*
เพราะชายซอมบี้คนนี้จู่ ๆ ก็พูดติดขัดขึ้นมา หยุนอู้จึงประหลาดใจอย่างยิ่ง ถึงกับลืมไปเสียสนิทว่าตอนนี้ตนกำลังนั่งเปลือยกายอยู่ในอ่างอาบน้ำ
แขนทั้งสองข้างที่ยกขึ้นปกปิดร่างกายคลายลงเล็กน้อย เผยผิวขาวผ่องให้เห็นรำไร ชวนให้ใจสั่นเป็นพิเศษ
เธอเงยหน้าขึ้นมองชายคนนั้นด้วยดวงตากลมใสที่เต็มไปด้วยความสงสัย
“คุณชื่อซือเช่อเหรอ?”
ใบหน้าของซือเช่อยังคงไร้ซึ่งอารมณ์ เขาเพียงพยักหน้าเงียบ ๆ
“คุณแปลกจัง ไม่ทำร้ายคน แถมยังพูดได้ด้วย...”
หยุนอู้พูดเสียงเบา ตอนนี้เธออาบน้ำเสร็จแล้ว กำลังคิดว่าจะทำอย่างไรให้ชายคนนี้ออกไป เธอจะได้ลุกขึ้นแต่งตัว
ทันใดนั้น ชายร่างกำยำก็โน้มตัวลงมา อุ้มเธอขึ้นจากอ่างอาบน้ำทันที
“อ๊ะ!”
หยุนอู้ร้องตกใจ เท้าเปียกชุ่มเหยียบลงบนพรมเนื้อนุ่มหน้าอ่าง เธอรีบดึงผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ข้าง ๆ มาคลุมร่าง
ด้วยความรีบร้อน ผ้าเช็ดตัวแทบจะปกปิดได้แค่ส่วนสำคัญเท่านั้น ขาเรียวยาวขาวผ่องกับเท้าที่เปียกชื้นแกว่งไปมาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ไหล่กลมมนขาวเนียนดูราวกับครีมหวานฉ่ำ
เธอพิงขอบอ่าง ใช้มือกดผ้าเช็ดตัวที่พันรอบอกไว้ แล้วมอง “ต้นเหตุ” ของเรื่อง
“กิน”
เสียงของซือเช่อแหบพร่าเล็กน้อย ดวงตาสีเทาอมฟ้าจับจ้องหยุนอู้อย่างจริงจัง ก่อนจะเลื่อนลงไปยังผ้าเช็ดตัวที่ปกปิด...
“ขาว อร่อย”
หยุนอู้มองตามสายตาของเขาลงไป แล้วก็อับอายจนแทบระเบิด ลืมไปเสียด้วยซ้ำว่าเขาเป็นซอมบี้