เจียงหยุนกำหมวกที่เขาคิดว่าเป็น “หมวกกันน็อกมอเตอร์ไซค์” ไว้ ก่อนหมุนตัวลอยเข้าไปในกระท่อมฟางซอมซ่อของตนอย่างแผ่วเบา
ส่วนธนบัตรธนาคารสวรรค์พิภพกองโตที่ว่าบนพื้นนั้น ก็เป็นแค่กระดาษไร้ค่า แม้แต่ผียังไม่ชายตามอง!
เมื่อเข้ามาในบ้าน เขาวางหมวกกันน็อกลงแล้วพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่ามันดูแตกต่างจากหมวกกันน็อกมอเตอร์ไซค์ในความทรงจำอยู่บ้าง
เจียงหยุนพักข้อสงสัยเหล่านั้นไว้ก่อน แล้วตัดสินใจหาคำตอบว่าทายาทในโลกมนุษย์ต้องการขอสิ่งใดจากเขา
ถึงอย่างไร หากอยากได้รับธูปและเงินกระดาษจากลูกหลานในโลกมนุษย์มากขึ้น ก็ต้องทำอะไรสักอย่างให้พวกเขารู้สึกว่าการเซ่นไหว้บรรพบุรุษได้ผล
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกัดปลายนิ้วอย่างเด็ดเดี่ยว ปล่อยพลังผีสายหนึ่งจากในร่างให้ซึมเข้าไปในหมวกกันน็อกตรงหน้า
แม้วิธีนี้จะสิ้นเปลืองพลังผีอันน้อยนิดของเขา และส่งผลต่อความแข็งแกร่งอยู่บ้าง แต่สำหรับเจียงหยุนที่ตอนนี้มีพลังเพียงระดับผีน้อย นี่เป็นหนทางเดียวที่จะส่องดูคำขอของลูกหลานในโลกมนุษย์ได้
ไม่นานนัก ภาพของทายาทผู้โชคร้ายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความอับโชคจนแทบจะมีคำว่า “ซวย” เขียนอยู่บนเครื่องหน้า
“เจียงต้าป่าว ทายาทรุ่นที่ห้าของข้า ตอนนี้เป็นสายเลือดคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของตระกูลเจียง”
“สวรรค์! ทายาทอกตัญญูคนนี้ใช้ชีวิตได้อนาถเกินไปแล้ว! ตกงานตอนวัยกลางคน เมียหนี แถมยังถูกหลอกจนเป็นหนี้ก้อนโตอีก!”
“เหลวไหลสิ้นดี! ไอ้สารเลวนี่ถึงกับเป็นโรคหย่อนสมรรถภาพเพราะถูกเมียทิ้ง ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับมันอีก ตระกูลเจียงของข้าก็สิ้นวงศ์จริง ๆ น่ะสิ?”
เมื่อรู้เรื่องทั้งหมด เจียงหยุนก็รู้สึกเหมือนผีทั้งตัวแทบพังทลาย เขาขมวดคิ้วแน่นจนแทบย่นไปถึงหลังหู
ยิ่งไปกว่านั้น เจียงหยุนยังสังเกตเห็นว่าบนใบหน้าของไอ้หลานอกตัญญูเจียงต้าป่าวมีลางร้ายทั้งห้าประการมารวมกัน เรียกได้ว่าเป็นใบหน้าของคนที่ซวยถึงขีดสุด
หากเป็นเมื่อก่อน ตอนที่เขารุ่งโรจน์ที่สุด เขาคงยังพอจ่ายเงินในปรโลกเพื่อหาทางช่วยอีกฝ่ายได้
แต่ตอนนี้ ถึงจะอยากช่วยก็ไร้กำลัง!
เรื่องนี้ทำให้เจียงหยุนกังวลอย่างยิ่ง
ทว่าไม่นาน สายตาของเขาก็หันไปยังหมวกมอเตอร์ไซค์ใบนั้น—ไม่สิ หมวกเกม
“ไอ้หลานอกตัญญูเอ๊ย เผาเงินกระดาษมาให้มากกว่านี้หน่อยสิ!
เผาหมวกเกมมาใบเดียว แล้วคิดว่าปู่ทวดอย่างข้าจะเล่นเกมในปรโลกเพื่อช่วยแกได้หรือไง?”
“ช่างเป็นไอ้ไม่ได้เรื่องหัวทึบเสียจริง!”
