หากเป็นเช่นนั้น ฤทธิ์แห่งดวงดารานี้ก็ไม่เอาก็ได้!
ความคิดนี้เพิ่งเกิดขึ้น ใต้เท้าของเสิ่นชิงหลีก็สั่นสะเทือนไปทั่ว!
ความมืดอันไร้สิ้นสุดราวกับเกิดระลอกคลื่น
ดอกบัวสีดำบานสะพรั่งใต้เท้าของนางดอกแล้วดอกเล่า
ในขณะเดียวกัน เหนือท้องฟ้าตรงตำแหน่งเขาเซี่ยงเซียง ดอกบัวสีดำก็บานพร้อมกัน
"นี่นับว่า... มีความเคลื่อนไหวแล้วหรือ?" เสิ่นคว่อถาม
"นี่คืออะไร?" บรรดาผู้อาวุโสต่างก็มองกันไม่ออก พากันมองไปที่ท่านอาจารย์ฮั่วหยวน
ท่านอาจารย์ฮั่วหยวนส่ายศีรษะ "ไม่เคยเห็นมาก่อน"
"ใช่พลังจักรวาลหรือไม่?" จีว่านซิงถามอย่างสงสัย
ท่านอาจารย์ฮั่วหยวนยังคงส่ายศีรษะ "บรรพชนเทียนซิงของเราได้รับพลังจักรวาล สิ่งที่ปรากฏคือดวงดาวเต็มท้องฟ้า"
การเบ่งบานของดอกบัวดำเช่นนี้ ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่เมื่อคำนึงว่าผู้ก่อความเคลื่อนไหวคือเสิ่นชิงหลี ก็ดูจะเป็นเรื่องปกติวิสัยอีก
"ไม่ว่าจะอย่างไร ก็มีความเคลื่อนไหวแล้ว" ความกังวลในแววตาของเจ้าชิงซานลดลงไปมาก ส่วนสิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไรกันแน่ รอให้เด็กออกมาก็รู้แล้ว
แต่เสิ่นชิงหลีไม่ได้ออกมาเป็นเดือน ดอกบัวดำเบ่งบานแล้ว นางก็หลับใหลอยู่ในระลอกคลื่นสีดำที่เป็นประกายระยิบระยับนั้น รอบกายยังถูกแสงดาวราวกับเส้นไหมพันเกาะ ราวกับกลายเป็นรังไหม
ในรังไหมนั้น ไอสีดำจำนวนมากลอยออกมาจากร่างของเสิ่นชิงหลี เส้นลมปราณ แดนปราณ กระดูก เลือดเนื้อ ที่ใดมีไอมารก็ถูกคัดแยกออกมาทั้งสิ้น
เห็นได้ชัดว่าเขาเซี่ยงเซียงกำลังถอดทิ้งมารวิสัยของนาง
และเมื่อการถอดทิ้งดำเนินไปอย่างราบรื่น ดอกบัวสีดำก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาว