ในชั่วขณะนี้ ทุกผู้ที่ถูกแววตาเย็นเยียบของเสิ่นชิงหลีจับจ้อง ล้วนรู้สึกหนังศีรษะชาไปหมด! ต่อให้เป็นจ้าวเยว่ ไป๋เหรินซาน กระทั่งเสาหลักของสำนักอย่างพวกนาง ก็ไม่เว้น!
โดยเฉพาะเมื่อคำพูดของเสิ่นชิงหลีสิ้นสุดลง บนฟ้าก็ดัง “ตูม” สนั่น ตามด้วยอสนีบาตคำรามต่อเนื่อง สายฟ้าผ่าหนาแน่นดั่งเม็ดฝน!
ทุกคนต่างยกมือกุมหัวใจที่เต้นระทึกโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกไม่สงบแผ่ซ่านทั่วร่าง
แต่สายฟ้านี้เห็นชัดว่าจะฟาดใส่เสิ่นชิงหลี แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเขา?
“ท่านพี่ใหญ่”
ซูฉาฉาหลบไปด้านหลังเผยย่านซูอย่างไม่รู้ตัว ทั้งร่างสั่นเทา
เผยย่านซูที่ปกป้องนางไว้ในทันที ยังปลอบเสียงเบา “ไม่เป็นไร วางใจเถิด”
กู้ฉือเฮ่อ ไป่หลี่ฉงถง จ้าวเยว่ ซูเจิ้งจง และคนอื่นๆ ที่ได้ยินเสียง แทบจะในพริบตาแรกก็แผ่พลังเซียนออกมา ปกป้องซูฉาฉาที่อ่อนแอไม่อาจดูแลตนเองได้
จ้าวเยว่ยิ่งจ้องเขม็งไปยังสายฟ้าหนาแน่นที่ร่วงหล่นราวหมู่ดาวดับสูญ ในชั่วขณะที่มันกำลังจะตกลงสู่ยอดเขาหิมะน้ำแข็ง นางยังหัวเราะเย็นชา เอ่ยด้วยความสะใจเต็มเปี่ยมว่า “ลูกทรพี! ไปตายเสียเถอะ!”
“ตูม!”
“สนั่น!”
อสนีบาตเต็มฟ้าผ่าลงมา ฟาดใส่ยอดเขาหิมะน้ำแข็ง สำนักปี้ยวี่จนราวกับแสงอาทิตย์ระเบิดออก สว่างจ้าจนผู้ฝึกตนที่มุงดูอยู่โดยรอบรู้สึกว่าดวงตาจะบอดไปเสียแล้ว
จ้าวเยว่และคนอื่นๆ ต่างก็ยกแขนบังตาไว้เบื้องหน้าโดยไม่รู้ตัว กระทั่งแสงเจิดจ้าจางหายไป พวกนางรีบมองไปทางเสิ่นชิงหลี คิดว่าจะได้เห็นร่างไหม้เกรียม แต่ผลลัพธ์กลับทำให้พวกนางค้างจนคางแทบหลุด!
“เจ้า…”
“นี่มัน…”
ทุกคนล้วนมองเสิ่นชิงหลีที่ร่างเปล่งประกายแสงม่วง สภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วนด้วยความไม่อยากเชื่อ ไม่เข้าใจว่านี่มันเรื่องอะไร!
มีเพียงเสิ่นคว่อที่ดวงตาเป็นประกาย “วิถีสวรรค์พิสูจน์วาจา!”
“อะไรนะ!” ซูเจิ้งจงใบหน้าเก่าแก่บิดเบี้ยว “จะเป็นวิถีสวรรค์พิสูจน์วาจาได้อย่างไร?”