“โอเค งั้นเต้นก่อนแล้วกัน ขอหาดูหน่อยว่าฉันเต้นเพลงอะไรได้บ้าง”
ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ชมรมของเขาเต้นแต่เพลงของบอยแบนด์เคป็อป ท่าเต้นเลยไม่ค่อยเหมือนพวกคลิปสั้นเท่าไร
เขาต้องหาเพลงที่ตัวเองเต้นได้ แถมต้องเป็นเพลงที่กำลังฮิตในคลิปสั้น และเต้นคนเดียวแล้วไม่ดูจืดชืดด้วย
ไม่นานเขาก็หาเจอ เพลง “ลูซิเฟอร์”
ท่าเต้นบอยแบนด์เพลงนี้ฮิตมากในคลิปสั้น แถมยังเหมาะกับการเต้นคนเดียวด้วย ที่สำคัญคือเหมาะกับการโชว์เท่สุด ๆ เพราะใช้แรงเยอะและมีจังหวะให้หยุดโพสหลายจุด
“เต้นเพลงลูซิเฟอร์ดีไหม แต่กางเกงฉันนี่สิ?” ถานหลิ่นก้มมองกางเกงขาสั้นสีเทาของตัวเอง “หรือจะไปเปลี่ยนเป็นเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาว แล้วใส่หมวกแก๊ปทำตัวลึกลับดี?”
คอมเมนต์ก็จิกกัดกันสุดฤทธิ์ 【เครื่อง-เขียน-ไม่-มี-หลาย-ชิ้น】
【เอาแบบนี้แหละ ทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าฝีมือระดับไหน ยังต้องใส่หมวกแก๊ปอีกเหรอ กลัวขายหน้าหรือไง】
【ไม่ต้องใส่หมวกหรอก ถ้าเต้นไม่สวย อย่างน้อยหน้าก็ยังพอดูได้ พวกเราจะได้ดูหน้าไง】
ถานหลิ่น: “???”
“เดี๋ยวนะ ดูถูกฉันขนาดนี้เลยเหรอ?! ฉันเต้นเป็นจริง ๆ นะ!”
คอมเมนต์ 【ดูสิ เขาร้อนตัวแล้ว แตกสลายแล้ว】
【หน้าตานายไม่เหมือนคนเต้นเป็นเลย~】
【ดูเหมือนพวกคนหูเพี้ยนร้องเพลงหลงคีย์ด้วย】
ถานหลิ่นทนไม่ไหวแล้ว เขาไม่สนใจแล้วว่าจะใส่อะไร พลันผลักเก้าอี้ออกแล้วลุกขึ้นเปิดเพลงประกอบทันที
พอเสียงเพลงดังขึ้น ถานหลิ่นก็เข้าฟอร์ม แววตาเปลี่ยนไปทันที
คอมเมนต์ 【เดี๋ยวก่อน ฉันมีลางสังหรณ์!】
【ฉันก็มีลางสังหรณ์! พระเจ้า สายตานั่น กับสองก้าวที่เดินมาข้างหน้า โคตรมีเสน่ห์! ดูเป็นมืออาชีพอยู่นะ】
ถานหลิ่นก้มหน้าเดินจากด้านหลังสองก้าว ก่อนเร่งฝีเท้าไปข้างหน้าตามจังหวะเพลง เมื่อท่อนอินโทรจบ เขาก็หยุดโพสอยู่หน้ากล้อง
