กู้ถิงเชินขมวดคิ้ว จ้องมองหมายเหตุบนแฟ้มสำนวน
เวลาที่เสียชีวิต: สามปีก่อน
สาเหตุการเสียชีวิต: อุบัติเหตุทางถนนร้ายแรง
โจวเจิงยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ ๆ สองครั้ง รู้สึกได้ถึงไอเย็นวาบที่แผ่ขึ้นมาตามแผ่นหลัง
“งานแต่งสามงาน คนที่ลงชื่อเข้าร่วมกลับเป็นคนตายงั้นเหรอ?”
ซ่งเชียนเซี่ยยกชานมหวานเต็มสูตรขึ้นดูดอึกใหญ่เพื่อเรียกขวัญ
“สำนึกด้านการต่อต้านการตรวจสอบของฆาตกรนี่สุดยอดจริง ๆ”
“ถ้าเป็นอาชญากรทั่วไป อย่างมากก็ใช้บัตรประชาชนปลอมหรือบัตรของคนอื่น”
“แต่แค่เจ้าของบัตรตัวจริงไปพักโรงแรมสักแห่ง หรือซื้อตั๋วรถไฟความเร็วสูง ระบบก็จะบันทึกเส้นทางเอาไว้”
“พอตำรวจตรวจสอบก็จะพบว่าไทม์ไลน์ไม่ตรงกัน”
“แต่ถ้าใช้ตัวตนของคนตายก็ไม่เหมือนกัน”
ซ่งเชียนเซี่ยเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ
ในชาติก่อนที่โลกใต้ดิน การขโมยตัวตนของคนตายเป็นวิธีที่พวกมือเก็บกวาดใช้กันบ่อยที่สุด
“ขอแค่ข่าวการเสียชีวิตของคนคนนั้นไม่ถูกเผยแพร่ในวงกว้าง”
“หรือครอบครัวไม่ได้รีบไปเรียกคืนเอกสารประจำตัวทั้งหมด”
“ฆาตกรก็ถือบัตรประชาชนใบนี้ไปไหนมาไหนได้อย่างสะดวกสบายในสถานที่ที่ไม่ต้องตรวจใบหน้าออนไลน์”
เหล่าเจิ้งพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ข้าง ๆ
“จริงด้วย ไปงานเลี้ยงแต่งงาน ใครจะเอาเครื่องมือมาสแกนบัตรประชาชนของคุณกัน?”
หลินหว่านกัดด้ามปากกา จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้
เธอชี้ไปยังกองเอกสารสูงบนโต๊ะทำงานของซ่งเชียนเซี่ย
“เมื่อกี้เชียนเซี่ยขอข้อมูลจากบริษัทจัดงานแต่ง ไม่ได้เอามาแค่รายชื่อ แต่ยังเอาอุปกรณ์และวัสดุจากหน้างานแต่งกลับมาด้วย!”