หญิงชราผู้สูงศักดิ์จากประเทศเอฟคนนั้นตื่นเต้นจนตัวสั่นไปทั้งร่าง นางหันไปถลึงตาใส่พ่อบ้านของตนอย่างดุดัน: ดูคนอื่นเขาสิ แล้วหันกลับมาดูตัวเองบ้าง!
พ่อบ้านหดคอ ไม่กล้าส่งเสียง
อันนาเบลล์เก็บกระจก ก่อนย่อตัวทำความเคารพแบบชนชั้นสูงต่อกู้เฉินซิน “คุณกู้ ตระกูลโฮเอินซอลเลิร์นจะจดจำบุญคุณครั้งนี้ของคุณไว้”
กู้เฉินซินยิ้มบาง ๆ ถือเป็นการตอบรับ
อันนาเบลล์ไม่รั้งอยู่อีกต่อไป นางก้าวลงจากเวทีอย่างแช่มช้อย ดูจากท่าทางแล้วอารมณ์ดีสุด ๆ
จนถึงตอนนี้ ทุกคนที่ประมูลยาเม็ดได้ต่างก็ได้รับส่วนของตนแล้ว
กู้เฉินซินมองซูหว่านฉิง นางเข้าใจความหมาย ลุกขึ้นเดินตรงไปยังเวทีประมูลและมายืนข้างเขา
กู้เฉินซินหันไปมองเสิ่นว่านจวินอีกครั้ง แล้วกล่าวว่า “เรื่องทางนี้จบแล้ว ที่เหลือก็ฝากนายจัดการแล้วกัน พวกเราขอตัวก่อน”
เสิ่นว่านจวินเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา กล่าวอย่างนอบน้อมว่า “คุณกู้ เงินจากการประมูลพวกนี้จะโอนเข้าบัญชีของคุณหนูซู หรือบัญชีของคุณครับ?”
เขาแทบไม่ต้องคิด “โอนเข้าบัญชีของหว่านฉิงเถอะ ฉันไม่มีบัญชี”
เสิ่นว่านจวิน: เอ่อ...
ท่านผู้นี้ช่างใจกว้างจริง ๆ เงินหลายแสนล้านพูดจะให้คนอื่นก็ให้เลย
เขาคิดในใจว่า เมืองเทียนหนานพลอยได้อานิสงส์จากเขาจริง ๆ การประมูลครั้งนี้เสียภาษีถึง 3% คิดเป็นเงิน 30,000 ล้าน ทางการเมืองเทียนหนานรวยขึ้นทันตา
ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นควรขอบคุณเขาหรือเกลียดเขาดี
เสิ่นว่านจวินดึงสติกลับมา “ได้ครับ งั้นผมจะโอนเงินเข้าบัญชีของคุณหนูซู แต่คงต้องใช้เวลาสองสามวัน ยอดเงินสูงเกินไป ต้องดำเนินการตามขั้นตอน”