ประตูเหล็กกันขโมยเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ มือมันเยิ้มของอ้วนเพิ่งยื่นออกมา
ซ่งเชียนเซี่ยยกข้าวไก่ตุ๋นในมือฟาดเข้าใส่หน้าเขาเต็มแรง
น้ำซุปปนเนื้อไก่เละเทะอยู่เต็มหน้าอ้วน
อ้วนกรีดร้อง มือทั้งสองข้างกุมหน้าแล้วถอยกรูดไม่หยุด
โจวเจิงนำเจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษที่ซุ่มอยู่ตรงทางเดินทั้งสองฝั่ง บุกเข้าไปทันที
อ้วนยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกเจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษกดลงกับพื้น
กู้ถิงเชินก้าวยาว ๆ เข้าไปในห้อง
บนพื้นเกลื่อนกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่กินเหลือกับเสื้อผ้าขึ้นรา มุมห้องยังกองกล่องของสุ่มที่ยังไม่ได้ส่งอยู่อีกหลายใบ
ทั้งห้องราวกับกองขยะหมักหมม
“เปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเท”
กู้ถิงเชินสั่งด้วยสีหน้าเย็นชา
หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังสว่างอยู่ บนจอคือหน้าจัดการหลังบ้านของกล่องเซอร์ไพรส์ปลดทุกข์
ข้อมูลยังเลื่อนไหลแบบเรียลไทม์
พวกคนบ้าในกลุ่มไม่รู้เลยว่าเจ้าของกลุ่มถูกจับกุมแล้ว
พวกเขายังคงรัวข้อความบนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง คุยโวว่าใครทำภารกิจใหม่วันนี้สำเร็จ ใครได้คะแนนสูงสุด
“จับผิดคนหรือเปล่า! ผมไม่ได้ทำอะไรเลย!”
อ้วนถูกกดอยู่กับพื้น เนื้อกองเป็นชั้น ๆ แต่ยังดิ้นรนสุดแรงพร้อมตะโกนลั่น
“ผมเล่นอินเทอร์เน็ตอยู่ในบ้านตัวเองผิดกฎหมายตรงไหน! ผมจะฟ้องพวกคุณข้อหาบุกรุกเคหสถาน!”
กู้ถิงเชินเดินไปหยุดตรงหน้าเขา