จิ่วหลีจ้องพวกเขาอย่างไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย “พวกเจ้าน่ะหรือ คู่ควรแล้ว?”
เสากวานอู่แค่นหัวเราะเย็นชา เมื่อมองจิ่วหลี แววสังหารก็ปรากฏชัดเจนในดวงตา!
“เจ้าคิดว่าต้านการโจมตีของข้าได้ แล้วจะเอาชนะข้าได้จริงหรือ?”
การปะทะหน้าตำหนักหงส์อัคคีครั้งนั้น เป็นความอัปยศของเสากวานอู่มาโดยตลอด!
แม้ตอนเข้าใจผิดคิดว่าเสิ่นชิงหลีเป็นบุตรสาว เขาก็ไม่เคยลืมเรื่องนี้
เพียงแต่เขาอดทนเก่งมาแต่ไหนแต่ไร อย่างไรเสีย การแก้แค้นของวิญญูชน รอสิบปีก็ยังไม่สาย!
เดิมทีเขาคิดจะรอให้บุตรสาวกลับคืนสู่ตระกูลเสียก่อน แล้วค่อยฆ่าแมวน้อยตัวนี้ก็ยังไม่สาย
แต่ดูท่าแล้ว...
บุตรสาวไม่ใช่บุตรสาวจริง ๆ!
ตรงกันข้าม นางคือพลังชั่วร้ายที่กลืนกินแหล่งเทวะของพวกเขาในวันนั้น
และยังเป็นตัวการที่แท้จริงซึ่งทำให้ซู่หนี่ว์ต้องตาย!
“ซ่อนตัวได้ลึกล้ำจริง ๆ”
เมิ่งจางไม่เคยคาดคิดเลยว่า คนที่ยกตนว่าฉลาดมาตลอดชีวิตอย่างเขา จะมีวันที่ถูกจิกตาจนมืดบอดเช่นนี้
แต่ก็โทษพวกเขาไม่ได้ ใครจะคิดว่าทุกอย่างจะประจวบเหมาะกันถึงเพียงนี้?
ถ้อยคำทั้งหมดที่ซู่หนี่ว์เคยบอกพวกเขา ล้วนประจักษ์ชัดอยู่บนตัวเสิ่นชิงหลี
หากไม่ได้เห็นกับตาว่านางสมคบกับพลังชั่วร้าย เขาก็คงยังไม่ปักใจเชื่อถ้อยคำมากมายของโหลวกวานเสวี่ยอย่างหมดจด
“หลอกพวกเราเล่น สนุกมากสินะ” รูม่านตาตั้งของเจี่ยนอู๋จี๋ปรากฏขึ้นแล้ว ในฐานะเทพบดีสี่เทพวิญญาณ กลับถูกหลอกเล่นเช่นนี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องน่ายินดี!
และการถูกหลอกครั้งนี้ ก็ไม่ได้มีเพียงเสิ่นชิงหลีที่หลอกพวกเขาเท่านั้น!
จนถึงตอนนี้ เทพบดีทั้งสามต่างเข้าใจแล้ว! พวกเขายังถูกฉินซู่หนี่ว์หลอกอีกด้วย
ฉินปี้เหลียนไม่ใช่บุตรสาวของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย!
นางเป็นลูกที่เกิดจากฉินซู่หนี่ว์กับปีศาจบัวต้นหนึ่ง...