ซ่งเชียนเซี่ยเพิ่งกดบันทึกบทสรุปปฏิบัติการสามพันคำที่อ่านไม่รู้เรื่องลงไป
หลินหว่านก็พุ่งพรวดเข้ามาจากข้างนอกอย่างรีบร้อน ในมือถือกาแฟสองแก้ว แล้วยื่นให้ซ่งเชียนเซี่ยแก้วหนึ่ง
“เขียนเสร็จหรือยัง รีบไปกันเถอะ อย่ามัวแต่เคาะคีย์บอร์ดเลย ดูสิ เธอง่วงจนแทบไม่ไหวแล้ว ดื่มอเมริกาโน่เย็นสักหน่อย!”
ซ่งเชียนเซี่ยส่ายหน้า
“จะไปไหนกัน ฉันยังต้องไปเข้าห้องน้ำ กินเงินเดือนเปล่าอยู่เลยนะ”
“ผู้กองกู้กับอาจารย์เจิ้งจะสอบสวนตัวปลอมนั่นเอง ผู้กองโจวให้พวกเราไปดูที่ห้องมอนิเตอร์ จะได้เรียนรู้วิธีสอบสวนของยมทูตมีชีวิตสักหน่อย”
ซ่งเชียนเซี่ยกลอกตา ตอนนี้เธอกำลังต้องการรสขม ๆ เพื่อให้ตาสว่างพอดี จึงรับกาแฟมาอย่างเป็นธรรมชาติ
ห้องมอนิเตอร์อยู่ติดกับห้องสอบสวน
ในห้องไม่ได้เปิดไฟดวงใหญ่ มีเพียงกระจกทึบแสงเต็มผนังบานหนึ่งที่เปล่งแสงสีขาวเย็นออกมา
โจวเจิงยืนกอดอกอยู่หน้ากระจก ใบหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อ
พอเห็นซ่งเชียนเซี่ยเดินเข้ามา โจวเจิงก็แค่นเสียงฮึด ยังขุ่นเคืองเรื่องเมื่อคืนที่ตัวเองเป็นถึงหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษ แต่กลับถูกที่ปรึกษาคนหนึ่งแย่งซีนไป
ซ่งเชียนเซี่ยทำเป็นมองไม่เห็น เธอเลือกมุมที่มองเห็นได้ชัดที่สุด ลากเก้าอี้หมุนมานั่ง
อีกฝั่งของกระจกคือห้องสอบสวน