เสิ่นเยว่ตรวจดูม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้าย แล้วพูดกับความว่างเปล่าตรงหน้า “เจ้าหน้าที่ทางการของประเทศมังกรอยู่ไหม?”
ฉินเฟิงกำลังจะขอคุยกับหวังเถี่ยจู้เพื่อหารือเรื่องช่วยเหลือ พอได้ยินคำพูดของเสิ่นเยว่ก็หยุดทันที
ทั้งห้องถ่ายทอดสดของทางการเงียบกริบ ต่างรอฟังว่าเสิ่นเยว่จะพูดอะไรต่อ
“ฉันเปิดหีบสมบัติระดับตำนานได้กระเป๋าเก็บของกับม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้าย ม้วนคัมภีร์นี่ส่งฉันไปอยู่ข้างหวังเถี่ยจู้ได้ เดี๋ยวฉันเตรียมของแล้วจะไปช่วยเขา ถ้าพวกคุณยังไม่ได้คุยกับเขา ก็บอกสถานการณ์ให้เขารู้ตอนนี้ได้เลย”
“อะไรนะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นเยว่ คนในห้องถ่ายทอดสดของทางการก็ดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
การช่วยเหลือที่พวกเขาพูดถึง อย่างมากก็แค่ใช้แต้มแลกให้บาดแผลของหวังเถี่ยจู้ฟื้นตัว
แต่สำหรับสภาพของหวังเถี่ยจู้ตอนนี้ นั่นแทบไม่ได้ช่วยอะไร
รอบตัวเขามีทั้งงูพิษและสัตว์ร้ายสารพัด ต่อให้บาดแผลหายดี โอกาสฝ่าวงล้อมออกไปก็ยังน้อยนิด
แต่ถ้ามีเสิ่นเยว่ที่เก่งกาจด้านการต่อสู้ร่วมด้วย ทุกอย่างก็จะต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
พูดจบ เสิ่นเยว่ก็ไม่รอช้า
เธอกวาดตามองรอบตัว ก่อนจะหยิบเป็ดสิบตัวกับขาหมีหนึ่งข้างใส่กระเป๋า
ของหนักเกือบ 100 กิโลกรัมใส่ลงไปแล้วกลับไม่ทำให้กระเป๋าหนักขึ้นแม้แต่น้อย ยังคงเบาราวกับไม่มีอะไรอยู่ข้างใน
“ของดีจริง ๆ!”
เสิ่นเยว่เอ่ยชม
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ยัดผักขมป่าที่ลวกไว้แล้วกับกีวีลงไปอีกส่วนหนึ่ง