ในห้องทำงานหน่วยคดีอุกฉกรรจ์ กองบังคับการเมืองเจียงเฉิง ซ่งเชียนเซี่ยแทบถูกแฟ้มคดีเก่ากลบทับจนมิด
เธอคาบขาไก่ผัดมะนาวที่กินค้างไว้ครึ่งชิ้น นิ้วทั้งสิบพิมพ์รัวบนคีย์บอร์ด
ช่วงหลายวันมานี้ เธอแทบจะขุดคดีค้างเก่าของเจียงเฉิงเมื่อสิบปีก่อนขึ้นมาพลิกจนหมดทุกคดี
ภารกิจที่กู้ถิงเชินมอบหมายให้เธอ คือการตามหาหนูทดลองกลุ่มแรกของเฉิงเยี่ยน
ปีนี้เฉิงเยี่ยนอายุสี่สิบห้าปี
ดูจากประวัติการทำงาน เมื่อสิบปีก่อนเขาถูกดึงตัวมาทำงานที่มหาวิทยาลัยเจียงเฉิงในฐานะบุคลากรพิเศษ
สำหรับคนติดต่อของนกเค้าราตรี ช่วงที่เพิ่งย้ายเข้าสภาพแวดล้อมใหม่ย่อมเป็นช่วงซ่อนตัว ต้องสร้างเครือข่ายและสังเกตสภาพแวดล้อม
แต่เขาต้องอดใจไม่ลงมือไม่ได้แน่
ซ่งเชียนเซี่ยกัดมันฝรั่งทอดจนแตก ก่อนพิมพ์คำค้นสามคำลงในโปรแกรมค้นหาที่เธอสร้างขึ้นเอง
“มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง” “เสียชีวิตผิดธรรมชาติ” “ภายในสิบปี”
โค้ดบนหน้าจอไหลทะลักลงมาราวกับน้ำตก
“OMG ฉันว่าจอประสาทตาฉันกำลังจะประท้วงอีกแล้ว”
หลินหว่านกำลังจัดตารางข้อมูลอยู่ข้าง ๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้นมา
“ทนหน่อยสิ ไหนบอกว่าจะใช้เวทมนตร์ปราบเวทมนตร์ไง พ่อมดแม่มดที่ไหนไม่นอนดึกบ้างล่ะ”
ซ่งเชียนเซี่ยถอนหายใจ แล้วค้นหาต่อ
ห้านาทีต่อมา ไอคอนแฟ้มคดีสีแดงหลายสิบรายการก็เด้งขึ้นมา
ซ่งเชียนเซี่ยคลิกเปิดรายการแรก เป็นคดีดื่มยาฆ่าแมลงเพราะผิดหวังในความรัก เธอกดปิดไป
คลิกเปิดรายการที่สอง เป็นคดีมีหนี้เงินกู้ออนไลน์ใช้คืนไม่ไหวจนกระโดดแม่น้ำ เธอก็กดปิดเช่นกัน
กระทั่งคลิกเปิดแฟ้มคดีที่หก ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง
ชื่อแฟ้มคดีคือ คดีตกตึกที่หอสมุดมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง
เวลาเกิดเหตุอยู่ในเดือนที่ห้าพอดี หลังจากเฉิงเยี่ยนเข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง
ผู้เสียชีวิตชื่อซูเฉิง อายุยี่สิบเอ็ดปี เป็นนักศึกษาหญิงชั้นปีสามของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง