“คนที่ประมูลยาคงโฉมได้ เชิญขึ้นมารับได้เลย”
คนที่ประมูลยาคงโฉมได้ต่างก็แทบอดกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่ไหวแล้ว
หลินหว่านชิงจากตระกูลฮั่วลุกขึ้นเป็นคนแรก เดินมาหยุดตรงหน้ากู้เฉินซิน ก่อนจะค้อมกายเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “คุณกู้ ในนามของตระกูลฮั่ว หว่านชิงขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่งค่ะ”
กู้เฉินซินมองนางแวบหนึ่ง ก่อนยกมือขึ้นเรียก ขวดหยกเขียวใบหนึ่งก็ลอยไปหยุดตรงหน้าหลินหว่านชิง
“ยาคงโฉมเม็ดนี้ให้แม่สามีของคุณใช่ไหม?” กู้เฉินซินถามขึ้นลอย ๆ
หลินหว่านชิงชะงักไป ไม่คิดว่ากู้เฉินซินจะเป็นฝ่ายชวนคุย นางรีบพยักหน้า “ใช่ค่ะ คุณกู้ช่างมองขาด ท่านย่าของบ้านฉันสมัยสาว ๆ ก็เป็นหญิงงามคนหนึ่ง หากตอนนี้ได้กลับไปเป็นสาวอีกครั้ง ก็นับว่าทำให้ความปรารถนาหนึ่งของท่านเป็นจริงค่ะ”
กู้เฉินซินพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรต่อ
หลินหว่านชิงรับขวดหยกมาด้วยสองมือ แล้วเก็บเข้ากับอกอย่างระมัดระวัง
นางก้มคำนับกู้เฉินซินอย่างลึกซึ้ง ก่อนหันหลังเดินลงจากเวที เมื่อกลับไปนั่งที่ มือของนางยังสั่นเล็กน้อย
ถัดมา ตัวแทนจากกลุ่มทุนมิตซุยก็เดินขึ้นเวทีตามมาติด ๆ
ชายวัยกลางคนไว้หนวดทรงเลขแปดเดินมาหยุดตรงหน้ากู้เฉินซิน เขาค้อมกายอย่างนอบน้อมถึงเก้าสิบองศา ก่อนเอ่ยด้วยภาษาจีนคล่องแคล่วว่า “คุณกู้ กลุ่มทุนมิตซุยเลื่อมใสในตัวคุณมานานแล้ว วันนี้ได้พบกับตัวจริง สมคำร่ำลือจริง ๆ ครับ”
พอทุกคนได้ยินคำพูดนั้น ต่างก็มองเขาด้วยสายตาราวกับเห็นคนโง่