หลังเต้นจบลง ยอดคนในห้องไลฟ์ก็ทรงตัวอยู่ที่ 3,000 คน
ตอนนั้นทุกคนก็เริ่มโห่ร้องให้เขาร้องเพลงอีกครั้ง
ทุกคน:【ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเขาร้องเพลงต้องเพราะมากแน่ ๆ】
【เห็นด้วย! คนเราตัดสินจากหน้าตาไม่ได้จริง ๆ ชัด ๆ ว่าหน้าตาเหมือนคนที่เต้นไม่เป็นร้องเพลงไม่เป็นแท้ ๆ! ทำไมสวรรค์ถึงไม่ยุติธรรมแบบนี้ ให้เขาไปหมดทุกอย่างเลย!! ฉันก็อยากได้หน้าแบบเขา หุ่นแบบเขา พรสวรรค์ด้านศิลปะของเขา ความสามารถติดตัวของเขา!】
【มีแค่ฉันไหมที่ชอบเขามาก รู้สึกว่าเป็นตัวแทนไอดอลที่ฉันชอบเลย ได้เจอเขาทุกวัน แถมยังได้คุยกับเขาผ่านหน้าจอแบบนี้ มีความสุขจัง】
【ใช่เลย รู้สึกว่าเขาเป็นคนดี มองแวบเดียวก็รู้ว่าใจดีมาก ดูไลฟ์เขาแล้วสบายใจ】
【ร้องเพลงเลย ๆ ดูเจ้าของไลฟ์เต้นจบแล้วก็อยากฟังเขาร้องเพลงจนรอไม่ไหว! ตื่นเต้นจัง】
【ฉันก็เหมือนกัน!! อยากฟังหนุ่มหล่อร้องเพลงแล้ว!】
【หนุ่มหล่อบางคนมีข้อดีแค่หน้าตาดี แต่เจ้าของไลฟ์ของเราไม่ใช่แบบนั้น! ทั้งเต้นเป็นทั้งร้องเพลงเพราะ นิสัยก็ดี คุยง่ายอีก อ๊าก ฉันจะตกหลุมรักเขาแล้วจริง ๆ】
【ใช่เลย หนุ่มหล่อบางคนอารมณ์เสียสุด ๆ แถมชอบดูถูกคนอื่น! เพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไง แต่เจ้าของไลฟ์ไม่ใช่! เขาเห็นความสำคัญของพวกเรา หนุ่มหล่อแบบนี้ต่างหากที่ฉันอยากชอบ】
ถานหลิ่นถูกทุกคนชมจนเขินเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายขณะมองหน้าจอไลฟ์แล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้ดีขนาดนั้นหรอก ก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเอง เดิมทีฉันไม่ได้มีอะไรเลย การที่พวกคุณชอบฉันได้ นับว่าโชคดีสุด ๆ แล้ว!”
ตอนพูด เขาจริงใจมาก เพราะสถานการณ์ของเขาก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ
แต่ทุกคนก็ยังอยากตีเขาอยู่ดี เพราะเขานิยามคำว่า “คนธรรมดา” ใหม่อีกครั้ง
แต่ก็เพราะเขาคิดว่าตัวเองเป็น “คนธรรมดา” นี่แหละ ถึงได้คุยด้วยแล้วสบายใจขนาดนี้