ว เธอยังไปขอสินเชื่อโดยใช้ทรัพย์สินค้ำประกันกับธนาคาร เพื่อนำเงินออกมาเตรียมเสบียงได้มากขึ้น

เงินกู้พวกนี้ต้องรีบใช้คืนให้หมด ไม่อย่างนั้นต่อไปเงินก็จะไม่ต่างอะไรกับกระดาษไร้ค่า ถึงตอนนั้นอยากใช้หนี้ก็ยากแล้ว หากค้างชำระจนติดบัญชีดำ สวัสดิการและนโยบายช่วยเหลือทุกอย่างในอนาคตก็จะหมดสิทธิ์ แถมยังส่งผลกระทบต่อแผนการของเธอด้วย

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งซื้อของใช้จำเป็นต่าง ๆ แต่ก็ไม่กล้าซื้อมากเกินไป หากวันนั้นข้อมูลขนาดใหญ่ของแพลตฟอร์มตรวจสอบพบเข้าแล้วอธิบายไม่ชัดเจน คงเป็นเรื่องยุ่งยากแน่

ซูอันยุ่งอยู่กว่าหนึ่งชั่วโมง นิ้วกดจนชา ระหว่างนั้นยังมีลูกค้ามาซื้อยาอีกหลายคน ทำให้เสียเวลาไปบ้าง

เธอหยิบกระเป๋าไปยังช่องจอดรถของครอบครัวในลานจอดรถใต้ดิน แล้วขับรถยนต์ไฮบริดของบ้านไปธนาคารสองแห่งตามลำดับ ถอนเงินสดจากแต่ละแห่งมา 48,000 หยวน

จากนั้นก็ตรงไปตลาด ก่อนอื่นเธอแวะร้านชานมหน้าตลาด ไปรับชานมไข่มุกรสชาติต่าง ๆ ที่สั่งไว้ก่อนหน้านี้ มีทั้งแบบเย็นและแบบร้อน

พนักงานมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ เคยเห็นคนสั่งเยอะก็จริง แต่ไม่เคยเห็นใครสั่งทีละหลายร้อยแก้วมาก่อน

ซูอันยิ้มอย่างกระดากอายแล้วพูดว่า “ไม่ต้องสงสัยหรอก ของพวกนี้อาจยังไม่พอด้วยซ้ำ ร้านเราจัดกิจกรรม ซื้อสินค้าแถมชานม”

พนักงานพยักหน้าเข้าใจ “วิธีทำการตลาดของคุณไม่เลวเลยนะ! อากาศร้อนขนาดนี้ เตรียมน้ำมะนาวเย็น ๆ กับเครื่องดื่มส้มสดไว้หน่อย รับรองว่าขายดีแน่!”

รับชานมเสร็จ ซูอันก็เอาไปวางไว้ในรถ ก่อนลอบเก็บเข้ามิติอย่างไร้สุ้มเสียง อุณหภูมิในรถสูงลิบขนาดนี้ ชานมเย็นคงกลายเป็นชานมอุ่นในเวลาไม่นาน เก็บไว้ไม่ได้เลย

เมื่อเดินเข้าตลาดและเห็นปูแม่น้ำที่ยังมีชีวิต ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย ซื้อไปทันที 5 กิโลกรัม ตั้งใจว่าจะเอาไปเลี้ยงไว้ในลำธารเล็ก ๆ ในมิติ ถึงเวลาอยากกินก็มีของสดได้ทุกเมื่อ

เธอซื้ออาหารทะเลและหอยชนิดต่าง ๆ ไปด้วย แต่ในมิติไม่มีน้ำทะเล จึงทำได้เพียงเก็บไว้ในคลังเก็บสภาพหยุดนิ่งก่อน เพื่อยืดเวลาให้สดได้นานที่สุด

“สาวน้อย ดูลากู่ของฉันสิ สดดีแค่ไหน เอาสักหน่อยไหม?” ชายวัยกลางคนถึงสูงวัยที่อยู่ข้าง ๆ เป็นฝ่ายเรียกเธอ เมื่อเห็นว่าเธอซื้อของคล่องและใจกว้าง ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นลูกค้าชั้นดี

ซูอันมองชายคนนั้น เขาสวมชุดทำงานลายพราง ด้านหลังมีรถจักรยานยนต์จอดอยู่ บนโครงท้ายรถวางกางเกงลุยน้ำกับอวนลากไว้ชุดหนึ่ง ดูก็รู้ว่าเพิ่งจับของจากกลางแจ้งกลับมา

