*
ภายในห้องนอนที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เด็กสาวบอบบางในชุดนอนสีขาวกำลังนั่งอยู่บนตักของชายคนหนึ่ง โดยมีเขาโอบกอดไว้อย่างอ่อนแรง
“ยังเจ็บอยู่ไหม?”
“เจ็บ...”
เด็กสาวตอบเสียงแผ่วอย่างขลาดกลัว ชายคนนั้นมีหน้าตาหล่อเหลา ทว่ามือของเขากลับกักขังร่างของเธอไว้อย่างแน่นหนาและเอาแต่ใจ
บังคับให้เธอต้องนั่งอยู่บนตักเขาอย่างว่าง่าย แล้วแนบเรือนร่างบอบบางเข้ากับอ้อมอก
เขาหลุบตาลง ใช้ฝ่ามืออุ่น ๆ นวดคลึงบริเวณท้องของเด็กสาวอย่างแผ่วเบาและอดทน
เพราะปวดท้องประจำเดือน เด็กสาวจึงไม่อาจขัดขืนการกระทำอันใกล้ชิดเช่นนี้ได้
ยิ่งไปกว่านั้น แรงมือของเขาก็ทำให้รู้สึกสบาย ฝ่ามืออุ่นร้อนช่วยบรรเทาความไม่สบายจากอาการปวดประจำเดือนได้ไม่น้อย
เขายังคงนวดไปเรื่อย ๆ ก่อนก้มมองเด็กสาวที่ขดตัวอยู่ในอ้อมแขน แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า
“เด็กดี... เรามามีลูกกันเถอะ ดีไหม?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงแววเกลี้ยกล่อม ร่างของเด็กสาวสั่นสะท้าน เธอนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนตักเขา ไม่ยอมตอบคำถาม
ในหัวของเธอครุ่นคิดอย่างเลือนรางว่า ถูกพามาที่นี่ได้สักพักแล้ว และเธอก็ทำได้เพียงเคลื่อนไหวอยู่ในขอบเขตที่กำหนด
เหตุใดทุกอย่างถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
เรื่องทั้งหมดต้องย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน...
*
【เพื่อให้ตัวละครดำเนินเรื่องได้อย่างราบรื่น ลบความทรงจำของผู้ประสบความสำเร็จแล้ว! หลอมรวมสำนึกของตัวละครอย่างสมบูรณ์!】
【ติ๊ง! เดินทางถึงโลกมิติแล้ว!】
【สำนึกของตัวละครกำลังหลอมรวม!】
【โลกมิติในครั้งนี้คือนิยายเรื่อง “คุณชายจอมเกเรตกหลุมรักฉัน”】