“คุณวิลเลียม เราพบคนไม่ทราบที่มาอย่างน้อยสามกลุ่มเคลื่อนไหวอยู่แถวนี้ครับ”
เสียงทุ้มต่ำดังมาจากปลายสาย “ต้องลงมือจัดการไหมครับ?”
วิลเลียมเงียบไปหลายวินาที ก่อนตอบช้า ๆ ว่า “ไม่ต้องรีบร้อน พวกนั้นไม่กล้าลงมือที่นี่หรอก ขอแค่เราไม่ออกไป ที่นี่ก็ปลอดภัยแล้ว รอคนของตระกูลมาถึงพรุ่งนี้ ทุกอย่างก็จัดการง่ายขึ้น...”
“เข้าใจแล้วครับ”
หลังวางสาย วิลเลียมยกวิสกี้ขึ้นจิบ มุมปากเผยรอยยิ้มเย็นเยียบ
คนพวกนี้ ช่างโง่จนน่าเอ็นดูจริง ๆ
คิดจริง ๆ หรือว่าเขาจะโง่ถึงขั้นหอบยาเม็ดนี้ออกไปจากประตูบานนี้?
ของที่ซื้อมาในราคากว่าสองแสนล้าน เขาจะปล่อยให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวได้อย่างไร?
ส่วนในห้องข้าง ๆ มอร์แกนคนเล็กกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ ตรงหน้ามีสมุดบันทึกกางอยู่เต็มไปด้วยรายชื่อแน่นขนัด
เขาถือปากกา วงชื่อหนึ่งไว้
ตระกูลดูปองต์!!
วันนี้ในงานประมูล ปิแอร์ ดูปองต์ ตัวแทนของตระกูลดูปองต์ พ่ายแพ้ให้ร็อกกี้เฟลเลอร์ในการประมูลยาต่ออายุขัยเม็ดที่สี่ และยังพ่ายให้รอธส์ไชลด์ในการประมูลเม็ดสุดท้ายอีกด้วย
พวกเขากลับไปมือเปล่า ไม่ได้อะไรเลย
จากนิสัยของตระกูลดูปองต์ พวกเขาไม่มีทางยอมรามือง่าย ๆ แน่นอน
มอร์แกนคนเล็กเขียนคำว่า “อันตราย” ไว้ข้างชื่อตระกูลดูปองต์
จากนั้นก็วงชื่ออีกชื่อหนึ่ง
กองทุนตระกูลนิรนามแห่งประเทศกังหันลม
กองกำลังลึกลับนี้ประมูลยาต่ออายุขัยไปได้หนึ่งเม็ดในวันนี้ ก่อนจะถอนตัวจากการประมูลเม็ดสุดท้ายโดยสมัครใจ ยกให้รอธส์ไชลด์ผู้เฒ่า