สวี่เชิ่นอวิ๋นและเหล่าทหารเซียนต่างรู้ดีว่าพวกตนเกือบก่อความผิดมหันต์! เช่นนั้นก็ต้องสร้างความชอบชดใช้ความผิดแล้ว
ฉินปี้เหลียนคิดใช้พวกเขาสังหารเส้าหวี่? ถ้าเช่นนั้นพวกเขาก็จะจับฉินปี้เหลียนส่งให้เส้าหวี่
ฉินปี้เหลียนที่ชราร่วงโรยกลับเบิกตาถลนด้วยความโกรธ «เพราะเหตุใด? ข้าก็เป็นเช่นนี้แล้ว พวกเจ้ายังจะกลั่นแกล้งข้าอีกหรือ?»
ข้าอ่อนแอ!
ข้ามีเหตุผล!
ฉินปี้เหลียนใช้วิธีนี้ได้อย่างช่ำชองทีเดียว
ทว่าสวี่เชิ่นอวิ๋นและคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ตรงหน้านางไม่ใช่ผู้ทรงคุณธรรม
พวกเขายึดจงหมิงหลานเป็นมาตรฐานแห่งคุณธรรม บัดนี้จึงย่อมยึดเสิ่นชิงหลีเป็นมาตรฐานเช่นกัน
สวี่เชิ่นอวิ๋นจึงตอบอย่างเต็มปากเต็มคำ «ต่อให้เทพธิดาปี้เหลียนตาย ก็สมควรใช้กระดูกของตนขอขมาต่อเส้าหวี่ของพวกข้า ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ท่านยังมีชีวิตอยู่ เชิญเถิด กลับตำหนักหงส์อัคคีกับพวกเรา จะฆ่าหรือจะเชือดก็ให้เส้าหวี่เป็นผู้ตัดสิน»
คราวนี้ฉินปี้เหลียนไม่ต้องโต้กลับเองด้วยซ้ำ
เสากวานอู่โกรธจนหัวเราะเย็นชาไม่หยุด «พวกเจ้ายังเห็นจักรพรรดิอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่?»
เขาเป็นหนึ่งในเทพบดีแห่งสี่เทพวิญญาณ! เหล่าทหารเหล่านี้คิดว่าเขาตายไปแล้วหรือไร?
ในฐานะบิดา หากเขาปล่อยให้พวกเขาพาบุตรสาวไปต่อหน้าต่อตา แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
«ก่อนหน้านี้เทพบดีมิได้ขัดขวางเทพธิดาปี้เหลียนยามก่อกรรมทำชั่ว ตอนนี้ทางที่ดีที่สุดก็คือแสร้งทำเป็นหูหนวกตาบอด มิฉะนั้นผู้ที่เสียหน้าก็คือท่าน» สวี่เชิ่นอวิ๋นไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย
เบื้องหลังเขา เหล่าทหารเซียนและขุนพลเซียนนับหมื่นจากตำหนักหงส์อัคคีจัดขบวนตั้งค่ายกลไว้อย่างพร้อมเพรียงแล้ว!
เสากวานอู่โกรธจนใบหน้าคล้ำ «พวกเจ้าคิดว่าจะรั้งจักรพรรดิอย่างข้าไว้ได้หรือ?»
«ก็ลองดู!» เหล่านายทหารอย่างสวี่เชิ่นอวิ๋นชักทวนออกมาพร้อมกัน «เทพธิดาปี้เหลียน พวกเราจะรั้งตัวไว้ให้ได้!»