วันแต่งงานตรงกับช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วงเดือนสิบ วันนี้เป็นฤกษ์ดีเลิศ เหมาะแก่การแต่งงานและผูกสัมพันธ์เป็นคู่ครอง
ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี ทั้งถนนฝูหนิงก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศครึกครื้นยินดี
เพื่อนบ้านพากันมามุงดูอยู่ตรงปากตรอก โดยเฉพาะพวกเด็ก ๆ ที่วิ่งเล่นกันอย่างตื่นเต้น เพราะรู้ว่าวันนี้มีงานมงคลบนถนนฝูหนิง แถมยังมีลูกอมมงคลให้กินด้วย
ตระกูลเสิ่นกับตระกูลสวีจัดงานเลี้ยงแต่งงานที่หอจวี้ฝู ญาติมิตรต่างเดินทางไปร่วมงาน ส่วนเพื่อนบ้านที่ไม่สนิทกันนักก็ยืนอยู่ตรงปากถนน ขอร่วมคึกคักไปกับงานสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน
ตะวันค่อย ๆ สูงขึ้น เสียงเครื่องยนต์ที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอก็ใกล้เข้ามา ก่อนจะแผดกลบเสียงผู้คนในตรอกอย่างชัดเจน
ทุกคนหันขวับไปตามเสียง สายตาพากันจับจ้องไปยังปากถนน
รถเก๋งสีดำสองคันที่ขัดจนเงาวับค่อย ๆ แล่นเข้ามาในตรอก หน้ารถผูกผ้าสีแดงสดผืนใหญ่ ส่วนตัวรถก็พันประดับด้วยผ้าแดงไปตามขอบหน้าต่าง ก่อนจะจอดลงตรงหน้าประตูเรือนฝั่งตะวันตกอย่างมั่นคง
เมื่อก่อนเวลามีงานแต่งบนถนนฝูหนิง ส่วนใหญ่ก็ใช้ขบวนจักรยาน หากบ้านไหนมีฐานะหน่อย อย่างมากก็หาเพิ่มจักรยานใหม่เอี่ยมมาสักสองสามคัน แล้วผูกผ้าแดงไว้ให้ดูมีหน้ามีตาเท่านั้น
ถนนฝูหนิงทั้งสายเงียบกริบไปชั่วขณะ ก่อนเสียงอุทานตกตะลึงจะดังขึ้นระงม
“คุณพระช่วย! นี่...นี่รถยนต์เหรอ?”
“บ้านไหนแต่งงานแล้วจะมีขบวนใหญ่โตขนาดนี้ได้อีก! เด็กคนนี้อย่างฉางเกิงร่ำรวยเหลือเกิน!”
“สวรรค์ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะที่เห็นขบวนรถแต่งงานยิ่งใหญ่ขนาดนี้บนถนนฝูหนิงของเรา!”
“ก่อนหน้านี้ยังนึกว่าพวกเขารีบจดทะเบียนกันจนไม่มีงานใหญ่โต ที่ไหนได้ ซุ่มไม้เด็ดไว้ต่างหาก!”