*
แสงแดดจ้าส่องลอดเข้ามาตรงมุมผ้าม่าน หยุนอู้ขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภายในรถบ้านเหลือเพียงเธอคนเดียว
เธอยังมึนงงอยู่ รีบเหลือบมองเวลาบนโทรศัพท์แล้วตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ พลางด่าตัวเองในใจว่าเผลอหลับเกินเวลาอีกแล้ว
แต่ตั้งแต่ได้มาเป็นผู้ช่วยของฟู่หานจือ เธอก็นอนหลับสบายขึ้นมาก แถมยังฝันอยู่บ่อย ๆ และสิ่งที่ฝันก็เป็นเรื่องที่พูดออกมาไม่ได้ทั้งนั้น
หยุนอู้รีบตบแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเองเบา ๆ แล้วเก็บข้าวของลงจากรถบ้านอย่างรวดเร็ว
คนในกองถ่ายเริ่มถ่ายฉากช่วงบ่ายกันแล้ว หยุนอู้ฝ่าฝูงชนไปมา กว่าจะหาสถานที่ถ่ายทำเจอ
ฟู่หานจือสวมชุดแสดง ดูราวกับเทพเซียนที่หลุดออกมาจากภาพวาด ท่ามกลางผู้คนมากมาย เขาโดดเด่นเป็นพิเศษ
ระหว่างรอเริ่มถ่ายทำ เขาเหลือบตาขึ้นก็เห็นผู้ช่วยตัวน้อยยืนอยู่ข้างจอมอนิเตอร์
ดูจากสภาพก็รู้ว่าเพิ่งตื่นแล้วรีบมาที่นี่ ผมดำหยักศกดุจสาหร่ายยังยุ่งเหยิงอยู่เล็กน้อย
ฟู่หานจือกำลังจะเดินเข้าไปหา แต่หลินชูเซี่ย นักแสดงหญิงที่รับบทนางเอกของเรื่องกลับเดินเข้ามาเสียก่อน ฝีเท้าของเขาจึงชะงักลง
“รุ่นพี่ฟู่ สวัสดีค่ะ ฉันเป็นนักแสดงหน้าใหม่ที่รับบทนางเอกในเรื่องนี้ ชื่อหลินชูเซี่ยค่ะ ภาพยนตร์ที่ทำให้รุ่นพี่คว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นแรงบันดาลใจให้ฉันก้าวเข้าสู่วงการนักแสดงเลยค่ะ”
หลินชูเซี่ยไม่ได้มีหน้าตาสะดุดตาถึงขั้นงามหยาดฟ้า แต่เครื่องหน้าคมชัดสง่างาม บุคลิกก็ดูสุขุม ไม่ค่อยเหมือนนักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการ