พันตรีจากทัพตะวันตกเฉียงเหนือคนหนึ่งมีรูปร่างกำยำ ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งลมฟ้า ยกมือตบกล้ามเนื้อแน่นแข็งที่อก แล้วคำรามเสียงดังกึกก้อง
“ผู้ชายทางตะวันตกเฉียงเหนืออย่างพวกเรา เกิดมาก็มีกระดูกแข็ง!”
“พายุทรายในทะเลทรายกว้างใหญ่ยังฝ่าฟันมาได้ จะไปกลัวไอ้ยุ่นจากแดนตะวันออกได้อย่างไร!”
“ชายชาตรีทางตะวันตกเฉียงเหนือ ใครไม่กลัวตายก็ตามข้ามา!”
เหล่าทหารทัพตะวันตกเฉียงเหนือที่สะพายดาบใหญ่ไว้บนหลังพากันฮือฮาแห่เข้าไป กลิ่นอายความห้าวหาญแผ่ซ่านเข้าปะทะใบหน้า
·····
ทัพท้องถิ่นต่างพากันห้าวหาญเข้าร่วมหน่วยกล้าตาย แต่ทางด้านกองทัพกลางกลับเงียบงัน
พวกเขาคือกองทัพกลาง เป็นกองกำลังสายตรง เรือข้ามฟากส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา
พวกเขามีโอกาสมากที่สุดที่จะข้ามแม่น้ำได้สำเร็จ ก่อนที่ตุ่นโดจะบุกมาถึงริมฝั่ง
โดยเฉพาะตอนนี้ ทัพท้องถิ่นต่างพากันกระตือรือร้นเข้าร่วมหน่วยกล้าตายเพื่อทำหน้าที่ปิดท้าย
พูดได้ว่าพวกเขาเป็นกองกำลังกลุ่มหนึ่งที่หนีเอาชีวิตรอดได้อย่างแน่นอน
หากอยู่ต่อ ก็มีแต่ต้องตายแน่!
กองทัพชาติและกองทัพกลางมีธรรมเนียมมาแต่ไหนแต่ไร ที่จะใช้กองกำลังไร้สังกัดหลักปิดท้ายต้านศัตรู
เหล่านายทหารต่างเงียบงัน สูบบุหรี่กันอย่างหนักหน่วง จมอยู่ในห้วงต่อสู้ทางใจอย่างรุนแรง
ผู้บังคับกองพันยศพันตรีคนหนึ่งของกองทัพกลาง ซึ่งอยู่ใกล้เรือข้ามฟากที่สุดและจะได้ขึ้นเรือในรอบถัดไป มองเรือข้ามฟากที่เทียบท่าแล้ว
จากนั้นเขาก็มองทัพท้องถิ่นที่ยังคงทยอยกันเข้าร่วมหน่วยกล้าตายอย่างไม่ขาดสาย สูบบุหรี่คำสุดท้ายจนหมด แล้วเหยียบก้นบุหรี่ลงบนพื้นอย่างแรง ก่อนหัวเราะเสียงแหบพร่า
“พวกเราคือกองทัพกลางสายตรง!”
“ถืออาวุธที่ดีที่สุด รับเบี้ยเลี้ยงสูงที่สุด!”
“กองทัพไร้สังกัดพวกนี้ยังไม่กลัวตาย พวกเขาเป็นวีรบุรุษ แล้วผู้ชายกองทัพกลางอย่างพวกเราจะเป็นคนขี้ขลาดที่กลัวตายหรือ?”