*
ฟู่หานจือกับหยุนอู้ไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว
วันนั้นตอนหยุนอู้ตื่นขึ้นมา เธอก็พบว่ามีแหวนวงหนึ่งเพิ่มขึ้นมาบนนิ้วนาง แถมยังเม็ดโตเท่าไข่นกพิราบ ทั้งระยิบระยับทั้งสวยงาม
หลังจากเธอตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ฟู่หานจือก็อุ้มเธอไปล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนจะช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าและสวมรองเท้าให้อย่างเอาอกเอาใจ
“เราจะออกไปข้างนอกกันเหรอ?”
หยุนอู้นั่งอยู่หน้ากระจกแต่งหน้า สีหน้างุนงงพลางเอ่ยถาม ฟู่หานจือจึงก้มลงจูบมุมปากเธอ
“เมื่อคืนที่รักบอกแล้วไงว่าวันนี้จะไปจดทะเบียนกับพี่ หืม?”
“ฉันไปพูดตอนไหนอีก—”
หยุนอู้ชะงักคำพูด เพราะเมื่อคืนฟู่หานจือเหมือนจะถามอะไรเธอจริง ๆ
ทำไมเขาชอบเลือกถามตอนที่เธอง่วงจนแทบหลับ แถมยังมึนงงที่สุดด้วยนะ?
“คราวหน้าไม่ให้ทำแบบนี้แล้วนะ!”
เธอพูดอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะลุกขึ้นยืน ทว่าตัวเตี้ยกว่าฟู่หานจือมาก มองอย่างไรก็ข่มเขาไม่ลง
ฟู่หานจืออุ้มเธอขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย แขนกำยำรองรับใต้สะโพก ยกเธอขึ้นสูงลิบ
“งั้นที่รักไม่อยากแต่งงานกับพี่เหรอ?”
ฟู่หานจือเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วถาม ดวงตาคิ้วคมสวยเผยแววเศร้าสร้อยออกมานิด ๆ
หยุนอู้ที่โอบแขนรอบคอเขาไว้กัดริมฝีปากสีชมพูอย่างลังเล จากนั้นก็กระชับวงแขนแน่นขึ้น ขยับเข้าไปใกล้ใบหน้าของฟู่หานจืออีกนิด
สุดท้ายเธอก็หน้าแดง ก้มหน้าพึมพำอย่างเขินอายว่า
“อืม... อยากสิ...”
เสียงของหยุนอู้นุ่มนิ่ม ใบหน้าแดงระเรื่อเพราะความเขินอาย ราวกับผลเชอร์รีสุก
วินาทีต่อมา เธอยังเป็นฝ่ายขยับเข้าไปจูบมุมปากเขาก่อน ริมฝีปากนุ่มเย็นแตะกันเพียงแผ่วเบา
แต่กลับทำให้ฟู่หานจือรู้สึกเหมือนหัวใจถูกเติมเต็มจนล้น
อ๊ากกก! ที่รักเป็นฝ่ายจูบพี่ก่อนด้วย! จูบพี่แล้ว! ที่รักต้องรักพี่ที่สุด รักแค่พี่คนเดียว ชอบพี่ที่สุดในโลกแน่ ๆ พี่จะดีกับที่รักให้มาก! ไม่สิ! ภรรยา ภรรยา ภรรยา ภรรยา! ทุกวันพี่ต้องล้างหน้า ทาครีมหอม ๆ ให้ภรรยาจุ๊บ!