ในตอนแรก ผู้คนยังนึกว่าท่านราชทูตเทพจากแดนสวรรค์ในตำนานผู้นั้นมีความเคลื่อนไหว เพราะอีกฝ่ายมาจากตำหนักหงส์อัคคี มีปรากฏการณ์ฟ้าดินเช่นนี้ย่อมเป็นเรื่องปกติ
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงหมอบกราบลง "คารวะทูตสวรรค์"
พวกหยวนฉางไจ่ที่ก่อนหน้านี้ไม่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน เหล่าอสูรเก่าแก่แห่งสำนักฮุ่นหยวนก็ปรากฏกายคารวะ
แต่เสิ่นชิงหลีไม่ได้คารวะ ตี้จิ้นก็เช่นกัน เขากำลังแหงนมองบัลลังก์เทพที่ปรากฏรางเลือนนั้น
ผู้คนในที่นั้นไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายปรากฏกายด้วยเหตุใด แต่เขากลับรู้ชัด นี่หาใช่เทวรูปที่เกิดจากเทวโองการแห่งตำหนักหงส์อัคคีไม่ แต่เป็นสิ่งที่เสิ่นชิงหลีเรียกมา
ยิ่งไปกว่านั้น คนของแดนอายุวัฒนะไม่เข้าใจ แม้เทพจะสามารถแสดงเทวรูปในแดนอายุวัฒนะได้เพราะการนำพาของผู้สืบทอด เพื่อปกป้องผู้สืบทอดที่เทพเลือกเอง แต่เทวบัลลังก์จะไม่มีทางปรากฏเด็ดขาด!
รวมถึงเทวรูปเทพศักดิ์สิทธิ์ไท่อีที่เสิ่นชิงหลีก่อนหน้านี้เรียกมาบ่อยครั้ง ก็เป็นเพียงเงาฉายของร่างแท้จริงของเขาเท่านั้น
แต่ตอนนี้—
เทวบัลลังก์แห่งตำหนักหงส์อัคคีปรากฏอยู่ที่นี่แล้ว!
เทวรูปของหนี่ว์ตี้ผู้เป็นหงส์เพลิงก็อยู่ที่นี่แล้ว!
นี่มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว...
"อาหลีเป็นทายาทเทพหรือ?"
เสียงของจิ่วหลีเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล
"..."
ทั่วทั้งงานตกอยู่ในความเงียบงัน!
ไม่มีใครรู้ว่าตนกำลังคิดอะไร
กระทั่งท่านบรรพชนต้งเทียนเอ่ยขึ้น "จะเป็นไปได้อย่างไร?"
"ถูกต้อง ทายาทเทพต้องอยู่ในแดนเทวะ จะมาอยู่ในแดนอายุวัฒนะได้อย่างไร"