เจียงหยุนลอยวนไปมาอย่างหงุดหงิดในกระท่อมฟาง ก่อนจะหันไปมองหมวกเกมใบนั้นอีกครั้ง
“เอาเถอะ ลองดูสักตั้ง เผื่อจะได้ผลล่ะ?”
ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น แม้เจียงหยุนเองจะรู้สึกว่ามันเหลวไหล ถึงขั้นเหมือนคนป่วยหนักคว้าหมอส่งเดช แต่สุดท้ายก็กลายเป็นควันสายหนึ่ง ลอยเข้าไปในหมวกเกม
ขณะเดียวกัน ผีเร่ร่อนสองตนนอกกระท่อมฟางมองเข้าไปในบ้านด้วยความอิจฉา
“ไอ้ผีแก่เวรนี่ ยึดกระท่อมของพวกเรามาตั้งนาน ตอนนี้มีลูกหลานส่งธูปกับเงินกระดาษมาให้แล้วก็ยังหน้าด้านไม่ยอมไปอีก”
“ทำให้พวกเราต้องรับทุกข์จากภัยสามประการและพิษห้าชนิดในปรโลกอยู่เรื่อย! แม่งเอ๊ย ไอ้ผีแก่นี่ไม่ยอมให้พวกเราอยู่ดี พวกเราก็จะไม่ปล่อยให้มันอยู่ดีเหมือนกัน”
“ไปกัน เราไปพึ่งราชาผีหัวปานที่อยู่ห่างไป 30 ลี้ บอกว่าผีแก่ตัวนี้ได้รับธูปกับเงินกระดาษมามากมาย เผื่อจะล่อให้ราชาผีหัวปานมาจัดการมันได้”
“ใช่ ไปหาปาน แล้วให้ปานมาจัดการมัน”
จากนั้นผีเร่ร่อนทั้งคู่ก็ยิ้มเย็นใส่กระท่อม ก่อนจะจากไปพร้อมกัน
——
“【ติ๊งต่อง!】”
“【ยินดีต้อนรับสู่เกมบรรพกาลซานเหอเซ่อจี้!】”
“【ระบบตรวจพบว่าคุณไม่ใช่สิ่งมีชีวิตมนุษย์ จึงไม่สามารถเล่นเกมได้ตามปกติ กำลังอัปเดตและยกระดับเกมโดยอัตโนมัติ โปรดรอสักครู่...】”
ให้ตายเถอะ!
ผีแก่ที่ตายมาเป็นร้อยปีอย่างเขา เข้าเกมของมนุษย์ได้จริง ๆ ด้วยหมวกเกมที่เจียงต้าป่าว ลูกหลานรุ่นหลังของเขาเผาส่งมาให้อย่างนั้นหรือ?
ตอนนี้แม้แต่เจียงหยุนที่เป็นผียังตกตะลึงสุดขีด
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังประหลาดใจที่พบว่าตนปรากฏตัวอยู่ในดินแดนเซียนอันงดงามราวกับไม่ใช่เรื่องจริง
ดอกไม้ ใบหญ้า และต้นไม้ทุกต้นที่นี่ล้วนแผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และแสงวิญญาณอันเป็นเอกลักษณ์ สภาพแวดล้อมดีกว่าจวนผีของผีรับใช้ระดับต่ำแห่งหนึ่งที่เขาเคยไปเยือนตอนเป็นผีรุ่งเรืองถึงร้อยเท่าเสียอีก
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว เหลือเชื่อจริง ๆ!
ขณะที่เจียงหยุนกำลังตื่นตะลึงจนลืมตัว เสียงระบบก็ดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง
“【การอัปเดตและยกระดับระบบชั่วคราวเสร็จสิ้น เนื่องจากเหตุพิเศษ ช่องทางเกมสำหรับวิญญาณหยินได้เปิดล่วงหน้าแล้ว】”
“【ในฐานะผู้เล่นวิญญาณหยินคนแรกที่เข้าสู่ซานเหอเซ่อจี้ ระบบขอมอบบัตรสุ่มพรสวรรค์ใหม่ 10 ใบให้เป็นพิเศษ โดยจะส่งไปยังช่องเก็บของส่วนตัวหลังจากคุณเข้าเกมอย่างเป็นทางการ】”
“【โปรดสร้างตัวละครเกมของคุณ】”
“【เนื่องจากมีเวลาจำกัด เกมนี้จึงสร้างอาชีพสำหรับผู้เล่นวิญญาณหยินไว้เพียงสองอาชีพ ได้แก่ นักรบผีและนักเวทผี โปรดเลือกหนึ่งอาชีพ】”
ตอนที่เจียงหยุนยังมีชีวิตอยู่ ระดับการพัฒนาเกมบนดาวสีน้ำเงินในยุคนั้นถือว่าก้าวหน้าอยู่พอสมควร
อย่างไรก็ตาม ตอนนั้นก็ยังเป็นเพียงเกมคอมพิวเตอร์และเกมมือถือ
ไม่คิดเลยว่าผ่านไปกว่าร้อยปี มนุษย์จะพัฒนาไปถึงขั้นสร้างเกมออนไลน์เทพนิยายเสมือนจริงอย่างในนิยายได้แล้ว
ที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือ แม้แต่ผีก็ยังเล่นได้!
ดังนั้นเจียงหยุนจึงเข้าใจสิ่งที่ระบบบอกเกี่ยวกับนักรบผีกับนักเวทผี
ก็แค่สายกายภาพกับสายเวทไม่ใช่หรือไง!
ตัวเขาเป็นผู้เล่นผีวิญญาณหยินคนแรกในเกมนี้ แถมระบบยังมอบบัตรสุ่มพรสวรรค์ใหม่ให้ตั้งสิบใบ สวัสดิการนี้ไม่เลวเลย
ตอนที่ยังมีชีวิต เจียงหยุนชอบเล่นสายเวทอยู่แล้ว ตอนนี้กลายเป็นผี ก็เล่นสายจอมเวทต่อแล้วกัน
เจียงหยุนจึงเลือกอาชีพนักเวทผี
“【เลือกอาชีพนักเวทผีสำเร็จ โปรดเลือกธาตุทั้งห้าหนึ่งธาตุเป็นความชำนาญ ได้แก่ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน เลือกได้เพียงหนึ่งธาตุ】”
ตัวเขาเป็นผีที่สถิตอยู่ใต้ดินในปรโลกมาเนิ่นนาน งั้นเลือกธาตุดินแล้วกัน
“【เลือกธาตุดินเป็นธาตุหลักสำเร็จ ความเข้าใจเวทมนตร์ธาตุดินเพิ่มขึ้น 10% พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 5%!】”
“【โปรดตั้งชื่อตัวละครของคุณ】”
ตั้งชื่อหรือ?
เจียงหยุนไม่ต้องคิดเลยสักนิด ก็โพล่งออกมาว่า “ท่านผี”
ตามปกติ ชื่อนี้น่าจะซ้ำกับคนอื่นง่ายไม่ใช่หรือ!
แต่ใครจะคิดว่า “【สร้างชื่อตัวละคร ‘ท่านผี’ สำเร็จ!】”
ชื่อเรียบง่ายไม่ซ้ำใครแบบนี้กลับไม่มีคนใช้ซ้ำหรือ?
เจียงหยุนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“【ผู้เล่นทุกคนในซานเหอเซ่อจี้ไม่สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ และจะเข้าเกมด้วยใบหน้าเดิม สร้างตัวละครเสร็จสมบูรณ์แล้ว ต้องการเข้าเกมทันทีหรือไม่?】”
เจียงหยุนเลือกใช่
ทันใดนั้น แสงก็วาบขึ้น พริบตาต่อมาเจียงหยุนก็ปรากฏตัวในแผนที่ซึ่งมีหมอกสีเทาปกคลุมท้องฟ้าและสภาพแวดล้อมเลวร้าย
“【คุณถูกจัดสรรไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นปรโลกหมายเลข 1 ปัจจุบันมีผู้เล่นในหมู่บ้านแห่งนี้ 1/10000 คน!】”
“【แจ้งเตือนพิเศษ! ผู้เล่นคนแรกที่มีเลเวลถึง 10 และทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพครั้งที่หนึ่งสำเร็จเพื่อออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นปรโลก จะได้รับรางวัลพิเศษ】”
“【คุณเข้าสู่เกมอย่างเป็นทางการแล้ว สิทธิพิเศษสำหรับผู้เล่นถูกส่งไปยังช่องเก็บของส่วนตัวแล้ว ต้องการเปิดใช้พรสวรรค์ส่วนตัวทันทีหรือไม่...】”
——
ในเวลาเดียวกัน เจียงต้าป่าว ทายาทผู้โชคร้ายของเจียงหยุน ก็เข้าเกมแล้วเช่นกัน
เมื่อเทียบกับเจียงหยุน ปู่ทวดของเขาที่ได้ครอบครองทรัพยากรในแผนที่หมู่บ้านเริ่มต้นทั้งหมู่บ้านเพียงลำพัง เขากลับลำบากกว่ามาก
นับตั้งแต่ซานเหอเซ่อจี้เปิดทดสอบทั่วโลกมาแล้วกว่าหนึ่งปี ปัจจุบันมีผู้เล่นออนไลน์ทะลุสองพันล้านคน และจำนวนก็ยังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทุกวัน
“【คุณถูกจัดสรรไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 8484884 หมู่บ้านนี้มีผู้เล่น 10000/10000 คน! โปรดรีบเพิ่มเลเวลให้ถึง 10 และทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพครั้งที่หนึ่งให้สำเร็จ จึงจะออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้】”
“【ต้องการเปิดใช้พรสวรรค์ในเกมส่วนตัวทันทีหรือไม่?】”
เจียงต้าป่าวมีใบหน้ากลมเหมือนแป้งทอด ดวงตาเล็กหยี สูงราว 181 เซนติเมตร รูปร่างค่อนข้างผอม เขาเลือกอาชีพนักธนู
“แม่งเอ๊ย 8484884 ฟังดูเหมือน ‘ซวยซ้ำซวยซ้อน’ ชัด ๆ เลยนี่หว่า?”
เจียงต้าป่าวชูนิ้วกลางใส่ระบบ จากนั้นก็ประสานมือทั้งสองข้างในเกม
“ปู่ทวด! ผมทุ่มทุกอย่าง เผาเงินกระดาษกับหมวกเกมไปให้ท่านแล้ว ท่านต้องคุ้มครองผมนะครับ”
“ขอให้ผมปลุกพรสวรรค์เกมระดับสูงได้ ขอแค่ผมสร้างชื่อในเกมนี้ได้ ผมจะซ่อมหลุมศพให้ท่าน เผากระดาษเงินกระดาษทองให้ท่านเยอะ ๆ เลย”
หลังจากอธิษฐานเสียงเบาอยู่ครู่หนึ่ง เจียงต้าป่าวก็เริ่มปลุกพรสวรรค์
ในเกมซานเหอเซ่อจี้ ผู้เล่นทุกคนมีโอกาสปลุกพรสวรรค์เกมหนึ่งครั้งหลังเข้าเกม เมื่อเลือกพรสวรรค์แล้วจะเปลี่ยนไม่ได้ตลอดชีวิต เว้นแต่จะมีบัตรสุ่มพรสวรรค์ใหม่ที่ล้ำค่ายิ่งยวด
แต่ของสิ่งนี้หายากมาก ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้!
ได้ยินว่าตอนซานเหอเซ่อจี้เปิดทดสอบทั่วโลกครั้งแรก ผู้เล่น 100 คนแรกที่เข้าเกมจะได้รับของขวัญเป็นบัตรสุ่มพรสวรรค์ใหม่ ทำให้มีโอกาสสุ่มพรสวรรค์ใหม่ได้หลายครั้ง
ทว่าเห็นได้ชัดว่าเจียงต้าป่าวไม่มีวาสนาได้รับสิทธิพิเศษเช่นนั้น
แสงวาบขึ้น ก่อนแสงสีดำสายหนึ่งจะปกคลุมเจียงต้าป่าวอย่างรวดเร็ว แล้วค่อย ๆ จางหายไป
“【ยินดีด้วย ผู้เล่น ‘ขอปู่ทวดคุ้มครองผม’ ปลุกพรสวรรค์ธรรมดาสีดำ ‘กายเชื้อเชิญเคราะห์ ระดับต่ำ’ สำเร็จ】”
——กายเชื้อเชิญเคราะห์ ระดับต่ำ!
พรสวรรค์ธรรมดาสีดำ!
(เมื่อเปิดใช้งาน ค่าความเป็นมิตรของตัวละครเอ็นพีซีในเกมที่มีต่อคุณ: +10 ค่าความเกลียดชังของมอนสเตอร์ป่า: +100 อัตราดรอปของส่วนตัวลดลง 3 เท่า)
(อย่าเพิ่งท้อแท้ หากรู้จักใช้ให้เป็น คุณจะกลายเป็นสุดยอดเครื่องมือล่อมอนสเตอร์ของทีม!)
