*
ตงจืออี้เติบโตมาอย่างทะนุถนอม ไม่เคยลำบาก เป็นคุณหนูจอมเอาแต่ใจ ช่วงแรกจึงคอยสร้างปัญหาให้พระเอกอยู่เสมอ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ทำได้ไม่ดีสักอย่าง
ต่อมาเมื่อนางค่อย ๆ เติบโตขึ้น ทั้งสองได้อยู่เคียงข้างกันทุกวัน พระเอกก็เริ่มหลงรักนางเข้าในที่สุด
ครั้นบิดาของนางเอกตามตัวนางกลับไปเพื่อจัดการประลองเลือกคู่ พระเอกก็หึงหวงจนทนไม่ไหว อาสาขึ้นประลองด้วยตนเอง และคว้าชัยชนะมาได้สำเร็จ ทั้งยังได้ครองคู่กับนางเอกอย่างสมหวัง
ส่วนหยุนอู้ในโลกแห่งนี้เป็นเพียงปีศาจบุปผาตัวประกอบในบทที่สองของเรื่องราวซึ่งพระนางร่วมเผชิญ
ครั้งนั้นพระเอกมู่สวินกับตงจืออี้ นางเอกของเรื่อง ออกตามร่องรอยปีศาจแมงมุมจนมาถึงเชิงเขาผู่ถัว แล้วเข้าพักชั่วคราวที่วัดโพธิ์บนเขา
หยุนอู้ถูกนางเอกผู้สะเพร่าล่วงรู้ตัวตนปีศาจ จึงถูกขังไว้ในถุงจับปีศาจ ก่อนจะถูกพระเอกที่ตามมาถึงสังหารด้วยมือของเขาเอง จนสลายกลายเป็นเถ้าธุลี
*
วันนี้วัดโพธิ์ปิดรับผู้แสวงบุญขึ้นเขาเป็นพิเศษ เพื่อเตรียมต้อนรับพุทธบุตรฉู่หวูซวี่ ผู้เดินทางมาจากราชธานีแห่งราชวงศ์เป่ยเฉา
เดิมทีเขาควรประทับอยู่ในวัดที่ราชธานีเพื่อโปรดสรรพสัตว์ ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใดจึงเดินทางมายังวัดโพธิ์แห่งนี้ แต่การมีพุทธบุตรประจำอยู่ย่อมเป็นวาสนาของวัดโพธิ์
เมื่อสังเกตเห็นว่าคนตรงหน้ากำลังมองประตูวัดด้านหลัง เจ้าอาวาสจึงเอ่ยขึ้นว่า
“พุทธบุตร?”
ฉู่หวูซวี่จึงค่อย ๆ ถอนสายตากลับมา เขามีใบหน้าหล่อเหลาได้รูป อีกทั้งยังมีบุคลิกสงบนอกโลกที่เปี่ยมด้วยเมตตาต่อสรรพสัตว์และปรารถนาจะโปรดโลกหล้าแต่กำเนิด
ข้างกายเขามีองครักษ์สองคนในชุดสามัญชนติดตามอยู่ทั้งซ้ายขวา ที่เอวแขวนดาบไว้
