เจียงอู๋โยวตื่นขึ้นมาตอนฟ้าเพิ่งเริ่มสาง เธอพลิกตัว ดึงผ้าห่มมาห่อตัวให้แน่นขึ้น แล้วนอนต่ออีกพักหนึ่ง ก่อนจะได้ยินเสียงกุกกักจากห้องข้าง ๆ เป็นเสียงแม่ลุกขึ้นแล้ว
เธอหลับตาลง ภาพเมื่อคืนยังคงติดอยู่ในหัว ทั้งแสงไฟริมถนน ตรอกเล็ก ๆ และเสิ่นฉางเกิง
เธอนอนต่อจนได้ยินเสียงน้ำไหลจากก๊อก จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งแล้วขยี้ตา
วันใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว และเธอยังต้องไปทำงาน
ในสำนักงานของโรงงานฝ้าย พี่หลิวมาถึงก่อนเธอแล้ว กำลังนั่งถักผ้าพันคออยู่ที่โต๊ะ พร้อมชงชาไว้เรียบร้อย พอได้ยินเธอเข้ามาก็เงยหน้ามอง “วันนี้ดูสดใสดีนะ เมื่อคืนเข้านอนเร็วหรือ?”
“ก็พอได้ค่ะ” เจียงอู๋โยวแขวนกระเป๋าไว้กับพนักเก้าอี้ นั่งลงแล้วหยิบกระบอกเคลือบบนโต๊ะมารองน้ำร้อน
พี่หลิวถักต่ออีกสองเข็มแล้วเงยหน้าขึ้น “อ้อ เมื่อบ่ายวานนี้ผู้อำนวยการโรงงานมาบอกว่า เดือนหน้าจะจัดประกวดกระดานข่าวของโรงงาน ให้แผนกประชาสัมพันธ์เขียนบทความสักสองสามชิ้น หัวข้อคือ ‘การใช้แรงงานมีเกียรติที่สุด’”
“ทราบแล้วค่ะ” เจียงอู๋โยวรับคำ งานแบบนี้เธอทำจนชิน ไม่ต้องใช้ความคิดมากนัก
เธอนั่งลง หยิบกระดาษเขียนงานกองหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก พลิกดูสองสามแผ่นแล้วก็ปิดลง เธอไม่อยากเขียนจริง ๆ ตั้งแต่เข้ามาทำงานที่โรงงานฝ้าย ทุกปีวนเวียนอยู่กับหัวข้อเดิม ๆ ไม่กี่อย่าง หลับตาก็ท่องออกมาได้แล้ว
บทความเรื่องแรงงานใช้เวลาเขียนแค่สิบนาทีก็เสร็จ รอเขียนก่อนเลิกงานสักสิบนาทีก็ยังทัน
เจียงอู๋โยวจึงหยิบต้นฉบับนิยายที่ตัวเองเขียนค้างไว้ครึ่งหนึ่งจากก้นลิ้นชักขึ้นมาแทน