*
ลึกเข้าไปในป่าดงดิบ มีถ้ำแห่งหนึ่งอยู่บนเนินเขาโล่ง ภายในถ้ำมีเครื่องเรือนที่ทำจากดิน ไม้ไผ่ และไม้
บนเตียงไม้ขนาดใหญ่แข็งแรง มีหญิงสาวหน้าตางดงามอย่างยิ่งนอนอยู่ ร่างกายเปลือยเปล่า มีเพียงผ้าห่มขนสัตว์ผืนหนึ่งคลุมปกปิดร่างไว้
ชายร่างสูงใหญ่กำลังนั่งอยู่ข้างเตียง สวมหนังสัตว์ปกปิดช่วงเอว เผยให้เห็นแผงอกกำยำแข็งแรง
หญิงสาวบนเตียงค่อย ๆ รู้สึกตัว พอลืมตาเห็นชายหนุ่ม ใบหน้าก็พลันแดงซ่าน รีบคว้าผ้าห่มมาคลุมตัวเสียมิดชิด
“หิวน้ำหรือ?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มไพเราะนัก เขาหยิบถ้วยไม้ใบเล็กที่มีน้ำจากโต๊ะข้าง ๆ แล้วประคองป้อนให้นางดื่มอย่างแผ่วเบา
ริมฝีปากสีชมพูของนางเปียกชุ่มเล็กน้อย ดวงตาฉ่ำน้ำจับจ้องชายหนุ่ม
“ถ้าอย่างนั้นเรามาต่อกันเถอะ”
ชายหนุ่มเอ่ยพลางกลืนน้ำลาย จากนั้นก็โน้มตัวลงโอบกอดมนุษย์เพศเมียร่างบอบบาง
“เดี๋ยวก่อน...”
เสียงของนางนุ่มนวลเจือสะอื้นสั่นเครือ มือที่มีรอยฟันกดลงบนไหล่ของชายหนุ่มอย่างไร้เรี่ยวแรง นางถามทั้งที่หางตาแดงก่ำว่า
“อีกนานแค่ไหนถึงจะออกไปได้? นี่ก็ห้าวันแล้วนะ...”
“ช่วงติดสัดยังไม่หมดเลย”
ชายหนุ่มตอบ ดวงตาสีทองล้ำลึกจ้องนางไม่วางตา ก่อนจะเลิกผ้าห่มขนสัตว์ขึ้น แล้วโอบกอดแม่ตัวน้อยของตน
หางตาของนางแดงระเรื่อ ถูกจูบจนมึนงง ใบหน้างดงามแดงปลั่ง
“จั๊กจี้...”
หางงูเย็นเยียบเล็กน้อยของชายหนุ่มรัดพันขานางไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ
เมื่อนึกย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ นางก็เป็นเพียงมนุษย์ผู้น่าสงสารที่จู่ ๆ โผล่มาในโลกอสูรแห่งนี้เท่านั้น...
*
【ติ๊ง! เดินทางมาถึงโลกใบนี้แล้ว!】
【โลกในครั้งนี้คือนิยายเรื่อง “ฉันผู้เป็นชาวพื้นเมืองโลกอสูร กลายเป็นราชินีแห่งเผ่า”】
【บทตัวประกอบไร้ความสำคัญในปัจจุบัน: หญิงสาวมนุษย์ที่ทะลุมิติมายังโลกอสูรและถูกฆ่าตายโดยเข้าใจผิด】