*
วันนี้เป็นวันคล้ายวันประสูติของจักรพรรดิสวรรค์ จึงจัดงานเลี้ยงขึ้น ณ วังสวรรค์ พร้อมเชิญผู้คนจากทุกภพทุกเผ่ามาร่วมเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่
หยุนอู้ยังได้เสื้อผ้าชุดใหม่จากใต้เท้าผู้เป็นอาจารย์ นางสวมชุดใหม่เดินทางไปตำหนักวาสนาเพื่อพบชิวเหิง แต่กลับไม่พบใคร
วันนี้มีผู้คนมากมายเดินทางมาวังสวรรค์ ชิวเหิงซึ่งเป็นนางกำนัลเซียนจึงต้องไปช่วยงาน ทำให้ที่นั่นวุ่นวายกว่าทุกวัน
หยุนอู้จึงได้แต่เดินออกจากตำหนักวาสนา ระหว่างทางก็ก้มลงลูบกระโปรงงามระยับบนกายไปด้วย
เช่นเดียวกับคราวก่อน ตอนนางเดินออกจากตำหนักวาสนาและผ่านสระเซียน จู่ ๆ ก็มีร่างหนึ่งในชุดดำปรากฏขึ้นตรงหน้า
หยุนอู้หยุดฝีเท้า คนผมยาวสวมชุดดำที่มองไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิงตรงหน้า มิใช่อี้เสวียนจากสำนักโอสถหรอกหรือ?
“ปีศาจกระต่ายน้อย พบกันอีกแล้ว...”
เสียงของอี้เสวียนนุ่มนวล ผมยาวสยายลงมาครึ่งบ่า แม้ใบหน้าจะงดงามอ่อนช้อย แต่ฟังจากเสียงก็รู้ว่าเป็นบุรุษ
หยุนอู้นึกขึ้นได้ว่าฉีเหยียนเคยกำชับไม่ให้นางไปมาหาสู่กับเขา จึงเชื่อฟังอย่างว่าง่ายและถอยหลังไปหนึ่งก้าว
“เหตุใด...เจ้าถึงแต่งตัวเช่นนี้?”
ดวงตากลมงามสดใสของนางกวาดมองอี้เสวียนตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นเพียงเสื้อผ้าสีดำสนิทที่เขาสวมอยู่ ทั้งผมก็ยังดำขลับไปหมด
ดูราวกับเพิ่งกลับมาจากป่าลึก ทั้งตัวดำเหมือนอีกา
ใบหน้าของอี้เสวียนยังคงประดับรอยยิ้ม สายตาเหลือบไปเห็นเอวของนางซึ่งว่างเปล่า เป็นอย่างที่คิด ปีศาจกระต่ายน้อยเปลี่ยนชุดใหม่วันนี้จนลืมพกป้ายหยกมาด้วย