“ดีมาก ดูมีรสนิยมจริง ๆ” ซูหว่านฉิงเอ่ยชมจากใจ
“คุณซูชมเกินไปแล้วครับ” หวังจิ่งสิงยิ้ม ก่อนพาทั้งสองคนเข้าไปในลิฟต์แล้วกดปุ่มชั้นห้า
ภายในลิฟต์ หวังจิ่งสิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็อดถามไม่ได้ “คุณซู คุณกู้...ไม่มาจริง ๆ เหรอครับ?”
“อืม เขาบอกให้ฉันจัดการเรื่องพวกนี้เองทั้งหมดก็พอ”
เธอมองออกว่าหวังจิ่งสิงกำลังกังวล จึงกล่าวเสริมว่า “คุณหวังวางใจได้ค่ะ ถึงคราวนี้เฉินซินจะไม่มา แต่เรื่องที่เขารับปากไว้ เขาไม่ผิดคำพูดแน่นอน วันประมูลเขาจะมาคุมงานด้วยตัวเองค่ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังจิ่งสิงก็คลายใจที่ค้างเติ่งอยู่ “ถ้าอย่างนั้นก็ดีครับ ดีแล้ว...”
ลิฟต์มาถึงชั้นห้า พอซูหว่านฉิงก้าวออกจากลิฟต์ ก็เห็นชายชราผมขาวแต่แต่งกายเรียบร้อยไร้ที่ติยืนรออยู่หน้าห้องประชุม
“คุณซู”
เมื่อเห็นซูหว่านฉิงออกจากลิฟต์ ชายชราก็รีบเดินเข้าไปหาและยื่นมือออกมาก่อน “สวัสดีครับ ผมเสิ่นว่านจวิน ประธานบริษัทประมูลเทียนสี่ เมื่อวานได้ยินจิ่งสิงบอกว่าคุณซูยินดีมอบสินค้าประมูลสำคัญขนาดนี้ให้เราจัดการ ผมตื่นเต้นจนแทบนอนไม่หลับทั้งคืนเลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ”
ซูหว่านฉิงมองชายชราตรงหน้า ในใจอดทอดถอนใจไม่ได้ว่า บริษัทประมูลเทียนสี่ก้าวขึ้นมาอยู่ในสามอันดับแรกของประเทศได้ ย่อมมีเหตุผลของมัน
“ท่านประธานเสิ่นเกรงใจแล้วค่ะ” ซูหว่านฉิงกล่าวพลางรับมารยาท
“คุณซู เชิญครับ เชิญด้านใน!” เสิ่นว่านจวินนำทางด้วยตัวเอง พาทั้งสองคนเข้าไปในห้องประชุม