ชานเมืองเจียงเฉิง ภายในบ้านพักตากอากาศหรูหราแห่งหนึ่งที่ไม่มีข้อมูลการจดทะเบียนใด ๆ
ที่นี่อยู่ห่างไกลจากย่านชุมชน รอบด้านเป็นผืนป่าส่วนตัวที่ถูกซื้อขาดกรรมสิทธิ์ไว้ทั้งหมด แม้แต่นกสักตัวที่บินผ่านก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน
เฉิงเยี่ยนนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ในห้องรับแขก ใบหน้ามืดครึ้มจนน่ากลัว ใต้ตาดำคล้ำไปหมด
ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา แม้ตำรวจจะยังไม่ได้เรียกตัวเขาไปสอบปากคำโดยตรง แต่แรงกดดันที่แผ่เข้ามารอบด้านก็เริ่มขึ้นแล้ว
บัญชีวิจัยสาธารณะหลายบัญชีในชื่อของเขาถูกอายัดโดยอ้างเหตุผลว่าต้องตรวจสอบการฉ้อโกง ส่วนบุ้ยมือหลายคนที่เขาใช้งานเป็นประจำ ก็ถูกตำรวจเรียกตัวไปสอบปากคำกันถ้วนหน้า
เขาจำต้องหลบเข้ามาในเซฟเฮาส์แห่งนี้ ซึ่งซื้อไว้เป็นความลับด้วยเงินจากดาร์กเว็บ
แม้เขาจะโพสต์บทความไว้อาลัยที่เปี่ยมด้วยความรู้สึกจริงใจลงบนสื่อสังคมออนไลน์ไปแล้ว แต่ความจริงกลับตบหน้าเขาอย่างจัง
หลายวันที่ผ่านมา เวลาเดินอยู่ในมหาวิทยาลัย เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาด
เพื่อนร่วมงานและนักศึกษาที่เคยเคารพนบนอบเขา ต่างมองเขาด้วยสายตาที่แฝงความผิดปกติ
อย่างไรเสีย เรื่องซูเฉิงตกตึกในตอนนั้นก็เป็นข่าวใหญ่โตเกินไป ยิ่งตอนนี้คำพูดที่พูดกันจริง ๆ บนโต๊ะอาหารเมื่อสิบปีก่อน ก็ไม่รู้ว่าใครแอบนำไปแพร่ต่อในหมู่อาจารย์และนักศึกษาอย่างลับ ๆ
เมื่อรวมกับที่ผู้ต้องสงสัยในคดีประหลาดหลายคดีช่วงนี้ล้วนเป็นนักศึกษาของเขา ทุกคนแม้ไม่กล้าเปิดหน้าปะทะกัน แต่ลับหลังก็พากันมองเขาด้วยสายตาเคลือบแคลงและจับผิด