พรสวรรค์ในเกมแบ่งเป็น สีขาว (พื้นฐาน) สีดำ (ธรรมดา) สีเขียว (ยอดเยี่ยม) สีน้ำเงิน (สมบูรณ์แบบ) สีแดง (ไร้เทียมทาน) สีม่วง (เซียน) สีส้ม (เทพ) และสีรุ้ง (เหนือเทพ)!
พรสวรรค์ระดับสีแดงขึ้นไปล้วนเป็นหนึ่งเดียวไม่ซ้ำใคร
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ยิ่งได้พรสวรรค์ระดับสูงมากเท่าไร ก็ยิ่งช่วยให้เล่นเกมได้ดีขึ้นเท่านั้น
เมื่อเห็นพรสวรรค์กายเชื้อเชิญเคราะห์ระดับธรรมดาสีดำที่ตัวเองได้รับ เจียงต้าป่าวก็โกรธจนแทบกระอักเลือดเก่าออกมา
ท้ายที่สุด ใบหน้าของเขาก็แดงคล้ำเหมือนตับหมู ก่อนชูนิ้วกลางใส่ท้องฟ้าด้วยความโมโห “ระบบ แกมันไอ้เวร! พรสวรรค์บ้าอะไรของแกวะ!”
——
ในเวลาเดียวกัน เจียงหยุนก็กำลังปลุกพรสวรรค์ของตนเช่นกัน
บางทีตระกูลเจียงอาจโชคร้ายจริง ๆ การปลุกพรสวรรค์ครั้งแรกของเจียงหยุนได้พรสวรรค์พื้นฐานสีขาว เพิ่มค่าพละกำลัง 10 แต้ม!
แม่งเอ๊ย!
มุมปากเจียงหยุนกระตุก เขาเลือกอาชีพนักเวทผีสายจอมเวท แล้วพรสวรรค์เพิ่มพละกำลัง 10 แต้มจะมีประโยชน์อะไรกับเขา!
โชคดีที่ในฐานะผู้เล่นวิญญาณหยินคนแรกที่เข้าเกม เขายังมีบัตรสุ่มพรสวรรค์ใหม่อีก 10 ใบในช่องเก็บของ
เจียงหยุนหยิบบัตรใบแรกออกมา เตรียมสุ่มใหม่
“【ยินดีด้วย ผู้เล่น ‘ท่านผี’ ปลุกพรสวรรค์พื้นฐานสีขาว ‘พละกำลังเพิ่มสิบ’ สำเร็จ ยืนยันหรือไม่?】”
เมื่อเห็นเช่นนั้น มุมปากเจียงหยุนก็กระตุกอีกครั้ง เขาใช้บัตรใบที่สองต่อ
“【ยินดีด้วย ผู้เล่น ‘ท่านผี’ ปลุกพรสวรรค์ธรรมดาสีขาว ‘ความว่องไวเพิ่มสิบ’ สำเร็จ...】”
เจียงหยุนทำหน้าเหมือนมีเส้นดำเต็มไปหมด ก่อนสุ่มต่อเนื่องกันไปอีก จนใช้บัตรไปแล้ว 8 ใบ พรสวรรค์ที่ดีที่สุดที่ได้มาก็มีเพียงระดับยอดเยี่ยมสีเขียว
เป็นบัฟถาวรที่เพิ่มพลังโจมตี 3%!
ตอนนี้เหลือบัตรสุ่มพรสวรรค์ใหม่เพียง 2 ใบ
แต่จะให้เจียงหยุนพอใจแค่นี้ เขาก็ทำใจไม่ได้จริง ๆ
กลัวอะไร! คนกล้าถึงจะอยู่รอด คนขี้ขลาดต่างหากที่อดตาย เป็นผีทั้งที ยังจะกลัวว่าพรสวรรค์จะแย่อีกหรือไง?
เขาใช้บัตรสุ่มใบที่เก้าโดยไม่ลังเล
พริบตาถัดมา จู่ ๆ แสงรุ้งเจิดจ้าก็สาดลงมาจากฟ้า นิมิตมังกรและหงส์ปรากฏขึ้น ปกคลุมร่างเจียงหยุนทั้งตัว แม้แต่หมอกสีเทาที่แผ่ปกคลุมหมู่บ้านเริ่มต้นปรโลกหมายเลข 1 ก็ยังถูกชะล้างจนกระจายไป
“【ยินดีด้วย ผู้เล่น ‘ท่านผี’ ปลุกพรสวรรค์เหนือเทพสีรุ้ง ‘รีเซ็ตสรรพสิ่ง’ สำเร็จ!】”