*
〖ทำไมฉันถึงมองเห็นแววภูมิใจบนหน้าพี่ฟู่ได้นะ ฮ่า ๆ ๆ〗
〖นี่กำลังอวดฝีมือตัวเองอยู่ใช่ไหมล่ะ ฮ่า ๆ ๆ นาน ๆ ทีนักแสดงฟู่จะไม่เย็นชานะเนี่ย〗
ไม่ใช่ ๆ ฟู่หานจือบอกว่าเขาแค่อวดว่าตัวเองมีภรรยาแล้วก็เท่านั้น
ขณะที่พิธีกรกับแขกรับเชิญกำลังชิมอาหารของกันและกัน ฟู่หานจือก็เอ่ยขึ้นกะทันหัน
“ขอโทษนะครับ ผมขอให้ผู้ช่วยของผมลองชิมด้วยได้ไหมครับ?”
พิธีกรชะงักไปก่อน แต่พอเห็นผู้กำกับพยักหน้าเป็นสัญญาณก็ยิ้มรับอย่างยินดี
หยุนอู้เดินเข้ามาในสถานที่ถ่ายทำอย่างงุนงง เธอออกกล้องเป็นครั้งแรก จึงวิ่งเหยาะ ๆ ไปหาฟู่หานจืออย่างประหม่าเล็กน้อย
〖ตายแล้ว ที่แท้ผู้ช่วยตัวน้อยหน้าตาแบบนี้นี่เอง น่ารักจัง!〗
〖หน้าตาสวยมาก ดูตัวเล็กนิดเดียวเอง〗
〖พูดแบบนี้ได้ไหมนะ? นักแสดงนำชายตัวใหญ่กับผู้ช่วยตัวน้อยยืนด้วยกันแล้วดูเข้ากันสุด ๆ เลย〗
ฟู่หานจือสูงกว่าหยุนอู้มาก เมื่อทั้งคู่ยืนด้วยกันจึงเห็นความต่างของส่วนสูงชัดเจน
คนหนึ่งเป็นนักแสดงนำชายผู้เย็นชา อีกคนเป็นผู้ช่วยตัวน้อยแสนนุ่มนิ่ม เมื่อยืนอยู่ด้วยกันแล้วช่างดูเพลินตาจริง ๆ
“ผู้ช่วยตัวน้อย...”
ฉินเยี่ยนจงใจโผล่หน้าออกมาจากด้านหลังพิธีกรเพื่อทักหยุนอู้ หยุนอู้ก็ยิ้มบาง ๆ ตอบกลับอย่างสุภาพ
วินาทีถัดมา ฟู่หานจือก็ยัดตะเกียบสะอาดคู่หนึ่งใส่มือเธอ
“ก่อนมาบอกว่ายังกินไม่อิ่มไม่ใช่เหรอ? ฉันตั้งใจทำให้เธอเลยนะ”
เสียงทุ้มไพเราะของฟู่หานจือดังขึ้นข้างหู หยุนอู้หน้าแดงระเรื่อ ก่อนพยักหน้าอย่างว่าง่าย
เธอไม่สะดวกพูดต่อหน้ากล้อง จึงคีบหมูตุ๋นเนื้อนุ่มละมุนเข้าปาก
ส่วนฟู่หานจือก็ยืนแกะเปลือกกุ้งเครย์ฟิชอย่างรวดเร็วอยู่ข้าง ๆ
กฎข้อที่เอ็นของการรักษาความประพฤติสามี: ไม่ว่าเรื่องอะไรต้องนึกถึงภรรยา ภรรยาสำคัญที่สุด ต้องให้ภรรยามาก่อน