“ผั้วะ!”
จิ่วหลียื่นมือ รับซู่หยวนจากเบื้องล่าง ฟาดจากเบื้องบน ฉาดเดียว
“จึ้ย!”
ซู่หยวนร่างใหญ่เท่าแมลงสาปน้ำเลี้ยงอวบ ถูกบีบในฝ่ามือมหึมาของจิ่วหลี กลายเป็นของเหลวข้น
ยังไม่เท่านั้น...
“โฮก!”
ฟาดคนเสร็จก็ก้าวทะยานสู่สำนักซู่หนี่ว์ จิ่วหลีเหวี่ยงหมัดวัชระคู่ ทุบกระหน่ำ!
“ตูม!”
“ตูม! ตูม!...”
ยอดฝีมือทั้งสี่กับสำนักซู่หนี่ว์ กระจายเกลื่อน บ้างปลิว บ้างแหลก บ้างระเบิด บ้างสลาย
ในสำนักซู่หนี่ว์ ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนทะยานออกมา
ถึงอย่างไรก็เป็นหนึ่งในสามสำนักใหญ่ ต่อให้ภายในไม่ปรองดองนัก แต่เมื่อถึงคราความเป็นความตายของสำนัก ก็ต้องออกมาสู้สุดกำลัง
น่าเสียดาย ไร้ผล
“โฮก!”
จิ่วหลีในสภาพปะทุรบ ไม่แยแสการโจมตีของพวกนางเลย
ต่อให้ถูกโจมตี เลือดไหล บาดเจ็บ ก็ตาม
แต่ดวงตาสีแดงฉานของมันบ้าคลั่งเสียแล้ว
“โฮก——”
ยิ่งรบ! กลิ่นอายปะทุรบบนร่างมันก็ยิ่งกล้า;
ยิ่งรบ! ร่างกายก็ยิ่งปรากฏเกราะสีดำ;
ยิ่งรบ! มันก็ยิ่งใหญ่ยักษ์ขึ้น
“แกรก!”
ฟ้า ถูกมันฉีกเป็นช่อง
หลินมู่เซิงที่เพิ่งมาถึงก็ตกใจ “รีบหยุดมัน! มันจะฉีกมิติพังแล้ว!”
“นั่นมัน...” เผยเหิงที่มาถึงเหมือนกัน กลับจ้องเขม็งที่เสิ่นชิงหลี!
ตอนนี้นางรู้ตัวแล้วว่าสภาพของจิ่วหลีผิดปกติ
นางไม่ลืมที่อาจารย์บอกไว้ ว่าภาพรบมีทั้งคุณและโทษต่อจิ่วหลี
คุณ คือเก่งกาจเหนือธรรมดา! โทษ ก็คือเสียสติ บ้าคลั่ง