เมิ่งเจ๋อ ผู้ช่วยคนสนิทเห็นแววระแวงในดวงตาของถานหลิ่น ก็รู้สึกว่าวันนี้คงไม่ใช่เวลาที่เหมาะจริง ๆ
ยังดีที่เขายังดื้อดึงเพิ่มถานหลิ่นเป็นเพื่อนในวีแชตได้สำเร็จ
ถึงถานหลิ่นจะดูไม่อยากให้ช่องทางติดต่อกับเขาเอาเสียเลย แถมยังคิดว่าเขาเป็นพวกมิจฉาชีพด้วยซ้ำ
ก่อนกลับ เมิ่งเจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่ได้ยื่นนามบัตรให้ถานหลิ่น ถ้ายื่นให้ อีกฝ่ายก็จะรู้ว่าเขาทำงานให้ใคร
ก่อนที่บอสจะเอ่ยปากหรือเปิดเผยตัวตนเอง เขาจะทำให้แผนของบอสเสียจังหวะไม่ได้เด็ดขาด
หลังเมิ่งเจ๋อเดินจากไป ถานหลิ่นตรวจขวดน้ำแร่ในมืออย่างละเอียด เห็นชัดว่ายังไม่เคยเปิด ฝาขวดกับตัวขวดก็สะอาดเอี่ยม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่กล้าดื่ม
เขาวางมันลงบนพื้นข้างกำแพงตามสบาย ยังไงก็ต้องระวังตัวไว้บ้าง จะกินหรือดื่มของที่คนแปลกหน้ายื่นให้ไม่ได้
ยิ่งคนแปลกหน้าคนนั้นดูน่าสงสัยด้วยแล้ว
ถานหลิ่นกลับไปนั่งหน้ากล้องอีกครั้ง ข้อความในไลฟ์เด้งขึ้นมา: 【เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ทำไมฉันได้ยินเสียงผู้ชายคนอื่นด้วย?】
【ใครน่ะ เกิดอะไรขึ้น?】
ถานหลิ่นส่ายหน้า «ไม่มีอะไร เหมือนเป็นพวกมาชวนทำธุรกิจน่ะ ประมาณว่ามีเป้าหมายให้ชวนคนเข้าค่าย เลยเดินชวนไปเรื่อย เขาไปแล้ว»
ข้อความในไลฟ์: 【อ๋อ อย่างนี้นี่เอง】
ถานหลิ่นพยักหน้า «อืม»
ในโถงลิฟต์ โทรศัพท์ของโหลวทิงหลานกำลังเปิดช่วงไลฟ์ของถานหลิ่นอยู่พอดี
เห็นสีหน้าจริงจังของอีกฝ่าย เขาก็หัวเราะหึ «น่ารัก»
พูดจบก็กดติดตามอีกฝ่ายอย่างไม่ใส่ใจ
ในห้องไลฟ์ ถานหลิ่นเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ไปพลาง เปิดกล่องอาหารทีละกล่องไปพลาง