นางเพิ่งออกมาจากห้วงมิติหมอปีศาจ ยังไม่ทันรู้ว่าสถานการณ์เป็นเช่นไร ก็ถูกกระบี่ไท่อี “ทิ่มแทง” เข้าให้แล้ว
ราวกับกลัวว่านางจะปฏิเสธ หรือไม่ก็กลัวว่านางจะ “หนี” อีกครั้ง กระบี่ไท่อีเลือกจดจำเจ้านายด้วยตนเองทันที!
ในฐานะสิ่งที่มีอยู่ระดับเปิดฟ้าผ่าปฐพี กระบี่ไท่อีเพียงแผ่ไอกระบี่ออกมาเล็กน้อย เขาเซียนทั้งด้านในและด้านนอกก็ล้วนสะเทือนเลื่อนลั่น
ทูตเขาเสวียนต่างลอยขึ้นสู่นภา โคจรมาคำนับแสงกระบี่บนยอดเขาเซียน “เทพอริยะไท่อี”
“สืบทอดของเทพอริยะไท่อีปรากฏแก่โลกแล้ว?” ไป๋เหรินซานถึงกับมองตะลึง สิ่งที่มีอยู่ระดับนี้ ก็ยังทิ้งสืบทอดไว้ในเขาเซียนด้วยรึ
มิน่าคำสั่งสอนของสำนักที่มีมาแต่โบราณจึงเน้นย้ำเป็นพิเศษว่า ต้องให้เกียรติทูตเขาเสวียน ต้องให้ความสำคัญแก่สืบทอดจากเขาเซียน ถึงแม้ตลอดหลายร้อยปีมานี้ สืบทอดที่ปรากฏจากเขาเซียนจะล้วนธรรมดา ถึงขั้นเทียบสืบทอดของสำนักใหญ่แต่ละแห่งเองก็ไม่ได้
จนกระทั่งสามปีก่อน สืบทอดของเซียนหญิงอัคนีหงส์ปรากฏ ผู้คนถึงได้เข้าใจว่า ไม่ใช่สืบทอดเขาเซียนไม่เอาไหน แต่เป็นสืบทอดชั้นดีไม่ยอมมองผู้ไร้พรสวรรค์
“ยินดีกับท่านเจ้าสำนักไป๋ด้วย” มีเจ้าสำนักของสำนักที่ขึ้นกับสำนักปี้ยวี่ กล่าวแสดงความยินดีแก่ไป๋เหรินซานแล้ว
ไป๋เหรินซานยังไม่ทันได้ตอบสนอง พวกเขาก็ว่า “เผยย่านซูอายุยังน้อยแต่เปี่ยมความสามารถ ถ้ามิใช่เพราะเขาไม่ยินยอม สามปีก่อนก็ได้รับสืบทอดของกระบี่เทพอริยะไร้เทียมทานไปแล้ว ดูท่า เขาคงสัมผัสได้ถึงสืบทอดของเทพอริยะไท่อีตั้งแต่เนิ่น จึงเลือกรอคอยเช่นนี้”