เกมออนไลน์: อาชีพลับตั้งแต่เริ่มต้น

ตอนที่ 3 หมูป่า

8 นาที· 1.9K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หมู่บ้านเริ่มต้นของ《จุดสูงสุด》แทบไม่ต่างกัน รอบด้านล้วนเป็นพื้นที่ล่าสัตว์

เขตตะวันออกเป็นที่ราบ มีมอนสเตอร์อย่างกระต่ายป่า จิ้งจอกป่า และหมาป่าปรากฏตามลำดับ

เขตใต้เป็นหนองน้ำ มีมอนสเตอร์อย่างงูพิษ แมงมุมพิษ และงูอนาคอนดา

เขตตะวันตกเป็นป่าเขา มีแพะภูเขา หมูป่า และเสือ

ส่วนเขตเหนือเป็นเขตเหมือง ภายในอุโมงค์เหมืองที่ทอดตัดกันไปมาและดูราวกับเขาวงกต มีมอนสเตอร์สายความมืดอย่างหนู ค้างคาว และโครงกระดูก

เป้าหมายของเจียงเหยียนคือป่าเขาเขตตะวันตก ที่นั่นมีภูมิประเทศสูงต่ำสลับกัน การร่ายเวทสายฟ้าจึงไม่ดึงดูดความสนใจได้ง่าย

แต่เมื่อเขาไปถึงป่าเขาเขตตะวันตกและมองไปรอบ ๆ ก็เห็นผู้เล่นเต็มภูเขา กำลังล่าแพะภูเขากันอยู่

นักรบถือกระบองไม้ ใช้สกิลระดับเริ่มต้น: ฟาดฟัน

นักเวทถือกระบองไม้ ร่ายสกิลพื้นฐาน: เวทลูกไฟ

นักบวชถือกระบองไม้คอยฮีลให้นักรบ พลางตะโกนหาปาร์ตี้ไปทั่ว

นักธนูยิงมั่วอย่างบ้าคลั่ง แย่งมอนสเตอร์กันตามใจชอบ

ส่วนนักฆ่าก็ฟันทีตรงนั้นทีตรงนี้ คอยแย่งดาบสุดท้ายจากแพะภูเขาตามดวง

ท่ามกลางเสียงตะโกนและด่าทอ เค้าลางความวุ่นวายเริ่มปรากฏให้เห็นราง ๆ

ขณะนั้นเอง กลุ่มคนราวร้อยกว่าคนก็เดินกรูกันมาอย่างเอิกเกริก ชายที่นำกลุ่มมีสีหน้าเย่อหยิ่ง บนหัวมีชื่อใหญ่โตว่า: คุณชายหวังแห่งราชวงศ์รุ่งเรือง (ชื่อผู้เล่นจะถูกซ่อนเป็นค่าเริ่มต้น แต่สามารถเปิดแสดงได้ด้วยตนเอง)

คุณชายหวังแห่งราชวงศ์รุ่งเรืองกวาดตามองรอบด้าน ก่อนเอ่ยอย่างวางอำนาจว่า “ต่อจากนี้เขตตะวันตกเป็นของราชวงศ์รุ่งเรือง ใครที่เล่นคนเดียวก็ไสหัวไปเขตอื่น! ให้เวลาหนึ่งนาที ถ้ายังไม่ไปก็อย่าหาว่าพวกเราเปลี่ยนโหมดโจมตี!”

โหมดโจมตีในหมู่บ้านเริ่มต้นถูกตั้งค่าเป็นโหมดสันติ แต่เมื่อออกจากเขตปลอดภัยแล้ว ก็สามารถเปลี่ยนได้ด้วยตนเอง

มีโหมดคุณธรรมและอธรรม ซึ่งโจมตีได้เฉพาะผู้เล่นที่มีชื่อแดง มีโหมดโจมตีเป็นปาร์ตี้ และยังมีโหมดโจมตีทุกคน

หากตั้งกิลด์ขึ้นมา ก็ยังมีโหมดโจมตีกิลด์ด้วย

“ราชวงศ์รุ่งเรืองมันจะไปเก่งสักแค่ไหนกัน! พี่น้อง รีบตั้งปาร์ตี้กัน!” นักบวชคนหนึ่งฉวยโอกาสตะโกนขึ้นมา

“ตั้งปาร์ตี้สู้กับราชวงศ์รุ่งเรือง ไม่งั้นทุกคนก็เก็บเลเวลไม่ได้!”

