*
หยุนอู้กลับเข้าห้องนอนของตัวเองแล้วล็อกประตูจากด้านใน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกวางใจได้
ฟ้าเริ่มมืดแล้ว หลังอาบน้ำเสร็จ หยุนอู้ก็ขดตัวอยู่ในห้องนอนต่อ ไม่ยอมออกไปไหน
ช่วงมีประจำเดือนของเธอผ่านไปแล้ว แต่ตอนนี้กลับหลบอยู่ในที่ที่ตัวเองคิดว่าปลอดภัยที่สุดราวกับนกกระทาตัวหนึ่ง
เธอไม่ลืมว่ามีกล้องวงจรปิดอยู่ในห้อง เพราะวันนี้อวี๋เหวินกลับมาอย่างกะทันหัน เสินหวยจึงใช้โซ่ล่ามเธอไว้ไม่ได้อีก
หยุนอู้อยากฉวยโอกาสจัดการกล้องวงจรปิดตัวนั้นเสียในวันนี้ เพียงแต่ตำแหน่งที่ติดตั้งอยู่สูงไปหน่อย
เธอเพิ่งหยิบเก้าอี้มาเตรียมปีนขึ้นไป ก็ได้รับข้อความจากเสินหวย
【อย่าซนสิ อาอู้】
เสินหวยยังส่งรูปหนึ่งมาให้ด้วย ทันทีที่เห็นรูป หยุนอู้ก็เบิกตากว้าง
ในรูปเป็นภาพเธอนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ทว่า...กลับมีเสินหวยอยู่ในภาพด้วย
หยุนอู้รู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัวจนสั่นเทา เธอไม่รู้ว่าเสินหวยส่งรูปนี้มาเพื่ออะไร
แค่อยากให้ดูเฉย ๆ หรือคิดจะข่มขู่เธอกันแน่?
【อาอู้ล็อกประตูห้องนอนแล้วมาหาฉันนะ ฉันเริ่มจับเวลาแล้ว เหลืออีก 1 นาที】
หยุนอู้ใจหายวาบ สิ่งที่ทำให้เธอตกใจคืออวี๋เหวินกลับมาแล้วแท้ ๆ แต่เสินหวยยังจะให้เธอไปหาเขาอีก
หยุนอู้กลัวว่าจะถูกใครเห็น เพราะตอนนี้ก็ดึกพอสมควรแล้ว ถ้าคนรับใช้หรืออวี๋เหวินเห็นเธอไปห้องของเสินหวยเข้า...
แต่เธอไม่รู้เลยว่าเสินหวยไม่มีทางยอมให้คนที่สามได้เห็นรูปนั้น เขาจะปล่อยให้คนอื่นเห็นได้อย่างไรกัน?
*
เสินหวยนั่งอยู่บนโซฟาในห้องโดยไม่สวมเสื้อ ท่อนล่างพันไว้เพียงผ้าขนหนูผืนเดียว
รูปร่างของเขาดูผอมเพรียว แต่ที่จริงกลับสมส่วนอย่างยิ่ง ไหล่กว้าง เอวสอบ และมีหน้าท้องเป็นลอน
ตอนนี้เขากำลังจ้องเวลาบนหน้าจับเวลาในโทรศัพท์โดยไม่กะพริบตา
เมื่อเวลาผ่านไป 1 นาที 4 วินาที ประตูห้องของเขาก็ถูกเปิดออกเบา ๆ