เสิ่นถังเลียริมฝีปากเบา ๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้จูบลงไป
ทั้งที่เธออยากจูบเขามากจริง ๆ เพราะไม่ได้กลัวว่าจะถูกเปิดโปง
แต่ช่างเถอะ เพื่อผู้ชายคนเดียว จะเป็นจะตายเกินไปก็ไม่ได้ ดูไร้ราคาเปล่า ๆ
หลังจากสวมเครื่องประดับครบแล้ว ถานหลิ่นมองเสิ่นถังที่สวมเครื่องประดับทั้งชุด ก่อนยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “สวยดี”
เสิ่นถังเชิดหน้าขึ้น เผยลำคอระหงงดงามราวกับหงส์ ดูหยิ่งทะนงเหมือนเจ้าหญิงตัวน้อย “ขอบคุณ~”
จะคลั่งรักหนุ่มหล่อบนอินเทอร์เน็ตก็ได้ แต่พอเป็นชีวิตจริงก็ยังทำตัวคลั่งรักขนาดนั้นไม่ได้ จะเป็นฝ่ายวิ่งตามเขาจนเกินไปก็ไม่ไหว เพราะตอนนี้ต่อให้เธอเป็นฝ่ายเข้าหา ก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี
เธอไม่อยากทำตัวน่าสมเพชต่อหน้าถานหลิ่น
พวกบอดี้การ์ดออกมากันแล้ว เสิ่นถังตบไหล่ถานหลิ่นเบา ๆ แล้วพูดว่า “ฉันไปก่อนนะ ขอบคุณสำหรับของขวัญ ฉันชอบมาก จะใส่บ่อย ๆ เลย”
“ฉันจะบอกพี่ชายให้ด้วย ฉันรู้ว่านายให้ของขวัญพวกนี้เพราะพี่ชายฉัน”
“สบายใจได้ ฉันจะฝากคำพูดไปให้แน่นอน!”
ถานหลิ่นยิ้ม ไม่คิดว่าเจ้าหญิงตัวน้อยคนนี้จะเข้าอกเข้าใจคนอื่นเหมือนกัน เขาพยักหน้า “ขอบคุณ”
หลังส่งเสิ่นถังกลับแล้ว ถานหลิ่นก็เริ่มเตรียมตัวแต่งหญิง
เขากะจะไปเลือกชุดที่จะใส่ในห้องแต่งตัว เพราะชุดที่จะใส่จะเป็นตัวกำหนดว่าต้องแต่งหน้าแบบไหน
แต่พอไปถึงห้องแต่งตัวในห้องนอนรอง กลับพบว่าพวกนั้นไม่ได้แขวนเสื้อผ้าไว้ที่นี่
เขาจึงไปห้องแต่งตัวในห้องนอนใหญ่แทน แล้วก็ต้องตะลึงกับตู้เสื้อผ้าบิลท์อินสองฝั่ง รวมถึงตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่สี่ใบ! ข้างในมีแต่ชุดผู้หญิงสีสันฉูดฉาด ทั้งเขียว น้ำเงิน ม่วง แดง เหลือง!
