จิ่วหลีกระโดดลงมา สีหน้าเคร่งขรึม
「คุยกันทางนี้」
เสิ่นชิงหลีชี้ไปยังบริเวณใกล้เสิ่นชิงโม่ ก่อนจะมองไป๋เพียวเพียวที่นอนแผ่อยู่บนพื้น หายใจออกมากกว่าหายใจเข้า
「ทะเลญาณพังทลาย ต่อให้ไม่กลายเป็นคนโง่ก็ต้องเสียสติแน่」เผยย่านซูวินิจฉัย
เสิ่นชิงหลีเหลือบมองเขา 「เจ้ายังไม่ไปอีกหรือ」
「ข้าเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้แล้ว อย่างไรก็ต้องรู้ความเป็นมาทั้งหมด」
เสิ่นชิงหลีขมวดคิ้ว 「ข้าจะทำลายศพจ้าวเฟิงอวิ๋นให้สิ้นซาก」
「ตอนข้าลงมือ ข้าก็เห็นเข้าแล้ว หรือเจ้าจะปิดปากข้าด้วย」
เสิ่นชิงหลีเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าเผยย่านซูเจ้าเล่ห์นัก มิน่าเล่าเมื่อครู่เขาถึงฟันค่ายอาคมต้องห้ามของสามสำนักชั้นนั้นทิ้ง
「ถ้าอย่างนั้นก็คุยกันพร้อมหน้าเถอะ」เสิ่นชิงซานมองเสิ่นชิงหลี ที่จริงเขาเห็นด้วยกับการให้เผยย่านซูอยู่ที่นี่
ไม่ว่าเผยย่านซูจะมีจุดประสงค์ใด แต่ในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสามสำนัก ดึงเขตชิงอวิ๋นลงมาเกี่ยวข้องด้วยอีกแห่งย่อมเป็นเรื่องดี
「พี่สี่! เขามีเจตนาแอบแฝง!」เสิ่นชิงฉือยังคงไม่พอใจ
ทว่าเสิ่นชิงหลีกล่าวไปแล้วว่า 「อยู่ด้วยกันเถอะ」
เสิ่นชิงฉือจึงได้แต่ข่มความไม่พอใจลง แล้วนั่งฟัง
「อาหลี ค่ายอาคมของพวกนั้นมุ่งเป้าไปที่การตรวจจับสายเลือดของสกุลเสิ่นฉางสุ่ยโดยเฉพาะ สามสำนักร่วมมือกันวาดขึ้นมา แล้วแบ่งกันเก็บรักษาสำนักละหนึ่งในสาม
พวกมันฆ่าพี่สามของเจ้า เพราะคิดว่าเขาอาจทำให้แผนเสียหาย แต่คนที่พวกมันอยากฆ่าที่สุดแท้จริงคือเจ้า เพราะเจ้าเป็นหงส์เพศเมีย」จิ่วหลีกล่าวอย่างจริงจัง
「ยิ่งกว่านั้น สามสำนักคงคิดจะลงมือกับสกุลเสิ่นฉางสุ่ยของเราแล้ว เดิมทีข้ายังคิดว่าค่ายอาคมที่ว่าคงเป็นสิ่งที่พวกมันเพิ่งได้มาในป่าสิบทิศ และไม่อาจทำซ้ำได้」
แววตาของเสิ่นชิงฉือเคร่งขรึม หากเป็นเพียงคนรุ่นเยาว์ไม่กี่คนก็ยังไม่น่ากลัว แต่ถ้าเป็นการตัดสินใจร่วมกันของผู้มีอำนาจระดับสูงทั้งสามสำนัก เรื่องนี้คงรับมือยาก