เดินลึกเข้าไปตามทางแคบของนายพราน ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ทางก็สิ้นสุดลง เจียงเหยียนเดินหน้าต่อ ไม่นานก็มาถึงริมบึงโคลนในพื้นที่ต่ำแห่งหนึ่ง
บึงโคลนเละเทะไปหมด มีรอยเท้าหมูป่ากระจัดกระจายเต็มไปทั่ว รวมถึงร่องรอยที่พวกมันกลิ้งเกลือกอยู่ในนั้น
เหนือบึงโคลนมีเครื่องหมายอัศเจรีย์สีขาวลอยอยู่ เจียงเหยียนจ้องมอง
เครื่องหมายอัศเจรีย์ปรากฏข้อความขึ้นบรรทัดหนึ่ง: ที่นี่คือสวรรค์ของหมูป่า ทุกวันยามเย็น พวกมันจะมารวมกลุ่มเล่นกันที่นี่ จนกระทั่งฟ้ามืดจึงยอมกลับบ้าน
เห็นข้อมูลนี้แล้ว เจียงเหยียนก็คิดอย่างเสียดาย หากเขามีเวทมนตร์โจมตีเป็นวงกว้าง บางทีอาจกวาดล้างฝูงหมูป่าได้ในคราวเดียว!
ตอนนี้คงทำได้แค่จัดการทีละตัว!
เจียงเหยียนใช้บึงโคลนเป็นศูนย์กลาง แล้วค้นหาพื้นที่โดยรอบเป็นวงก้นหอย
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็พบหมูป่าสามตัวกำลังหาอาหารอยู่ข้างหน้า ตัวใหญ่หนึ่งตัว ตัวเล็กสองตัว
หมูป่า: เลเวล 3
พลังชีวิต: 500
สกิล: พุ่งชนอย่างดุดัน (ชาร์จพลังแล้วพุ่งชนเป้าหมาย มีโอกาสทำให้ติดสถานะมึนงง)
หมูป่า: เลเวล 3 (ลูกหมู)
พลังชีวิต: 200
สกิล: พุ่งชนอย่างดุดัน (ชาร์จพลังแล้วพุ่งชนเป้าหมาย มีโอกาสทำให้ติดสถานะมึนงง)
แถมยังพาลูกมาด้วย... เจียงเหยียนรีบสังเกตโดยรอบ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีหมูป่าตัวอื่นอยู่ใกล้ ๆ ก็เริ่มร่ายเวทสายฟ้าอย่างเด็ดขาด
1 วินาทีต่อมา สายฟ้าสีม่วงฟาดลงมาจากฟากฟ้า เสียง “ตูม” ดังสนั่น ก่อนผ่าลงกลางหัวหมูป่าตัวใหญ่
-462
ตัวเลขความเสียหายคริติคอลสีแดงฉานลอยขึ้นเหนือหัวหมูป่า แถบพลังชีวิตหนาเตอะของมันถูกตัดหายไปกว่าครึ่งในพริบตา จนแทบหมดหลอด!
พร้อมกันนั้น ความเสียหายจากการเผาไหม้ของสายฟ้า -1-1-1 ก็ลอยขึ้นเหนือหัวหมูป่าอย่างต่อเนื่อง!
“โฮก!!” หมูป่ารับรู้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิต มันกระทืบขาหลังอย่างบ้าคลั่ง ก่อนพุ่งชนเจียงเหยียนด้วยความโกรธเกรี้ยว
ลูกหมูสองตัวก็เห็นเจียงเหยียน ผู้บุกรุกจากต่างถิ่น แล้วพุ่งชนใส่เขาพร้อมกัน
เจียงเหยียนวิ่งหลบเป็นรูปงูพลางรอให้สกิลคูลดาวน์ ผ่านไป 1.5 วินาที คูลดาวน์ก็สิ้นสุด เขารีบร่ายเวทสายฟ้าทันที
ตูม!!
สายฟ้าฟาดลงมา สังหารหมูป่าตัวใหญ่ในพริบตา
【ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่สังหารหมูป่าซึ่งมีเลเวลสูงกว่า ได้รับค่าประสบการณ์ +30】
ฆ่าตัวใหญ่ได้แล้ว เจียงเหยียนก็ถอนหายใจโล่งอก เขาวิ่งวนต่อไปพลางรอเวทสายฟ้าคูลดาวน์ พอพร้อมก็ร่ายอีกครั้ง เสียงตูมดังขึ้น แล้วสังหารลูกหมูตัวหนึ่งในพริบตา
【ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่สังหารหมูป่า (ลูกหมู) ซึ่งมีเลเวลสูงกว่า ได้รับค่าประสบการณ์ +20】
ลูกหมูตัวสุดท้ายเห็นเหตุการณ์ก็ร้องอ๊อด ๆ แล้ววิ่งหนีไปไกล เสียงร้องแหลมดังสะท้อนไปทั่วป่าเขา!
“แย่แล้ว! หมูป่าอยู่กันเป็นฝูง เจ้าลูกหมูนี่กำลังร้องเรียกพวกพ้อง! ต้องรีบย้ายที่แล้ว!” เจียงเหยียนรีบเข้าไปเก็บของจากศพ หมูป่าตัวใหญ่ดรอปเหรียญทองแดงมาหกเหรียญ ส่วนลูกหมู...
เอ๊ะ?
เจียงเหยียนพบว่าใต้ศพลูกหมู นอกจากเหรียญทองแดงสามเหรียญแล้ว ยังมีปลอกแขนชิ้นหนึ่งเปล่งแสงสีขาวอยู่ด้วย
เขารีบเข้าไปดูด้วยความตื่นเต้น
【ปลอกแขนหมูป่า】 (อุปกรณ์เกรดขาว): พลังป้องกันกายภาพ +2, เงื่อนไขสวมใส่: นักรบ, นักฆ่า!
นี่เป็นอุปกรณ์เกรดขาว มีพลังป้องกันมากกว่าเสื้อเริ่มต้นอยู่เล็กน้อย น่าเสียดายอย่างเดียวคือผู้ใช้เวทสวมใส่ไม่ได้
“กลับหมู่บ้านแล้วเอาไปตั้งแผงขายของละกัน” เจียงเหยียนโยนปลอกแขนเข้าอินเวนทอรี่ แล้วรีบย้ายที่อย่างรวดเร็ว
เขาเพิ่งไปได้ไม่นาน หมูป่าฝูงใหญ่ก็พากันวิ่งเข้ามา ส่งเสียงฮึดฮัดกันอื้ออึง
เจียงเหยียนได้ยินความเคลื่อนไหวจากด้านหลัง ก็รีบเร่งฝีเท้า
เมื่อวิ่งห่างออกมาไกล เขาจึงถอนหายใจโล่งอก
“ตอนนี้หมูป่ามารวมกันเป็นฝูงแล้ว คงไม่แยกย้ายกันในเร็ว ๆ นี้” เจียงเหยียนครุ่นคิด ก่อนตัดสินใจบุกเข้าไปในป่าลึกต่อ!
เจียงเหยียนเดินผ่านข้างบึงโคลน แล้วมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าเขา
ยิ่งเข้าไปลึก ภูมิประเทศก็ยิ่งซับซ้อน ขรุขระไม่สม่ำเสมอ ทั้งยังมีวัชพืชสารพัดชนิดขึ้นรกชัฏ สูงถึงเอว เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจสะดุดหลุมบ่อบนพื้นล้มได้
เจียงเหยียนสะดุดล้มหลายครั้งระหว่างทาง จนอดทอดถอนใจในใจไม่ได้ว่า 《จุดสูงสุด》สร้างเกมได้ยอดเยี่ยมระดับเทพ ป่าเขาของจริงก็คงไม่ต่างไปจากนี้แล้ว!
“โฮก~~”
ทันใดนั้น เสียงคำรามของเสือที่ฟังดูเกียจคร้านก็ดังมาจากด้านหน้าเยื้องไปทางข้าง
เจียงเหยียนรีบย่อตัวต่ำ ซ่อนร่างไว้ในพงหญ้า จากนั้นใช้กระบองไม้เริ่มต้นแหวกหญ้าตรงหน้าเบา ๆ แล้วค่อย ๆ เดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง
ไม่กี่นาทีต่อมา เจียงเหยียนเข้าใกล้ทิศทางที่เสียงคำรามดังมา เขาค่อย ๆ เงยหน้ามอง ก็เห็นโขดหินยักษ์ก้อนหนึ่งกลางป่าอยู่ใต้แสงแดด เสือลายเหลืองตัวยาวกว่าสองเมตรกำลังนอนอาบแดดอยู่บนนั้นอย่างเกียจคร้าน
เสือ: เลเวล 6
พลังชีวิต: 1000
สกิล: คำรามสะกดขวัญ (ข่มขวัญเป้าหมาย ลดความเร็วเคลื่อนที่), กัดขย้ำ (พุ่งเข้าโจมตีด้วยความเร็วสูง สร้างความเสียหายมหาศาลแก่เป้าหมายและทำให้เสียเลือดต่อเนื่อง)
พลังชีวิตหนึ่งพัน?
แถมยังมีสองสกิลอีก?
เจียงเหยียนพูดไม่ออก ความเสียหายคริติคอลจากเวทสายฟ้าของเขาตอนนี้อยู่ที่ 462 ต้องใช้ถึงสามสายฟ้าจึงจะฆ่าเสือตัวนี้ได้!
เวทสายฟ้าตั้งแต่เริ่มร่ายจนคูลดาวน์เสร็จใช้เวลารวม 2.5 วินาที สามครั้งก็ 7.5 วินาที หากถูกเสียงคำรามของเสือลดความเร็วลง เขาจะฆ่ามันได้สำเร็จหรือเปล่า?
เดี๋ยวก่อน!
ไม่ใช่ 7.5 วินาทีสิ ถ้าเขาลอบโจมตีตอนนี้ ก็ประหยัดเวลาไปได้ 1 วินาที!
จะสู้ดีไหม?
เจียงเหยียนกัดฟันแน่น คนเราต้องกล้าคิดกล้าทำถึงจะได้ผลลัพธ์ ลุยกับมันเลย!
เจียงเหยียนเริ่มร่ายเวทสายฟ้าทันที
1 วินาทีต่อมา สายฟ้าฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด กระแทกหัวเสือเข้าเต็มแรง
-115
ตัวเลขความเสียหายสีแดงจาง ๆ ลอยขึ้นเหนือหัวเสือ
ตามมาติด ๆ ด้วยความเสียหายจากสายฟ้าเผาไหม้ -1-1-1 ทุกวินาที
เอ๊ะ?
ทำไมไม่ใช่ 462 ล่ะ?
เจียงเหยียนตกใจ ก่อนจะเข้าใจทันทีว่าไม่ติดคริติคอล!
ให้ตายสิ โอกาสคริติคอลตั้ง 80% ยังจะมาบอกว่าไม่ติดอีกเหรอ?
ล้อเล่นหรือไง?!
เจียงเหยียนยังไม่ทันคิดอะไรต่อ เสือบนโขดหินยักษ์ก็พุ่งคำรามเข้ามาหาเขาแล้ว!
คำรามสะกดขวัญ!!
เสียงคำรามทรงอำนาจของเสือแผ่กระจายออกไปราวกับระลอกคลื่น เจียงเหยียนเซถลาไปหนึ่งก้าว ตัวเลขความเสียหาย -50 พลันลอยขึ้นเหนือหัว!
สกิลนี้ทำความเสียหายได้ด้วยเหรอ?!
เจียงเหยียนสบถในใจ ก่อนกลิ้งตัวหลบไปด้านข้าง
วินาทีถัดมา กระแสลมร้ายแรงสายหนึ่งก็วูบผ่านจุดที่เขาหมอบอยู่เมื่อครู่!
เร็วชะมัด ทั้งที่โดนเวทสายฟ้าลดความเร็วไป 30% แล้วแท้ ๆ!
หลังกลิ้งตัว เจียงเหยียนรีบลุกขึ้น เขารู้ว่าถ้าวิ่งเป็นเส้นตรงคงหนีเสือไม่พ้น จึงรีบวิ่งซิกแซ็กเป็นรูปตัวเอสวนรอบต้นไม้ใหญ่ที่สูงเสียดฟ้า พร้อมควักยาแดงออกจากกระเป๋าแล้วกรอกลงคออึก ๆ พลังชีวิตที่เสียไปฟื้นกลับมาในทันทีด้วยอัตรา 20 หน่วยต่อวินาที!
“โฮก...” เสือคำรามพลางวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา รูม่านตาเรียวตั้งมองเจียงเหยียนที่วิ่งวนไปวนมาอย่างขบขัน ท่าทีผ่อนคลายราวกับแมวเล่นจับหนู
“เดี๋ยวก่อนพี่เสือ อย่าเพิ่งได้ใจไปหน่อยเลย แค่เพราะฉันไม่ติดคริติคอลเนี่ยนะ?” เจียงเหยียนรอจนคูลดาวน์สิ้นสุด แล้วรีบร่ายเวทสายฟ้า
ตูม!!
สายฟ้าฟาดลงมา กระแทกหัวเสืออย่างแรง
-462!
ตัวเลขความเสียหายคริติคอลสีแดงฉานลอยขึ้นมา
แถบพลังชีวิตหนาเตอะของเสือถูกตัดหายไปเกินครึ่งในพริบตา!
เมื่อรวมกับความเสียหาย 115 ก่อนหน้านี้และความเสียหายจากสายฟ้าที่เผาไหม้อย่างต่อเนื่อง ตอนนี้พลังชีวิตของเสือเหลือเพียง 420!
เมื่อรับรู้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิต แววขบขันในดวงตาของเสือก็เลือนหายไปในที่สุด แทนที่ด้วยความตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยว!
“โฮก!!”
เสียงคำรามสะเทือนทั่วป่า ขนบนตัวเสือลุกไหวทั้งที่ไม่มีลมพัด ขีดลายอักษรบนหน้าผากแผ่รัศมีน่าเกรงขาม มันใช้สกิลกัดขย้ำ พุ่งเข้าหาเจียงเหยียนด้วยความเร็วสูง!
เจียงเหยียนเห็นเงาสีเหลืองวูบผ่านตรงหน้า แล้วก็เห็นเสือยืนสองขาอยู่ตรงหน้า ยกกรงเล็บตะปบใส่เขา!
ขอเวทสายฟ้าอีกครั้งเดียวก็ฆ่ามันได้แล้ว!
เจียงเหยียนทุ่มสุดตัว เมื่อเห็นกรงเล็บเสือกำลังจะฟาดลงบนหน้าผาก เขาก็เบิกตากว้าง กลิ้งหลบไปด้านข้างอย่างบ้าคลั่ง หลีกเลี่ยงการกัดขย้ำของเสือได้อย่างหวุดหวิด จากนั้นกลิ้งต่อเนื่องเพื่อหนีให้ห่างจากมัน!
ตอนนี้เวทสายฟ้าคูลดาวน์เสร็จแล้ว เจียงเหยียนรีบร่ายทันที!
ขอให้ติดคริติคอลทีเถอะ!!
ตูม!!
สายฟ้าฟาดลงมา สร้างความเสียหายสีแดงฉานเหนือหัวเสือ: -462!
แถบพลังชีวิตของเสือหมดลงในพริบตา มันร้องครวญครางก่อนล้มลง พร้อมดรอปของสารพัดเกลื่อนพื้น!