ชายคนนั้นอธิบายพร้อมรอยยิ้ม “วางใจได้ ของป่าล้วน ๆ ตอนนี้หาของแบบนี้ยากมาก ถึงจะหน้าตาคล้ายกุ้งเครย์ฟิช แต่ต้องการคุณภาพน้ำสูงมาก ในตลาดแทบไม่มีขาย”

“กิโลกรัมละเท่าไรคะ?” ซูอันถาม

“130 หยวน”

ซูอันประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าราคาจะสูงขนาดนี้

ชายคนนั้นถอนหายใจ “โธ่ ไม่แพงเลย ตอนนี้หายากจริง ๆ ถ้าเป็นตอนฉันยังเด็ก ของแบบนี้มีอยู่ทุกที่ ไม่ต้องพูดถึงซื้อเลย มีเยอะจนไม่มีใครกิน สุดท้ายก็เอาไปเลี้ยงเป็ดกันหมด!”

ซูอันมองลงไปในถัง นอกจากลากู่แล้วยังมีปลาหัวโต ปลาซิว ปลาท้องถิ่นตัวเล็ก ปลาตะเพียน ปลาหมอ และปลาไหลนา เพียงแต่ปลาซิวกับปลาท้องถิ่นตัวเล็กตายหมดแล้ว

เมื่อเห็นว่าลากู่มีไม่มาก เธอก็ตัดสินใจทันที “ได้ค่ะ ลากู่พวกนี้ฉันเอาหมดเลย แล้วก็เอาปลาหัวโต ปลาตะเพียน ปลาไหลนา กับปลาที่เหลือนั่นด้วย ช่วยใส่ให้หมดแล้วคิดรวมกันเลยค่ะ”

ชายคนนั้นชั่งน้ำหนักเสร็จก็คำนวณอย่างคล่องแคล่ว “ทั้งหมด 203 หยวน เอา 200 ถ้วนก็แล้วกัน”

ตอนจะออกจากตลาด ซูอันยังซื้อกุ้งเครย์ฟิชติดมือไปด้วย ของชนิดนี้ไม่ค่อยเลือกคุณภาพน้ำ เลี้ยงง่าย หลังวันสิ้นโลกอาจสูญพันธุ์ไปก็ได้ เลี้ยงไว้ในลำธารในมิติ ต่อไปจะได้มีกินแก้อยากไปเรื่อย ๆ

เธอดื่มชานมรสเสาวรสไปพลาง เดินซื้อของไปพลาง เห็นอะไรใช้ประโยชน์ได้และเก็บได้นานก็ซื้อ จนมือทั้งสองข้างหิ้วของเต็มและถือไม่ไหวแล้ว จึงหันกลับไปยังที่จอดรถ

พอขึ้นรถ เธอก็เก็บของทั้งหมดเข้ามิติทันที ผลไม้กับผักแยกประเภทเก็บเข้าคลัง ส่วนกุ้งเครย์ฟิช ลากู่ และปลาที่ยังมีชีวิต ก็ปล่อยลงลำธารเล็ก ๆ ในมิติโดยตรง

ถ้าพวกมันอยู่รอดได้ก็ดี ต่อไปจะมีของสดให้กินไม่ขาดสาย แต่ถึงจะตายก็ไม่ได้เสียหายอะไร ถือว่าเป็นการลองผิดลองถูก

เธอขับรถเข้าเขตเมือง ที่จริงตลาดอยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง ขับรถไม่ถึง 10 นาทีก็เข้าเมืองได้แล้ว

15 นาทีต่อมา รถจอดสนิทที่ถนนคนเดิน เธอตรงไปยังร้านเสื้อผ้าหลายร้านที่ไปเป็นประจำ เสื้อผ้าในร้านราคาไม่แพง ใส่สบาย และคุณภาพทนทาน เหมาะกับการสวมใส่ในวันสิ้นโลกมาก

เดินวนซื้อของจนทั่ว เธอก็เหนื่อยจนเหงื่อท่วมศีรษะ จึงหาห้องน้ำสาธารณะแล้วเก็บเสื้อผ้าที่เพิ่งซื้อทั้งหมดเข้าคลังในมิติ จากนั้นก็ไปเลือกซื้อเครื่องสำอางที่โซนขายเครื่องสำอาง

คนอื่นแต่งหน้าเพื่อให้สวยงามดูดี ส่วนเธอแต่งหน้าเพียงเพื่อปกปิดใบหน้าของตัวเอง

ตั้งแต่ดื่มน้ำพุวิญญาณ พละกำลังของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก ผิวพรรณยังตึงกระชับและชุ่มชื้นขึ้น สีผิวขาวขึ้นหลายระดับ ทำให้ทั้งตัวดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

ถ้าเป็นยุคสันติ ใบหน้าแบบนี้ย่อมเป็นข้อได้เปรียบ ช่วยให้ทำอะไรสะดวกขึ้นไม่น้อย

แต่ในวันสิ้นโลกที่ระเบียบสังคมปั่นป่วนและใจคนยากแท้หยั่งถึง ความงามที่โดดเด่นเกินไปมักไม่ได้มอบความสะดวกสบาย หากกลับนำภัยพิบัติที่ไม่ควรเกิดมาให้ หรือถึงขั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต

ซื้อเครื่องสำอางเสร็จ เธอก็ไปร้านตัดผมเพื่อตัดผม ผมยาวไม่เพียงดูแลลำบากในวันสิ้นโลก แต่อากาศร้อนจัดยังทำให้รู้สึกอึดอัดและอบจนเกิดผดผื่นได้ง่าย ทั้งยังเคลื่อนไหวไม่สะดวก

เธอตัดผมสั้นระดับติ่งหูให้ดูสดชื่น ปลายผมซอยบางเล็กน้อย ดูคล่องตัวและจัดทรงง่าย

แต่พอมองกระจก เธอกลับพูดไม่ออก ผมสั้นยิ่งขับให้ใบหน้าดูเล็กน่ารักกว่าเดิม แถมยังดูอ่อนเยาว์ลงไปอีก ไม่เห็นจะมีความเรียบง่ายเหมาะกับการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกแม้แต่น้อย

ยังดีที่กว่าจะถึงวันสิ้นโลกก็ยังมีเวลาอีกพักหนึ่ง ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป

วิ่งวุ่นมาทั้งวัน พอเห็นว่าฟ้าเริ่มมืด ท้องก็เริ่มส่งเสียงประท้วง

ซูอันจึงตรงไปยังร้านบุฟเฟต์อาหารทะเลระดับหรูแห่งหนึ่ง ราคาบุฟเฟต์สำหรับหนึ่งคนอยู่ที่ 488 หยวน

เธอแอบตื่นเต้นอยู่ในใจ อาหารอร่อย ๆ ก่อนวันสิ้นโลก เธอห่างหายไปนานเหลือเกิน ชาติก่อนเธอดิ้นรนเอาชีวิตรอดในสถานการณ์สิ้นหวัง แม้แต่อาหารร้อน ๆ ที่พอกินได้สักมื้อยังหาได้ยาก วันนี้เธอต้องให้รางวัลตัวเองดี ๆ สักครั้ง

จ่ายค่าอาหารเสร็จ เธอก็รีบเดินเข้าร้าน แวบเดียวก็เห็นเนื้อแกะเสียบไม้บนเตาย่างส่งเสียงฉ่า น้ำมันซึมออกมา เธอยังไม่ได้หาที่นั่งด้วยซ้ำ ก็เดินตรงไปหยิบมากินสองไม้ทันที

พ่อครัวปิ้งย่างมองท่าทางพึงพอใจของเธอ รอยยิ้มแต้มอยู่ตรงหางตาและคิ้ว เขาเองยังเผลอกลืนน้ำลายตาม แล้วแอบสงสัยว่าฝีมือตัวเองดีขึ้นตั้งแต่เมื่อไร สีหน้าแบบนี้ถ่ายรูปเก็บไว้ยังเอาไปทำภาพมีมได้เลย

เธอถือจานเลือกวัตถุดิบที่ชอบ แล้วหาที่นั่ง ก่อนนำล็อบสเตอร์ตัวใหญ่ที่ยังขยับเบา ๆ กับหอยเม่นสดใส่ลงในหม้อนึ่ง

ปากจะปล่อยว่างไม่ได้ เธอหยิบกุ้งหวานตัวหนึ่งขึ้นมาแกะเปลือกอย่างชำนาญ กำลังจะส่งเข้าปาก โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ส่งเสียงดังถี่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ซูอันชะงัก ก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ ความอยากอาหารพลันหายวับ รอยยิ้มบนใบหน้าสลายไปจนหมด เหลือเพียงความเย็นเยียบที่ปกคลุมใบหน้า

เด็กมัธยมต้นที่โต๊ะข้าง ๆ เดิมทีกำลังแอบชื่นชมใบหน้าสะดุดตาของพี่สาวคนสวยตรงหน้า แต่พอถูกความเย็นเยียบที่จู่โจมเข้ามากะทันหันเล่นงาน เขาก็สะดุ้งหนาวสั่น ราวกับในชั่วพริบตาถูกดึงจากฤดูร้อนที่ร้อนอบอ้าวไปตกอยู่กลางฤดูหนาวที่หนาวเหน็บจนเข้ากระดูก

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป