*
รุ่งเช้าวันถัดมา เสียงระฆังใบใหญ่ครั้งแรกจากวัดโพธิ์ดังกังวาน เหล่าพระสงฆ์และสามเณรต่างตื่นแต่เช้าตรู่
ภายใต้การนำของเจ้าอาวาสและคนอื่น ๆ พระสงฆ์ทั่ววัดโพธิ์พากันไปสวดมนต์ทำวัตรต่อหน้าพระพุทธรูปในวิหารใหญ่
พระผู้บำเพ็ญไม่จำเป็นต้องร่วมกับคนอื่น นอกจากช่วงพิธีธรรมและการประชุมใหญ่ พระผู้บำเพ็ญสามารถสวดมนต์ไหว้พระตามลำพังในหอพระเล็กภายในลานเรือนได้ทุกวัน
ไป๋อวี่กับเย่ยวี่ต่างมายืนรออยู่หน้ากุฏิของฉู่หวูซวี่แต่เช้า คนหนึ่งยืนทางซ้าย อีกคนยืนทางขวา
เมื่อเสียงระฆังครั้งที่สองดังขึ้น ประตูกุฏิก็เปิดออก ฉู่หวูซวี่เดินออกมา
ทันทีที่ก้าวพ้นประตู ก็มีเด็กสาวในชุดกระโปรงสีเขียวมรกตกระโดดออกมาตรงหน้า
หยุนอู้สวมชุดสีเขียวอมฟ้า ยิ่งขับให้ผิวพรรณขาวผ่องและโฉมงาม ใบหน้าแต้มรอยยิ้ม เครื่องหน้าสดใสโดดเด่นโดยไม่แต่งแต้มแป้งผัด สะท้อนความมีชีวิตชีวาของยามเช้า
นางเลียนแบบไป๋อวี่กับเย่ยวี่ ยกมือประนมแล้วก้มศีรษะคำนับฉู่หวูซวี่อย่างเรียบร้อย
「คารวะพระผู้บำเพ็ญ」
「อมิตาภพุทธ」
ฉู่หวูซวี่พยักหน้ากล่าว จากนั้นก็หมุนตัวเดินไปยังหอพระเล็กในเรือนด้านหลัง โดยมีเย่ยวี่ตามไป
ไป๋อวี่ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังไม่ค่อยกล้ามองหญิงงามตรงหน้า เพราะนางงดงามเกินไปจริง ๆ เขาประสานมือคำนับอย่างสุภาพแล้วกล่าวว่า
「คุณหนูหยุน อาหารเจเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เพียงแต่พระผู้บำเพ็ญจะรับประทานหลังทำวัตรเช้าเสร็จทุกครั้ง คุณหนูจะรับประทานก่อนหรือไม่」