ทุกคนใจเต้นระทึกจนแทบขึ้นมาจุกคอ กลั้นหายใจจ้องเงาร่างเล็ก ๆ ข้างกำแพง
ซ่งเชียนเซี่ยสูดอากาศที่เบาบางจนแทบเค้นออกซิเจนไม่ได้เข้าไปเฮือกใหญ่ สายตาจับจ้องหัวต่อของสายไฟเขม็ง
“สาม!”
นอกประตู กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างของกู้ถิงเชินปูดโปน เขาเหวี่ยงค้อนรื้อถอนหนักแปดสิบปอนด์ขึ้นเหนือศีรษะ วาดเป็นเส้นโค้งคมกริบกลางอากาศ
“สอง!”
ในประตู นักเรียนนับร้อยคนยกมือปิดหูแน่น หลับตาปี๋ ขดตัวสั่นงันงกอยู่ใต้เก้าอี้
“หนึ่ง! ระเบิด!”
ซ่งเชียนเซี่ยพลิกข้อมือ สายไฟทองแดงสองเส้นที่ฉนวนหลุดลอกแตะเข้าหากันอย่างแม่นยำ
ประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินเจิดจ้าปะทุขึ้น จุดชนวนผงน้ำตาลไอซิงที่ลอยอยู่ในอากาศทันที
เสียงดังสนั่นระเบิดขึ้นใต้เสาแบกรับน้ำหนัก
คลื่นอากาศแรงดันสูงแปรเป็นคลื่นกระแทกสีขาว พุ่งชนวาล์วไฮดรอลิกที่อยู่ภายในกำแพง
ในเวลาเดียวกัน
นอกประตู กู้ถิงเชินตะโกนลั่น เหวี่ยงค้อนหนักในมือฟาดใส่โครงสร้างรับน้ำหนักที่อยู่บนกำแพงด้านซ้ายของประตู ณ ตำแหน่งที่ตรงกันพอดี
แรงจากภายในและภายนอกประสานกันจนเกิดการสั่นพ้องทางฟิสิกส์อย่างสมบูรณ์แบบในชั่วขณะนั้น
วาล์วล็อกไฮดรอลิกที่แข็งแกร่งดุจหินผาส่งเสียงคร่ำครวญราวกับแบกรับน้ำหนักไม่ไหว น้ำมันไฮดรอลิกแรงดันสูงพุ่งทะลักออกมาทันที