ถานหลิ่นดีใจมาก ใช่แล้ว คราวก่อนที่เขาส่งกล่องของขวัญให้หนิงหนิง ที่อยู่ก็คือเมืองหาง
หลังฟังพวกเธอแนะนำตัว เขาก็ตั้งใจจดจำพวกเธอไว้ รวมถึงใบหน้าของแต่ละคนด้วย
สุดท้ายถานหลิ่นก็บอกว่า “ผมต้องไปก่อนแล้วครับ คนขับรถรออยู่ข้างนอก”
ก่อนจากกัน พวกเธอยื่นถุงหูหิ้วใบเล็กที่ห่อไว้อย่างสวยงามให้เขาหลายใบ บอกว่าข้างในมีจดหมายที่เพิ่งเขียนกับของทำมือเล็ก ๆ น้อย ๆ อยากให้เขาเอากลับไปด้วย
ถานหลิ่นรับไว้ทีละใบ พลางคิดว่าคราวหน้าตัวเองต้องพกของขวัญติดตัวมาด้วย จะได้มีซองแดงมาแจกบ้าง
พอขึ้นรถแล้ว ถานหลิ่นก็ให้คนขับพาไปห้างสรรพสินค้าแถวนี้ เป็นเพราะแฟนคลับมาหาเขาแท้ ๆ ถึงทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าควรซื้อของขวัญไปให้พี่สาวอาเยว่เยว่
ไลฟ์รวมตัวกลางแจ้งของวงบอยแบนด์พวกเธอจัดบนเวทีใหญ่ แถมยังเรียกยอดคนดูได้ถล่มทลาย
เขามาทั้งทีแต่ไม่ได้เอาอะไรมาให้พี่สาวเลย แถมเธอยังจัดที่นั่งชั้นหนึ่งให้ จองทั้งตั๋วเครื่องบินและโรงแรมให้ แล้วยังส่งคนขับรถมารับด้วยรถธุรกิจสุดหรูแบบนี้อีก
เขาต้องหาของขวัญดี ๆ ไปให้พี่สาวสักชิ้น ไม่อย่างนั้นคงเสียมารยาทแย่
ถานหลิ่นรีบเดินเข้าไปในร้านสินค้าแบรนด์เนมแห่งหนึ่ง เหมือนจะชื่อวานคลีฟแอนด์อาร์เปลส์ อะไรทำนองนั้น เป็นแบรนด์ดังอยู่
เขาซื้อกำไลทองคำชมพูกะรัต 18 ประดับคาร์เนเลียน ราคา 50,000 หยวนตามคำแนะนำของพนักงาน พอห่อของและจ่ายเงินเสร็จ ถึงค่อยโล่งใจ
50,000 หยวนแพงมากแล้ว ให้เป็นของขวัญได้สบาย พนักงานก็ยืนยันว่าซื้อกำไลรุ่นนี้ให้ผู้หญิงยังไงก็ไม่พลาด