บนเนินเขาเกิดเสียงฮือฮา บางคนยืนดูอย่างเย็นชา คิดว่าราชวงศ์รุ่งเรืองคงไม่กล้าสร้างความโกรธแค้นให้ทุกคน จึงไม่สนใจและก้มหน้าเก็บเลเวลต่อ

บางคนรีบรวมกลุ่มตั้งปาร์ตี้ ยึดจุดเก็บเลเวลเล็ก ๆ เอาไว้ทีละจุด

บางคนคิดว่าเรื่องน้อยดีกว่าเรื่องใหญ่ จึงเดินจากไปตรง ๆ

“คุณชายหวัง จะเอายังไงดีครับ?” นักรบร่างกำยำคนหนึ่งในราชวงศ์รุ่งเรืองถามเสียงเบา

คุณชายหวังแห่งราชวงศ์รุ่งเรืองหัวเราะเยาะไม่หยุด “เริ่มเก็บเลเวลจากตีนเขาไป ระหว่างนั้นก็รับคนเพิ่มและขยายพื้นที่ออกไป ใครไม่ยอมเข้าร่วมราชวงศ์รุ่งเรือง ก็ฆ่ามันให้กลับไปให้หมด ส่วนคนที่ยอมเข้าร่วมก็จับเข้าปาร์ตี้แล้วขยายพื้นที่ออกไป ภายในหนึ่งชั่วโมง ฉันต้องเห็นคนของราชวงศ์รุ่งเรืองเต็มภูเขาลูกนี้!”

“รับทราบ!!” ทุกคนขานรับ ก่อนเริ่มลงมือทันที

เจียงเหยียนขี้เกียจเข้าไปพัวพันกับเรื่องชวนปวดหัวพวกนี้ จึงตัดสินใจมุ่งลึกเข้าไปในป่าเขา!

เขาคิดว่าด้วยคุณสมบัติอาชีพและพรสวรรค์ระดับเอสสามของตน ย่อมรับมือมอนสเตอร์ที่อยู่ลึกเข้าไปได้ ต่อให้รับมือไม่ไหว อย่างมากก็แค่กลับเมืองฟรี ตอนนี้เขายังเลเวล 0 ไม่เสียค่าประสบการณ์ แถมยังไม่มีอุปกรณ์ให้ดรอปด้วย (เสื้อเริ่มต้นกับกระบองไม้เริ่มต้นเป็นอุปกรณ์ผูกมัด ไม่สามารถดรอปได้ แต่ทำลายทิ้งได้)

เมื่อราชวงศ์รุ่งเรืองเริ่มขยายพื้นที่ออกจากตีนเขา ความวุ่นวายก็ปะทุขึ้นทีละน้อย

เจียงเหยียนฉวยโอกาสข้ามเนินเขาไป

อีกฟากของเนินเขาเป็นป่าเขาทอดยาวต่อเนื่อง ป่าทึบเขียวชอุ่ม มีเสียงคำรามของเสือดังมาจากที่ไกล ๆ

ตอนนี้มีผู้เล่นใจกล้าบางคนเข้าไปในบริเวณนั้นแล้ว แต่ไม่นานก็ถูกหมูป่าไล่ล่า เป็นระยะ ๆ จะเห็นแสงวาบขึ้นเป็นสาย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความตาย

ขณะที่เจียงเหยียนกวาดตามองไปรอบ ๆ จู่ ๆ เขาก็พบเครื่องหมายอัศเจรีย์สีขาวขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือป่าเขาตรงมุมซ้ายล่าง!

มีข้อมูลซ่อนอยู่ด้วยเหรอ?

เจียงเหยียนรีบวิ่งไปทางมุมซ้ายล่าง

ระหว่างทางเขาหลบผู้เล่นคนอื่นอย่างว่องไว จนกระทั่งเข้าไปใกล้จึงเงยหน้ามองเครื่องหมายอัศเจรีย์สีขาว

ไม่นานก็มีข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือเครื่องหมายอัศเจรีย์สีขาว: นักล่าแห่งหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 142857 มักเข้าไปล่าหมูป่าในป่าเขา จึงเหยียบย่ำจนเกิดเส้นทางที่ค่อนข้างปลอดภัยขึ้นมา

ดวงตาเจียงเหยียนเป็นประกาย เขากวาดตามองรอบตัวอย่างรวดเร็ว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครสนใจทางนี้ก็พุ่งไปใต้เครื่องหมายอัศเจรีย์ทันที

ไม่นาน เส้นทางบนเขาที่เกิดจากการเหยียบย่ำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงเหยียน ท่ามกลางป่าทึบ

เดินไปตามทางนี้แล้ว รอบข้างก็ไม่มีหมูป่าแม้แต่ตัวเดียวจริง ๆ

เจียงเหยียนเดินไปห้านาที จึงเห็นหมูป่าตัวหนึ่งที่แยกฝูงอยู่ตามลำพัง

ภายใน《จุดสูงสุด》ผู้เล่นสามารถตรวจดูข้อมูลมอนสเตอร์ที่มีเลเวลต่างจากตนไม่เกินห้าได้ เจียงเหยียนกดเปิดข้อมูลของหมูป่าตัวนั้นทันที

หมูป่า: เลเวล 3

พลังชีวิต: 500

สกิล: พุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง (หลังชาร์จพลังจะพุ่งชนเป้าหมาย มีโอกาสทำให้เป้าหมายติดสถานะมึนงง)

พลังชีวิตแค่ 500 เองเหรอ?

ดวงตาเจียงเหยียนเป็นประกาย ตอนนี้ความเสียหายคริติคอลของเขาทำได้ 350 ตามทฤษฎีแล้ว ใช้เวทสายฟ้าสองครั้งก็น่าจะฆ่าหมูป่าได้หนึ่งตัว!

“งั้นก็เข้ามาเลย!”

เจียงเหยียนหลบอยู่หลังต้นไม้ เริ่มร่ายเวทสายฟ้า แต่ระบบกลับแจ้งว่าไม่สามารถล็อกเป้าหมายหมูป่าได้!

เอาเถอะ ระยะห่างไกลเกินไปจริง ๆ

เจียงเหยียนย่องเข้าไปใกล้ทีละนิด เมื่อเข้าใกล้หมูป่าราว 20 เมตร ในที่สุดก็ร่ายเวทได้สำเร็จ

ตูม!!

ชั่วพริบตา สายฟ้าสีม่วงสายหนึ่งก็ฟาดลงมาจากเหนือป่าทึบ พร้อมเสียงเปรี้ยงดังสนั่นบนหัวหมูป่า

-350!!

ตัวเลขความเสียหายคริติคอลสีแดงเข้มลอยขึ้นจากหัวหมูป่า!

ความเสียหายนี้มีเพียงเจียงเหยียนหรือเพื่อนร่วมปาร์ตี้ของเขาเท่านั้นที่มองเห็น ต่อให้มีคนอื่นอยู่ด้วย ก็เห็นได้เพียงหลอดพลังชีวิตของหมูป่าลดฮวบลงไปกว่าครึ่งในพริบตา!

ขณะเดียวกัน ตัวเลขความเสียหายจากไฟฟ้าลวก -1-1-1 ก็ลอยขึ้นจากหัวหมูป่าไม่หยุด!

“โฮก!!”

หมูป่าถูกโจมตี หลังชะงักไปหนึ่งวินาทีก็แผดเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มแดงก่ำ ก่อนพุ่งกระโจนอย่างบ้าคลั่งไปทางเจียงเหยียน

มันเตรียมใช้สกิลพุ่งชนอย่างบ้าคลั่งแล้ว

หนึ่งวินาทีต่อมา หมูป่าคำรามพลางพุ่งเข้าใส่เจียงเหยียน!

เจียงเหยียนไม่หลบไม่เลี่ยง เพราะคูลดาวน์ 1.5 วินาทีสิ้นสุดลงแล้ว

ร่ายเวทสายฟ้า!

เจียงเหยียนกวัดแกว่งกระบองไม้เริ่มต้น “ตายซะ!”

ตูม!

สายฟ้าฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด ตัวเลขความเสียหายคริติคอลสีแดงเข้มลอยวาบออกมา หมูป่าตายคาที่!

【ติ๊ง~ ยินดีกับผู้เล่นที่สังหารหมูป่าซึ่งมีเลเวลสูงกว่า ได้รับค่าประสบการณ์ +30】

【ติ๊ง~ ยินดีกับผู้เล่นที่เลื่อนถึงเลเวล 1 ได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ 4 แต้ม】

แสงสว่างวาบขึ้นรอบตัว เจียงเหยียนเลื่อนถึงเลเวล 1 ได้สำเร็จ!

จากเลเวล 0 ถึงเลเวล 1 ต้องใช้ค่าประสบการณ์เพียง 20 แต้ม แต่จากเลเวล 1 ถึงเลเวล 2 ต้องใช้ค่าประสบการณ์ 100 แต้ม!

นั่นหมายความว่า ฆ่าหมูป่าอีกสามตัว เขาก็จะเลื่อนถึงเลเวล 2 ได้!

เจียงเหยียนเดินเข้าไปตรวจดู แล้วพบว่าหมูป่าดรอปเหรียญทองแดงมาเพียงห้าเหรียญ!

ทั้งที่เขาฆ่ามันได้ทั้ง ๆ ที่เลเวลสูงกว่าตัวเองแท้ ๆ!

อัตราดรอปต่ำจนน่าตกใจจริง ๆ

เจียงเหยียนเก็บเหรียญทองแดงขึ้นมา จากนั้นเริ่มจัดสรรค่าแต้มคุณสมบัติอิสระ

ไม่ต้องคิดเลย เขาใส่แต้มคุณสมบัติทั้ง 4 แต้มลงในพลังจิตทันที!

เขาเปิดหน้าต่างค่าสถานะของตน

ไอดี: เจียงไท่กง

เลเวล: 1 (10/100)

อาชีพ: ทรราชอัสนีบาต (อาชีพซ่อนเร้น: ความเสียหายสกิล +100%, โอกาสคริติคอล +30%, ความเสียหายคริติคอล +100%)

ร่างกาย: 8

ความอึด: 7

พลังจิต: 16

ความคล่องแคล่ว: 7

แต้มคุณสมบัติอิสระ: 0 (เพิ่มแต้มคุณสมบัติอิสระ 4 แต้มทุกเลเวล)

พลังชีวิต: 160 (ร่างกาย*20)

พลังเวท: 320 (พลังจิต*20)

พลังป้องกันกายภาพ: 15 (ร่างกาย+ความอึด) +1 (เสื้อเริ่มต้น)

พลังป้องกันเวท: 23 (พลังจิต+ความคล่องแคล่ว)

พลังโจมตีกายภาพ: 16 (ร่างกาย*2) +1 (กระบองไม้เริ่มต้น)

พลังโจมตีเวท: 32 (พลังจิต*2) +1 (กระบองไม้เริ่มต้น)

คุณสมบัติพิเศษ:

เสน่ห์: ซ่อนอยู่

โชค: ซ่อนอยู่

พรสวรรค์:

【พิโรธเทพอัสนี】: ระดับเอสเอสเอส

1 เมื่อพลังชีวิตลดเหลือ 1 แต้ม พลังชีวิตกับพลังเวทจะใช้ร่วมกัน

2 เวลาร่ายเวทสายฟ้าลดเหลือ 1 วินาทีโดยอัตโนมัติ

3 ค่าใช้พลังเวทและคูลดาวน์ของเวทสายฟ้าลดลงครึ่งหนึ่ง

4 ความเสียหายสกิลเวทสายฟ้า +100%

5 โอกาสคริติคอลของเวทสายฟ้า +50%

6 ความเสียหายคริติคอลของเวทสายฟ้า +100%!

7 เพิ่มความเสียหายจากไฟฟ้าลวก 1 แต้มต่อวินาที ต่อเนื่อง 60 วินาที ไม่มีคูลดาวน์ (ระหว่างติดสถานะไฟฟ้าลวก การฟื้นฟูพลังชีวิตลดลงครึ่งหนึ่ง ความเร็ว -30% และไม่สามารถซ้อนทับได้)

สกิล:

【เวทสายฟ้า】เลเวล 1 (2/100): หลังร่าย 3 วินาที จะปล่อยสายฟ้าหนึ่งสายใส่เป้าหมาย ความเสียหายสกิลเท่ากับ 150% ของพลังโจมตีเวทพื้นฐาน! ใช้พลังเวท: 20! คูลดาวน์: 3 วินาที!

ตอนนี้พลังโจมตีเวทของเขาเพิ่มเป็น 33 แล้ว เมื่อรวมโบนัสจากอาชีพซ่อนเร้นและ【พิโรธเทพอัสนี】 ความเสียหายของเวทสายฟ้าก็เพิ่มเป็น 115.5 (33*โบนัสความเสียหายสกิล 350%)!

ความเสียหายคริติคอลเป็นสี่เท่าของความเสียหายสกิล นั่นคือ 462!! (115.5*โบนัสความเสียหายคริติคอล 400%)

หมูป่ามีพลังชีวิตแค่ 500 เองนะ!

“เลื่อนอีกเลเวลเดียว ฉันก็ฆ่าหมูป่าได้ในทีเดียวแล้วเหรอ?” เจียงเหยียนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเหลิงขึ้นมาแล้ว

ตอนนั้นเอง ภาพหลี่ซืออินกับหลิวโปเต้นอย่างเร่าร้อนก็ผุดขึ้นมาในหัวโดยไม่รู้ตัว

“โลกกลม ข้างหน้าคงได้เจอกันอีกแน่ รอฉันไว้เถอะ!!” เจียงเหยียนกำหมัดแน่น ก่อนก้าวยาว ๆ มุ่งลึกเข้าไปในป่าเขา

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป