ศูนย์ประเมินโรคจิตเวชที่ทำข้อตกลงให้บริการเฉพาะกับกองบังคับการเมืองเจียงเฉิง
ทางเดินยาวเหยียดอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุนจมูก
สวีหมิงถูกฉีดยาระงับประสาทฤทธิ์แรงและใช้สายรัดมัดไว้บนเตียงคนไข้ เพิ่งตรวจคลื่นสมองและเอ็มอาร์ไอครบชุดไปเมื่อครู่
หลายชั่วโมงต่อมา แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเดินออกมาพร้อมรายงานภาพถ่ายทางการแพทย์เล่มหนา สีหน้าเคร่งเครียด
อาจารย์เจิ้งกับหลินหว่านรีบเข้าไปหา
“คุณหมอคะ อาการของเขาตอนนี้ ยังมีโอกาสกลับมาสื่อสารได้ตามปกติไหมคะ?”
แพทย์ผู้เชี่ยวชาญนำภาพซีทีสมองในมือไปแขวนบนกล่องดูฟิล์ม ก่อนส่ายหน้าทันที
“เป็นไปไม่ได้แล้วครับ”
“พวกคุณดูบริเวณสมองส่วนหน้าตรงนี้สิครับ” แพทย์ผู้เชี่ยวชาญใช้ปากกาชี้เงาดำขนาดใหญ่บนฟิล์ม
“เกิดความเสียหายทางเคมีที่ไม่อาจฟื้นคืนได้แล้วครับ”
“แผนกพิษวิทยาของเราตรวจพบสารไตรอะโซลามสกุลเบนโซไดอะซีปีนความเข้มข้นสูงในเลือดของเขา อีกทั้งยังพบสารหลอนประสาทชนิดใหม่บางอย่างที่ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนด้วยครับ”
แพทย์ผู้เชี่ยวชาญถอนหายใจ ถอดแว่นออกมาเช็ด
“นอกจากถูกยาทำลายแล้ว เขายังผ่านการทรมานทางจิตใจอย่างหนักต่อเนื่องมาเป็นเวลานานด้วยครับ”
หลินหว่านหยิบโน้ตบุ๊กออกมาจดอย่างรวดเร็ว
“การทรมานทางจิตใจเหรอคะ หมายถึงวิธีการแบบไหนเป็นพิเศษคะ?”
“ในทางจิตวิทยาเรียกสิ่งนี้ว่า ภาวะไร้ทางเลือกเรียนรู้ครับ”